Inleiding

Laterale elleboog tendinopathie is een belangrijke oorzaak van invaliditeit onder actieve mensen. De laterale elleboog tendinopathie komt vaak voor bij werknemers die fysiek veeleisende en repetitieve taken uitvoeren en wordt vaak aangeduid als tenniselleboog en werd aanvankelijk in verband gebracht met ontsteking van de strekpezen van de pols. Recente vooruitgang in het begrip van peespathologie heeft echter geleid tot een herclassificatie van deze aandoening, waarbij de term tendinopathie nu de voorkeur krijgt boven de op ontstekingen gebaseerde terminologie.

In chronische presentaties, vooral wanneer de perifere weefselstructuren structureel gezond lijken, centrale sensitisatie een cruciale rol spelen bij het aanhouden van de symptomen. Centrale sensitisatie is een ontregeling van de neurale pijnsignalering in het centrale zenuwstelsel, wat resulteert in een verhoogde pijngevoeligheid, inclusief symptomen als hyperalgesie en allodynie. Centrale sensitisatie in laterale elleboog tendinopathie kan een belangrijk mechanisme zijn dat ten grondslag ligt aan een slechte respons op evidence-based behandelingen, wat het groeiende belang benadrukt van het identificeren van mensen die zich presenteren met dit specifieke pijnfenotype.

Deze cross-sectionele studie onderzoekt de relatie tussen centrale sensitisatie bij laterale elleboog tendinopathie (LET), met speciale aandacht voor de invloed van psychosociale factoren zoals angst en depressie. 

• Het primaire doel is het onderzoeken van de voorspellende rol van biopsychosociale factoren - waaronder pijnintensiteit, pijninterferentie en psychologische en psychosociale variabelen - op CSI-scores (Central Sensitization Inventory) bij personen met LET. 
• Het secundaire doel is om te identificeren welke pijngerelateerde en psychosociale maatregelen geassocieerd zijn met functioneel vermogen in deze populatie.

Methode

Opzet onderzoek

Deelnemers werden geworven door middel van 'convenience sampling', wat betekent dat in aanmerking komende patiënten werden geïdentificeerd door klinisch personeel en ingeschreven via e-mail.

Deelnemers geleverd:

• Demografische informatie
• Voorgeschiedenis

Door de patiënt gerapporteerde uitkomstmaten, inclusief:

• Patiënt-specifieke functionele schaal (PSFS) : Evalueert zinvolle functionele taken die patiënten moeilijk vinden als gevolg van laterale elleboog tendinopathie.
• Numerieke pijnbeoordelingsschaal (NPRS): Meet de pijnintensiteit op een numerieke schaal.
• Korte McGill Pijn Vragenlijst-2 (SF-MPQ-2): Een zelf in te vullen vragenlijst om onderscheid te maken tussen neuropathische en niet-neuropathische pijn.
• Centrale Sensitisatie Inventarisatie (CSI): Beoordeelt symptomen gerelateerd aan centrale sensitisatie.
• Multidimensionele controle over de gezondheid (MHLOC): Evalueert de overtuigingen van patiënten over hun controle over hun gezondheidstoestand.
• Pijn Catastrofering Schaal (PCS) Meet de aanwezigheid van overdreven negatieve gedachten over verwachte pijnlijke ervaringen.
• Vragenlijst over angstvermijding (FABQ): Onderzoekt angstvermijdend gedrag met betrekking tot pijn.

Deelnemers vulden vervolgens klinische metingen in:

• Twee-punts discriminatie (TPD) testen: Evalueert het vermogen van de patiënt om onderscheid te maken tussen twee dicht bij elkaar gelegen tactiele stimuli.
• Drukpijndrempel (PPT): Een sensorische test die kwantitatief de hoeveelheid druk meet die nodig is om pijn op te wekken aan de laterale elleboog aan beide zijden. Het helpt ook om hyperalgesie objectief te identificeren.
• Pijnvrije greepkracht (PFGS): Beoordeeld met een handdynamometer om de grijpkracht te meten zonder pijn uit te lokken.
• Testen van lateraliteit: Evalueert het vermogen om onderscheid te maken tussen de linker- en rechterkant van iemands lichaam. Lateraliteit werd gemeten door de nauwkeurigheid van deelnemers te meten bij het identificeren van de linker- of rechteroriëntatie van 25 afbeeldingen van de bovenste extremiteit. Een verminderde herkenning van lateraliteit is waargenomen bij patiënten met chronische pijn.

