Prone Push-Up Test | Posterolaterale Instabiliteit

Posterolaterale roterende instabiliteit, afgekort PLRI, is het meest voorkomende patroon van ellebooginstabiliteit.

PLRI ontstaat gewoonlijk als gevolg van een val op de uitgestrekte arm, waarbij een axiale belasting, een valguskracht en een externe rotatiebeweging (koppel) over de onderarm ten opzichte van het opperarmbeen ontstaan. Hierdoor subluxeren de radiuskop en proximale ellepijp posterolateraal weg van de humerus op een roterende manier, waardoor het laterale collaterale ligamentcomplex in stadium 1 loskomt of scheurt. In een ernstiger stadium 2 verloopt de weefseldisruptie anterior en posterior rond de elleboog naar de mediale zijde en in stadium 3 betreft het letsel het mediale collaterale ligament of zelfs de gemeenschappelijke flexor-pronator oorsprong.

Regan et al. (2006) deed een diagnostisch onderzoek naar de prone push-up test en vond een sensitiviteit van 87,5% met onbekende specificiteit. Daarom geven wij deze test een twijfelachtige klinische waarde in de praktijk.

De push-up test maakt gebruik van het lichaamsgewicht van de patiënt om een axiale belasting en een valguskoppel op de elleboog te creëren, wat leidt tot posterolaterale subluxatie van de elleboog. Om de test uit te voeren laat u uw patiënt in buikligging met zijn borst op de vloer of behandelbank liggen, met de ellebogen gebogen in een hoek van 90 graden, de schouders geabduceerd en de te testen zijde in supinatie bij de onderarm. Vraag de patiënt nu een push-up uit te voeren.

Deze test is positief als de patiënt ongerust is, een gevoel van instabiliteit of laterale elleboogpijn rapporteert of als de radiuskop daadwerkelijk ontwricht is.

Andere gebruikelijke orthopedische tests voor PLRI zijn:

• Elleboog draai-zwaai test
• Posterolaterale Roterende Lade Test
• Tabletop Relocation Test
• Sta op test

Regan, W., & Lapner, P. C. (2006). Prospectieve evaluatie van twee diagnostische aanhoudingstekens voor posterolaterale instabiliteit van de elleboog. Tijdschrift voor schouder- en elleboogchirurgie, 15(3), 344-346.