Thoracolumbaal syndroom | Diagnose en behandeling

Inleiding & Pathofysiologie

Patiënten die lage rugpijn hebben, maar ook ipsilaterale bil- en liespijn, kunnen last hebben van referred pain van spinale nociceptie vanuit de thoracolumbale junctie, afgekort TLJ. Robert Maigne beschreef het thoracolumbaal syndroom voor het eerst in 1974, vandaar dat dit syndroom algemeen bekend staat als het syndroom van Maigne.

Pathomechanisme

De TLJ kan vatbaarder zijn voor biomechanische verstoringen wegens geringere stabiliteit in vergelijking met de borstwervelkolom, aangezien de laatste twee ribben niet aan het borstbeen vastzitten. Voorts is het een gebied waar de uitlijning van de facetgewrichten verandert van het frontale vlak in de thoracale facetten naar het Sagittale vlak in de lumbale facetten. Deze overgangspositie zou de TLJ gevoeliger kunnen maken voor overbelasting.

Het pathomechanisme lijkt op dat van het lumbale facetsyndroom. Irritatie van de facetgewrichten en/of het gewrichtskapsel en/of overmatige paraspinale spiertonus kunnen irritatie van neurale structuren veroorzaken en klinische symptomen veroorzaken.

Deze neurale structuren zijn de dorsale rami, maar ook de ventrale rami van de onderste thoracale en bovenste lumbale zenuwwortels van T11 tot L2.

Klinisch beeld en onderzoek

Naast gevoeligheid bij palpatie en druk op de TLJ, kan irritatie van de dorsale rami in het TLJ-gebied pijn verwijzen naar de unilaterale bekkenkam en het bovenste gluteale gebied. Irritatie van de ventrale rami van de TLJ-regio kan leiden tot eenzijdige pseudoviscale pijn in het hypogastrische gebied, valse ischiasneuralgie, tederheid van de schaambeen-symfyse en overgevoeligheid van de darmen.

De pijn wordt veroorzaakt door extensie en/of rotatie en overschrijdt de middellijn van het lichaam niet, aangezien de nociceptieve structuren slechts unilateraal geïnnerveerd zijn.

Examen

Het syndroom van Maigne is een vrij zeldzaam ziektebeeld. Daarom is het raadzaam eerst de lage lendenwervelkolom, het SI-gewricht en de heup uit te sluiten als verantwoordelijke gebieden van nociceptie. De volgende orthopedische tests of testbatterijen worden aanbevolen om deze gebieden uit te sluiten:

• Een snelle screeningstest voor alle 3 de regio's: Menell Test
• Sacroiliacaal gewricht: Cluster van Laslett
• Heupgewricht: FADDIR test
• Lumbale wervelkolom: PIVMS in buikligging

Naast tenderness bij palpatie van de TLJ, moet de crista iliaca worden gepalpeerd voor tenderness. Ga 7 centimeter lateraal van de middellijn en wrijf met een op en neer gaande beweging over de achterste bekkenkam. Dit moet een scherpe pijn opwekken omdat de geïrriteerde huidtakken van T11-L1 worden samengedrukt.

Maigne stelt voor het verschil in gevoeligheid op de bekkenkam, het lieskanaal of de trochanter te vergelijken door de huid aan beide zijden op te rollen en aan te spannen. Bij de Kibler Fold Test tilt de onderzoeker een huidplooi op tussen duim en wijsvinger en rolt deze langs de romp loodrecht op het verloop van de dermatomes. De patiënt moet aan de aangedane zijde meer gevoeligheid en hyperesthesie ervaren dan aan de gezonde zijde.

Ten slotte moet worden vermeld dat het TLJ-syndroom klinisch wordt gediagnosticeerd omdat de meeste radiologische onderzoeken normaal zijn en vals-positieve resultaten vaak voorkomen. Alleen een diagnostisch zenuwblok waarbij het aangedane facetgewricht met plaatselijke verdoving wordt ingespoten, is beschreven als nuttig om de hypothese te bevestigen.

Behandeling

Oorspronkelijk stelde Maigne manipulatieve therapie voor de TLJ-regio voor. Voorts hebben Alptekin et al. (2017) toonde aan dat steroïde injecties en lichaamsbeweging de pijn konden verminderen. Op dit moment kunnen geen harde aanbevelingen worden gedaan, aangezien harde bewijzen nogal schaars zijn.

De volgende thoracale mobilisatie-oefeningen kunnen een behandelingsoptie zijn:

Referenties

Alptekin, K., Örnek, N. I., Aydın, T., Alkan, M., Toprak, M., Balcı, L. A., & Alptekin, J. Ö. (2017). Effectiviteit van lichaamsbeweging en lokale steroïde injecties voor de behandeling van het thoracolumbale junctiesyndroom (het syndroom van Maigne). Het open orthopedie tijdschrift, 11, 467.

Rydlewicz, J. A., & Mikami, D. J. (2016). Thoracolumbaal syndroom. In The SAGES Manual of Groin Pain (pp. 495-500). Springer, Cham.

Kozera, K., Ciszek, B., & Szaro, P. (2017). Posterior takken van lumbale spinale zenuwen - deel III: spinale dorsale ramus gemedieerde rugpijn - pathomechanisme, symptomatologie en diagnostische work-up. Ortopedia, traumatologia, rehabilitacja, 19(4), 315-321.