Criteria voor inclusie

• Engelssprekend en kunnen lezen. 
• Leeftijd 18 tot 75 jaar
• Diagnose van laterale elleboog tendinopathie (LET), bevestigd door pijn uitgelokt in ten minste 2 van de volgende 4 klinische tests:
  • Pijnlijke weerstand bij het strekken van de tweede of derde vinger 
  • Pijnlijke polsverlenging
  • Pijnlijk rekken van de strekspieren van de onderarm
  • Pijnlijk grijpen

Uitsluitingscriteria 

• Ontvangst van een medische ingreep voor de aandoening van een arts met een staatslicentie in de afgelopen 90 dagen
• Positieve mechanische gevoeligheid van de nervus medianus (Neurodynamische Bovenarmtest A [ULNTa])
• Bilaterale laterale elleboog tendinopathie (LET)
• Pijnprovocatie tijdens passieve elleboogflexie

Er was één examinator betrokken om de interne validiteit te verbeteren. Het transversale ontwerp vermindert inherent selectiebias. Er werd een steekproefgrootte van 59 deelnemers vastgesteld om voldoende statistische power te garanderen. 

Gegevensanalyse. 

Primaire vraag (CSI en pijnbeleving):Deelnemers werden in twee groepen verdeeld op basis van hun CSI-score: hoge centrale sensitisatie (CS) en lage CS. Er werd een mediane verdeling gebruikt omdat er geen gevalideerde CSI cutoff is voor deze specifieke populatie.

De twee groepen werden vergeleken om te zien of ze verschilden in demografische gegevens en pijngerelateerde maten. Statistische tests werden gebruikt om te vergelijken:

• categorische gegevens (bijv. geslacht)
• continue gegevens (bijv. pijnscores)

Vervolgens werden de twee groepen vergeleken op meerdere pijn- en psychologische maten (pijnintensiteit, pijninterferentie, psychologische factoren en sensorische tests).

Variabelen die significante verschillen tussen groepen vertoonden, werden opgenomen in een logistische regressieanalyse om te bepalen:

• Welke factoren waren het sterkst geassocieerd met hogere CSI scores
• hoeveel elke factor heeft bijgedragen

Secundaire vraag (pijnbeleving en functie):Er werd een lineaire regressieanalyse gebruikt om te onderzoeken welke factoren gerelateerd waren aan functioneren.

• Functioneel vermogen (PSFS score) was de uitkomstvariabele
• Pijn, psychologische en klinische maten werden stap voor stap toegevoegd als voorspellers

Deze benadering identificeerde welke factoren het functioneren significant beïnvloedden bij mensen met een laterale elleboog tendinopathie (LET) en hoe sterk deze geassocieerd waren met functionele beperkingen.

Resultaten 

Er deden 59 deelnemers mee aan het onderzoek. Tabel 2 bevat meer demografische gegevens. 

Patiënten werden verdeeld in een hoge centrale sensibilisatie groep (n = 29) en een lage centrale sensibilisatie groep (n = 30). Een CSI cutoff score van 21 werd gebruikt om onderscheid te maken tussen de hoge en lage centrale sensibilisatie groepen.

Er werden geen statistisch significante verschillen gevonden tussen de groepen wat betreft leeftijd, geslacht of duur van de symptomen.

Er werden significante verschillen waargenomen tussen de groepen voor de subscores SF-MPQ-2 continu, SF-MPQ-2 intermitterend, SF-MPQ-2 affectief, HADS angst en HADS depressie.

Er werden ook betekenisvolle verschillen gevonden tussen de groepen met betrekking tot vroegere medische aandoeningen, waaronder gastro-intestinale problemen en depressie, waarbij de groep met hoge centrale sensitisatie een hogere prevalentie van deze aandoeningen vertoonde.

Een logistische regressieanalyse werd gebruikt om te bepalen welke pijn- en psychologische factoren konden voorspellen of personen met laterale elleboog tendinopathie (LET) tot de hoge of lage centrale sensitisatie (CS) groep behoorden. De analyse voldeed aan alle statistische aannames en toonde een goede model fit.

Het model verklaarde ongeveer 52% van de verschillen in CSI scores en identificeerde correct bijna 80% van de individuen met hoog CS, wat een duidelijke verbetering was vergeleken met toeval. Van alle geteste variabelen waren continue pijnintensiteit (SF-MPQ-2) en angst (HADS-Anxiety) de enige significante voorspellers voor het behoren tot de hoge CS groep. Mensen met een hoog CS rapporteerden meer aanhoudende pijn en hogere angstniveaus, wat de hoofdhypothese van het onderzoek ondersteunt.

Om te onderzoeken welke factoren gerelateerd waren aan functioneel vermogen, werd een tweede analyse uitgevoerd met PSFS als uitkomstmaat. Alle pijngerelateerde, psychologische en klinische maten werden getest. Het uiteindelijke model was statistisch significant maar verklaarde slechts 7,6% van de functionele prestaties, wat duidt op een zwak voorspellend vermogen.

Alleen tweepuntsdiscriminatie (TPD) van de aangedane elleboog was significant geassocieerd met functioneren, maar het algemene model was niet sterk genoeg om functioneel vermogen betrouwbaar te voorspellen bij mensen met LET.

