Transvers Ligament Testi / Anterior Kesme Testi

Beck ve arkadaşlarına göre üst servikal omurga instabilitesi %0,6'lık bir prevalans oranına sahiptir. (2004) ve romatoid artrit, ankilozan spondilit gibi enflamatuar durumların yanı sıra travma ve Down sendromu veya Marfan hastalığı gibi konjenital sapmalarla ilişkilidir. Servikal bölgeye manuel terapi tekniklerini güvenli bir şekilde uygulamak için olası üst servikal instabilitenin taranması gerekir.

Sistematik incelemelerinde, Hutting ve ark. (2013) %65'lik bir duyarlılık ve %99'luk bir özgüllük bulmuştur. Bu nedenle, transvers ligament testi, üst servikal instabiliteyi ekarte etmek için manipülatif öncesi tarama testi olarak orta düzeyde bir klinik değere sahiptir.

Testi Mintken ve arkadaşlarının (2008) tarifine göre gerçekleştirmek için hastayı sırtüstü yatar pozisyonda ve başı nötr pozisyonda bir yastıkla desteklenmiş halde tutun.

Ardından hastanızın oksiputunu avuç içlerinizle ve 3 ila 5. parmaklarınızla destekleyin, her iki işaret parmağınızı oksiput ile C2'nin spinöz prosesi arasındaki boşluğa yerleştirin, böylece atlasın nöral arkının üzerinde dururlar.

Daha sonra hastanın başı ve C1'i tamamen birlikte kaldırılır, baş nötr pozisyonda tutulur ve yerçekimi boynun geri kalanını sabitler.

Hastanız boğazda bir yumru hissi veya omurilik sıkışması belirti ve semptomları gibi lokal ağrı ve acı dışında semptomlar bildirirse bu test pozitiftir.

Üst servikal instabiliteyi değerlendirmek için diğer ortopedik testler şunlardır:

• Sharp Purser Testi (Transervere Ligament)
• Üst Servikal Fleksiyon Testi
• Alar Ligament Stres Testi
• Yanal Kesme Testi / Yanal Deplasman Testi

Hutting N, Scholten-Peeters GG, Vijverman V, Keesenberg MD, Verhagen AP. Üst servikal omurga instabilite testlerinin tanısal doğruluğu: sistematik bir inceleme. Fizik tedavi. 2013 Aralık 1;93(12):1686-95.