Beoordeling van houdingsstabiliteit | Duizeligheidsbeoordeling

Bij patiënten met traumatische nekpijn en cervicogene duizeligheid worden vaak tekorten in houdingsstabiliteit vastgesteld als gevolg van abnormale cervicale afferente input. Deze verstoorde afferente input belemmert de tonische nekreflex om houdingsstabiliteit te bereiken. Treleaven et al. (2005) voerden de Clinical Test for Sensory Interaction in Balance, afgekort CTSIB, uit bij patiënten met traumatische nekpijn met duizeligheid in vergelijking met patiënten met traumatische nekpijn zonder duizeligheid en gezonde controles. Zij stelden vast dat de patiënten met duizeligheid aanzienlijk meer sliepen en niet in staat waren de taken uit te voeren.

De volgende gewijzigde sensorische organisatietest kan worden uitgevoerd om na te gaan of de houdingsstabiliteit is aangetast. De visuele en proprioceptieve input van de onderste ledematen verandert naarmate de tests vorderen. Er wordt aangenomen dat mensen met nekstoornissen voor hun evenwicht meer vertrouwen op het gezichtsvermogen en andere somatosensorische inputs, en dat de tekorten dus het grootst zijn wanneer deze inputs (bv. het gezichtsvermogen) verminderd zijn:

1. Smalle houding: Laat de patiënt op blote voeten op de grond staan met de armen over de borst en de handen tegen de schouders.  De voeten van de patiënt staan bij elkaar met de enkelbeenderen tegen elkaar. 30 seconden vasthouden. Bij wijze van progressie wordt de test uitgevoerd op een schuimrubberen mat van ongeveer 10 cm dikte met de ogen open en vervolgens met de ogen dicht.
2. Tandemhouding: Laat de patiënt op blote voeten in een tandemhouding staan, opnieuw met de armen gekruist op de schouders, en houd dit 30 seconden vol. Herhaal de test met gesloten ogen.
3. Enkele been houding: Laat de patiënt op blote voeten op één been staan, met het andere been gebogen en zonder het standbeen te raken. Houd de positie 30 seconden vast. Herhaal de test met gesloten ogen.

De tests zijn positief als de patiënt de positie niet gedurende 30 seconden kan handhaven of een grote toename van het slingeren vertoont, trager reageert om het slingeren te corrigeren of stijfheid vertoont om het slingeren te voorkomen.

Volgens de studie van Treleaven et al. (2005) is het redelijk te verwachten dat een gezonde persoon onder de leeftijd van 60 jaar tot 30 seconden stabiliteit kan handhaven in de smalle standtests. Gezonde proefpersonen jonger dan 45 jaar moeten ook in staat zijn de tandem- en eenbeentests uit te voeren. 

Naast houdingsbalans moet uw onderzoek naar duizeligheid het volgende omvatten:

• Stabiele blik
• Saccadische oogbewegingen
• Oog-hoofd coördinatie
• Gezamenlijke positiebepalingsfout 
• Smooth Pursuit Nek Torsie Test
• Cervicale torsietest
• Hoofd-hals differentiatie test

Treleaven, J., Jull, G., & LowChoy, N. (2005). Staande balans bij aanhoudende whiplash: een vergelijking tussen proefpersonen met en zonder duizeligheid. Tijdschrift voor revalidatiegeneeskunde, 37(4), 224-229.