Questions and thoughts

Positieve mechanische gevoeligheidstesten van de nervus medianus werden gebruikt als differentiële test om een radiculaire pijnbron te identificeren. Een negatieve Upper Limb Neurodynamic Test (ULNT) alleen sluit betrokkenheid bij de cervicale wervelkolom echter niet noodzakelijkerwijs uit. Weiner biedt aanvullende beoordelingen om cervicale bijdragen te bevestigen of uit te sluiten. Het moduleren van symptomen door middel van repetitieve bewegingstesten zou ook kunnen helpen om centrale sensitisatie bij laterale elleboog tendinopathie te onderscheiden van cervicale betrokkenheid.

Tabel 2 toont de demografische gegevens van de patiënten, waaruit blijkt dat 22,0% van de patiënten gelijktijdige nekpijn, 8,5% thoracale pijn en 32,2% schouderpijn rapporteerde. sensibilisatie bij laterale elleboog tendinopathie.

Angst en continue pijn waren significante voorspellers van groepslidmaatschap (hoge versus lage centrale sensitisatie), wat suggereert dat deze gemakkelijk te beoordelen klinische kenmerken waardevol kunnen zijn voor het identificeren van patiënten met centrale sensitisatie bij laterale elleboog tendinopathie. centrale sensitisatie bij laterale elleboog tendinopathie.

Praat nerdy tegen me. 

De auteurs bepaalden de CSI cutoff score door patiënten te verdelen in hoge en lage centrale sensibilisatie groepen met behulp van de mediaan CSI score. Deze benadering maakte het gebruik van een niet-continue analysemethode mogelijk; de CSI is echter inherent een continue schaal, waarbij hogere scores duiden op een grotere centrale gevoeligheid. Het gebruik van een dichotomisatie op basis van mediaan is een alternatieve methode die niet formeel gevalideerd is.

Deze dichotomisering kan de studieresultaten hebben beïnvloed. Tabel 4 laat bijvoorbeeld vergelijkbare lateraliteitsdiscriminatiescores zien tussen de hoge en lage CS-groepen, ondanks dat er geen statistisch significant verband wordt gerapporteerd. Dit zou het gevolg kunnen zijn van de arbitraire CSI cutoff die door de auteurs is gekozen. De hoge variantie die werd waargenomen in de High CS groep suggereert een heterogene verdeling, wat aangeeft dat de CSI-gebaseerde classificatie mogelijk niet gevoelig genoeg is om subtiele verschillen te detecteren, wat de klinische relevantie van deze uitkomst mogelijk beperkt.

Naast leeftijd, geslacht en duur van de symptomen van laterale elleboog tendinopathie is het onduidelijk of de twee groepen goed bij elkaar pasten voor andere demografische of klinische factoren. Potentiële confounders, zoals medicijngebruik, werden niet gerapporteerd. Regelmatig gebruik van receptvrije pijnstillers zou bijvoorbeeld het ervaren pijnniveau kunnen verminderen, wat van invloed zou zijn op de uitkomsten op pijn- en functievragenlijsten.

Boodschappen die je mee moet nemen

• Angst en continue pijn zijn belangrijke indicatoren voor het evalueren van centrale sensitisatie bij laterale elleboog tendinopathie.
  • Het gebruik van instrumenten zoals de HADS en SF-MPQ-2 kan clinici helpen om de pijnervaring van de patiënt beter te begrijpen.

• De CSI (Central Sensitization Inventory) kan gebruikt worden om CS te beoordelen bij laterale elleboog tendinopathie.
  • De resultaten moeten worden geïnterpreteerd als een continuüm, waarbij hogere scores duiden op een grotere centrale gevoeligheid.

• Tweepuntsdiscriminatietests (TPD) zijn veelbelovend als kwantitatieve klinische maat voor centrale sensitisatie bij laterale elleboog tendinopathiemaar verder onderzoek is nodig om de bruikbaarheid te bevestigen.

Methodologische voorzichtigheid:

• De dichotomisering van CSI-scores in het onderzoek met behulp van een mediaan cutoff is niet gevalideerd en kan leiden tot vertekening, waardoor de interpretatie van de resultaten wordt beperkt.

Aanbevelingen voor klinische beoordeling:

• Evalueer alle relevante lichaamsstructuren en hanteer een uitgebreide biopsychosociale benadering.
• Overweeg het gebruik van het Pain and Disability Drivers Management Model als raamwerk om de belangrijkste oorzaken van pijn en invaliditeit te identificeren en individuele revalidatie te begeleiden https://www.physiotutors.com/understanding-the-pain-and-disability-drivers-management-model-for-rehabilitation/

Referentie

Keating C, Puentedura E, Lucado A, Cleland J. Exploring the Relationship Between Central Sensitization, Pain Characteristics, and Function in a Cross-Sectional Study of Individuals With Lateral Elbow Tendinopathy. Clin J Pain. 2026 jan 1;42(1):e1335. doi: 10.1097/AJP.0000000000001335. PMID: 41084876.