Gemodificeerde Schober Test | Lumbale Spine Flexion | Spinal Mobility Assessment

Het kwantitatief meten van de mobiliteit van de lumbale wervelkolom buiten een radiologische omgeving kan een uitdaging zijn. Daarom zijn klinimetrische tests zoals de gewijzigde en gemodificeerde Schober-test voorgesteld om het flexiebereik van de lumbale wervelkolom in de kliniek gemakkelijk te meten. Deze tests zijn vooral bekend van de BASMI-index die wordt gebruikt bij de kwantificering van functionele beperkingen bij mensen met ankyloserende spondylitis.

Rezvani et al. (2012) evalueerden de gemodificeerde Schober op zijn validiteit en betrouwbaarheid bij correlatie met radiologische metingen, en ondanks het vinden van een uitstekende intrabeoordelaarsbetrouwbaarheid r van 0,97 was de correlatie van de test met en radiologische meting slechts matig met een r-coëfficiënt van 0,67, waardoor uiteindelijk de klinische waarde matig is.

Om de test uit te voeren staat de patiënt rechtop. De onderzoeker lokaliseert de twee achterste superieure iliacale stekels en trekt een horizontale lijn tussen beide. Een tweede punt wordt 15 cm boven deze lijn gemarkeerd.

Vervolgens wordt de patiënt gevraagd zo ver mogelijk naar voren te buigen met gestrekte knieën.

De afstand tussen de eerder gemarkeerde punten wordt opnieuw gemeten en geeft de mate van flexie aan.

Bekijk ook de originele Schober Test die de bekkenkam als referentie gebruikt.

Rezvani, A., Ergin, O., Karacan, I., & Oncu, M. (2012). Validiteit en betrouwbaarheid van de metrische metingen bij de beoordeling van de beweging van de lumbale wervelkolom bij patiënten met ankyloserende spondylitis. Ruggengraat, 37(19), E1189-E1196.