Dorsiflexie Externe Rotatie Stress Test Syndesmosis Letsel

Een vroege en accurate diagnose van syndesmosisletsels aan de enkel is essentieel om een tijdige, doeltreffende en veilige behandeling mogelijk te maken, maar ze zijn moeilijk te diagnosticeren. De incidentie bij verstuikingen van de enkel varieert tussen 1 en 24%. De syndesmosis van de enkel omvat het membrana interossea en het ligament interossea samen met het ligament tibiofibularis anterior, het ligament tibiofibularis posterior en het ligament transversus.

Een recente systematische review toonde aan dat de externe rotatie stresstest zoals gebruikt door Beumer et al. (2002) had een zeer lage van alle diagnostische nauwkeurigheid en een lagere gevoeligheid. De test werd echter uitgevoerd zonder dorsiflexie. Dorsiflexie veroorzaakt een lichte verbreding van de enkelmortis, waardoor de syndesmosis wordt belast, en moet daarom een integrerend deel uitmaken van de testresultaten.

De dorsiflexie externe rotatie stresstest reproduceert het mechanisme van letsel aan de syndesmosis. Volgens een studie van Sman et al. (2013) heeft zij een sensitiviteit van 71% en een specificiteit van 63% en het klinisch gebruik ervan als op zichzelf staande test is dus vrij zwak.

Om de test uit te voeren laat u de patiënt zitten met de knie in een hoek van 90° hangend aan de tafel. Breng vervolgens het talocrurale gewricht van de patiënt in maximale dorsiflexie en oefen externe rotatiespanning uit op de geblesseerde voet en enkel.

Deze test is positief als de anterolaterale pijn van de patiënt boven de syndesmosis wordt gereproduceerd.

Andere gebruikelijke orthopedische tests voor syndesmose letsels zijn:

• Syndesmosis Ligament Tenderness
• Fibulaire translatie test
• Katoen test
• Syndesmosis Knijp Test
• Syndesmosis Tekenen en Symptomen
• Hieltest
• Gekruiste been test

Sman, A. D., Hiller, C. E., & Refshauge, K. M. (2013). Diagnostische accuratesse van klinische tests voor de diagnose van syndesmosisletsels aan de enkel: een systematische review. British journal of sports medicine, 47(10), 620-628.