Malleolaire Zone Algoritme | Malleolus Fractuur Beoordeling bij Kinderen

Het algoritme voor de malleolaire zone werd ontwikkeld door Dayan et al. (2004). Hun doel was een maximaal gevoelige klinische voorspellingsregel te ontwikkelen om fracturen te identificeren na enkelletsels bij kinderen jonger dan 18 jaar. Dit omvat breuken van het scheenbeen, kuitbeen, of talus.

Zij stellen het belang van een dergelijke nieuwe CPR, aangezien validatiestudies van de Ottawa Enkelvoudige Regels in een populatie van kinderen tegenstrijdige resultaten opleverden.

Een recente systematische review van Barelds et al. (2017) poolde de resultaten van drie studies die het algoritme van de malleolaire zone onderzochten en rapporteert een positieve likelihood ratio van 1,24 en een negatieve likelihood ratio van 0,23 en heeft naar onze mening een matige klinische waarde. 

Het algoritme voor de malleolaire zone gaat als volgt en heeft tot doel significante fracturen of fracturen met een hoog risico te identificeren bij kinderen jonger dan 18 jaar na een acuut verdraaiingsletsel van de enkel.

Eerst controleert u op gevoeligheid in het gebied van de laterale of mediale malleolus. 

Indien de eerste stap negatief is, beoordeel dan of de fibula net proximaal van de malleolus gevoelig is. Als dat het geval is, is er een groot risico op breuken.

Als u bij de eerste stap een gevoeligheid boven de malleolus hebt gevonden, controleer dan of het kind 4 stappen kan lopen. Als het kind hiertoe niet in staat is, is er een groot risico op een breuk.

Als het kind vier passen kan lopen, maar er is een zwelling op de laterale of mediale malleolus, dan is er opnieuw een groot risico op een breuk, wat radiografisch onderzoek zou rechtvaardigen.

Andere gebruikelijke tests om op enkelbreuken te screenen zijn:

Berner Enkel Regels

Middenvoetzone-algoritme

Laag risico enkel regel

Ottawa Enkel Regels

Dayan, P.S., Vitale, M., Langsam, D.J., Ruzal-Shapiro, C., Novick, M.K., Kuppermann, N., & Miller, S.Z. (2004). Afleiding van klinische predictieregels om kinderen met fracturen na verdraaiingsletsels van de enkel te identificeren. Academic emergency medicine, 11(7), 736-743.

Barelds, I., Krijnen, W. P., van de Leur, J. P., van der Schans, C. P., & Goddard, R. J. (2017). Diagnostische nauwkeurigheid van klinische beslisregels om fracturen uit te sluiten bij acute enkelletsels: systematische review en meta-analyse. Tijdschrift voor spoedeisende geneeskunde, 53(3), 353-368.