Royal London Hospital Test | Achilles tendinopathie/tendinitis

Achilles tendinopathie is een veel voorkomende blessure bij sporters. Traditioneel wordt de diagnose achillestendinopathie gebaseerd op een klinische presentatie en een anamnese waaruit blijkt dat de pijn in de achillespees meestal 's morgens erger is en tijdens de activiteit opwarmt. Vaak melden patiënten een plotselinge piek in activiteit die de pees overbelast. Reiman et al. (2014) beoordeelden de literatuur over tests voor achillespeespathologie en vonden een gepoolde gevoeligheid van 54% en een specificiteit van 86% voor de Royal London Hospital Test. De geïncludeerde studies hadden een gemengd risico van vertekening en op basis van de gevonden waarden is de klinische waarde hooguit matig.

Om de test uit te voeren kan de patiënt in zittende positie zijn met de voet over de rand van de bank. De enkel staat in neutrale of lichte plantarflexie terwijl u de achillespees palpeert op gevoeligheid. Bij midportionele tendinopathie is dit meestal het geval op 2-5 cm van de insertie van de calcaneus of direct bij de calcaneus bij insertionele tendinopathie.
Vervolgens wordt de patiënt gevraagd de enkel in maximale dorsaalflexie te bewegen. De pees wordt dan opnieuw gepalpeerd op de eerder gevonden gevoelige plek.
Vervolgens beweegt de patiënt de voet in maximale plantarflexie en wordt de pijnlijke plek opnieuw gepalpeerd.

De test wordt als positief voor achillestendinopathie beschouwd als de pijn op de aanvankelijk gevonden pijnlijke plek afwezig is in de maximaal gedorsifleerde positie.
De auteurs hebben geen verklaring waarom de pijn verdwijnt bij maximale spanning op de pees.

Een andere orthopedische test voor achillestendinopathie is de boogtest, die kan helpen onderscheid te maken tussen achillestendinopathie en een ontsteking van de peesschede, tenosynovitis genaamd.

Reiman, M., Burgi, C., Strube, E., Prue, K., Ray, K., Elliott, A., & Goode, A. (2014). Het nut van klinische maten voor de diagnose van achillespeesletsels: een systematische review met meta-analyse. Journal of athletic training, 49(6), 820-829.