Giriş

Hamstring strain yaralanmaları (HSI), elit futbolda en yaygın kas-iskelet sistemi yaralanmalarından biri olmaya devam etmektedir ve insidans oranları son yirmi yılda iki katına çıkmıştır. Hamstring zorlanmaları için geleneksel risk faktörleri - önceki yaralanma, eksantrik hamstring kuvvet eksikliği ve koşu yükü dahil - iyi belirlenmiş olsa da, sprint mekaniği ile hamstring zorlanma riski arasındaki ilişki, önleme programlarında sıklıkla hedeflenmesine rağmen tartışmalıdır.

Klinik uygulama ve kanıtlar arasındaki bu boşluk, pratik, saha tabanlı değerlendirme araçlarına olan ihtiyacı vurgulamaktadır. Üç boyutlu hareket yakalama (3DMoCap) teknolojisi biyomekanik değerlendirme için altın standart olsa da, Sprint Mekanik Değerlendirme Skoru (S-MAS) potansiyel olarak riskli hareket modellerini değerlendirmek için basit video analizi kullanarak klinik olarak daha uygulanabilir bir çözüm sunmaktadır.

Bu çalışma, S-MAS'ın klinisyenlerin hamstring yaralanmalarını tahmin etmesine ve önlemesine yardımcı olup olamayacağını araştırarak biyomekanik araştırmalar ile gerçek dünyadaki spor hekimliği uygulamaları arasındaki boşluğu doldurmaktadır.

Yöntem

Bu 6 aylık prospektif kohort çalışması, sprint mekaniğini ve hamstring zorlanma riskini araştırmak için elit futbolcuları izlemiştir. Metodoloji, titiz gözlemsel araştırma raporlaması için Epidemiyolojide Gözlemsel Çalışmaların Raporlanmasının Güçlendirilmesi (STROBE) kılavuzlarına bağlı kalmıştır.

Bu prospektif çalışmaya, profesyonel İngiliz futbol kulüplerinde oynayan, tıbbi olarak tam katılım izni olan ve en az 18 yaşında olan dış saha oyuncuları dahil edilmiştir. Karıştırıcı faktörlerden kaçınmak için kaleciler hariç tutulmuş ve yeni ameliyattan dönen (6 ay içinde) oyuncular da hariç tutulmuştur. Başlangıçta dokuz kulüp katılmış, biri yaş kriterlerini karşılamadığı için hariç tutulmuştur.

Çalışma için kaç oyuncuya ihtiyaç duyulduğunu belirlemek amacıyla araştırmacılar ilk olarak bir futbol kulübünden alınan yaralanma verilerini analiz etti. 22'lik bir yaralanma oranı gösteren bu pilot verileri G*Power yazılımı ile bir güç hesaplaması yapmak için kullandılar. Analiz, gerçek yaralanma modelini tespit etme şansının %90 olması için toplam 100 katılımcıya ihtiyaç duyduklarını göstermiştir

Yanlış alarm oranını %5'te tutarken farklılıklar. Çalışma, uygun karşılaştırmaların yapılabilmesini sağlamak için her bir sakat oyuncuya karşılık dört sakatlanmamış oyuncu (1:4 oranı) içerecek şekilde tasarlanmıştır.

Veri toplama

Katılımcılar standart bir ısınma ve submaksimal biriktirme koşularının (%80-90 efor) ardından iki maksimal 35m sprint gerçekleştirmiştir. Testler ya sezon öncesi (Haziran-Ağustos) ya da sezon içinde (Ekim-Mart) doğal çim veya suni çim üzerinde, oyuncuların tercih ettikleri futbol kramponlarını giymeleriyle gerçekleştirilmiştir. Sağ ve sol uzuvların doğru şekilde kaydedildiğinden emin olmak için iki sprint denemesi kaydedilmiştir.

S-MAS puanlaması

Yaralanma sonuçlarına kör olan 10 yıllık deneyime sahip tek bir biyomekanist, tüm sprint denemelerini 12 maddelik Sprint Mekaniği Değerlendirme Skorunu (S-MAS) kullanarak değerlendirmiştir. Analiz, Kinovea video analiz yazılımı kullanılarak kare kare gerçekleştirilmiştir. 12 kinematik özelliğin her biri ikili olarak puanlanmıştır: optimal olmayan hareket modelinin varlığı için bir puan ve yokluğu için sıfır puan. Bu, 0 (optimal sprint mekaniğini gösteren) ile 12 (çoklu gözlemlenebilir eksiklikleri yansıtan) arasında değişen ve daha yüksek puanların giderek daha kötü hareket kalitesine karşılık geldiği bir toplam puan vermiştir.

