Enkel/voet isometrische weerstandstests | basiskrachtmeting

Om weerstand biedende isometrische tests uit te voeren op het enkel-voet complex, beoordeelt u de volgende bewegingen:

• flexie van de knie, alsmede dorsiflexie en plantairflexie van de enkel in het talocrurale gewricht
• Inversie en eversie in het subtalaire of talocalcaneonaviculaire gewricht
• Grote teen extensie en teen flexie

Voor flexie laat u de patiënt in rugligging gaan. Buig dan de knie tot ongeveer 30 graden. Geef weerstand boven de enkel en vraag uw patiënt om de hiel naar de billen te brengen.

Voor dorsiflexie brengt u het been van uw patiënt in 90 graden knieflexie. Fixeer en oefen dan voor dorsiflexie neerwaartse druk uit op het dorsum van de voet en vraag uw patiënten om weerstand te bieden.

En voor plantairflexie oefent u weerstand uit op de voetzool en vraagt u uw patiënt om weerstand te bieden.

Voor inversie fixeert u de tibia, pakt u de voet vast en vraagt u uw patiënt de zool naar binnen te brengen terwijl u weerstand biedt.

Voor eversie pakt u de voet vast en fixeert u de tibia aan de dorsale zijde en vraagt u uw patiënt de zool naar buiten te brengen terwijl u weerstand biedt.

Voor teenverlenging fixeert u de voet, pakt u de grote teen vast en vraagt u uw patiënt de teen naar zich toe te trekken.

Voor teenflexie fixeert u de voet, pakt u de grote teen vast en vraagt u uw patiënt de teen te krullen.

Andere onderdelen van de basisbeoordeling van het enkel- en voetgewricht zijn:

• Beoordeling van het actieve bewegingsbereik (AROM) van de enkel en de voet
• Passieve Range of Motion (PROM) beoordeling van de enkel en voet

-