Hamstring sakatlık raporu

Çalışmada hem retrospektif olarak bildirilen (12 aylık hatırlama, tıbbi olarak doğrulanmış) hem de prospektif olarak ortaya çıkan (6 aylık takip, MRG ile doğrulanmış) sprintle ilişkili HSI'lar analiz edilmiştir. Retrospektif veriler, oyuncu görüşmeleri ve tıbbi kayıt incelemesi yoluyla yaralanma mekanizmasını ve lateraliteyi yakalamıştır. Prospektif yaralanmalar klinik olarak MRG tabanlı kas lokalizasyonu ile belgelenmiş ve İngiliz Atletizm sınıflandırması kullanılarak derecelendirilmiştir. Karışıklığı en aza indirmek için, hamstring dışı ciddi yaralanmalar (>28 gün yokluk) geçiren sporcular kontrollerden çıkarılmış ve gruplar arasında karşılaştırılabilir antrenman maruziyetleri sağlanmıştır. Retrospektif ve prospektif analizlerin birleştirilmesi, araştırmacıların spesifik sprint mekanikleri ile hamstring zorlanma riskini güvenilir bir şekilde ilişkilendirmesine olanak sağlamıştır.

İstatistiksel analizler

Analizler (Stata/JASP) normallik/varyans testlerini (Shapiro-Wilk, Levene's) ve t-testleri veya Mann-Whitney U testleri ile grup karşılaştırmalarını içermektedir. Geriye dönük olarak, S-MAS skorları önceden yaralanmış ve yaralanmamış oyuncular arasında farklılık göstermiştir (Mann-Whitney U). Prospektif olarak, MRG ile teyit edilmiş HSI'lar benzer yöntemler kullanılarak S-MAS (birincil öngörücü) ile ilişkilendirilmiş ve yaralı uzuvlar rastgele seçilmiş yaralanmamış uzuvlarla karşılaştırılmıştır. Etki büyüklükleri (Hedges' g) büyüklüğü ölçmüştür. Kruskal-Wallis testleri S-MAS'ı ilk kez, tekrarlayan ve yaralanmamış alt gruplar arasında karşılaştırmıştır. Poisson regresyonu, yaş/önceki yaralanmaya göre ayarlama yaparak S- MAS'ı HSI öngörücüsü olarak modellemiştir (IRR'ler raporlanmıştır). ROC eğrileri optimum S-MAS risk eşiğini belirlemiştir.

Sonuçlar

Bu araştırmaya Premier Lig'den Ulusal Lig'e kadar uzanan sekiz İngiliz kulübünden 126 erkek profesyonel futbolcu katılmıştır. Retrospektif analiz, 23'ü daha önce sakatlanmış (PREV-INJ) ve 95'i sakatlanmamış (PREV-UNINJ) olarak sınıflandırılan ve karşılaştırılabilir fiziksel özellikler gösteren (boy ~181-183 cm, kütle ~78-80 kg) 118 oyuncuyu içermektedir.

Altı ay boyunca ileriye dönük izleme, takibi kaybeden 7 kişi ve ciddi diz kirişi dışı yaralanması olan 16 kişi hariç tutulduktan sonra 111 katılımcıyı korumuştur. 17 yeni hamstring yaralanmasından 14'ü sprint ile ilişkiliydi (PROSP-INJ grubu) ve 78 yaralanmamış kontrol grubu (PROSP-UNINJ) ile karşılaştırıldı. Mekanistik odağı korumak için iz bırakmayan üç HSI hariç tutulmuştur.

Retrospektif analiz, daha önce sakatlanmış oyuncuların (PREV-INJ) anlamlı derecede daha yüksek S-MAS skorları sergilediğini göstermiştir (medyan 6'ya karşı 5, p=0,007), etki büyüklükleri önemsizden büyüğe kadar değişmektedir (Hedges' g=0,17- 1,1).

6 aylık prospektif analizde, sprint ile ilişkili hamstring yaralanması (PROSP-INJ) geçiren oyuncuların S-MAS skorları önemli ölçüde kötüleşmiştir yaralanmamış kontrollere göre (medyan 6 vs. 4, p=0,006), ilk kez meydana gelen yaralanmalar en çarpıcı eşitsizliği göstermektedir (medyan 7 vs. 4, p=0.017). Her 1 puanlık S-MAS artışı yaralanma riskini %33 oranında artırarak (düzeltilmiş IRR=1,33, p=0,044) doz-yanıt ilişkisini doğrulamıştır. Alıcı işletim karakteristiği (ROC) analizi 5,5'i optimum sınır olarak belirlemiştir (AUC=0,732) ve ≥6 skorlar istatistiksel olarak anlamlı olmasa da klinik olarak anlamlı (p=0,065)-2,8 kat daha yüksek yaralanma riski (%95 CI: 0,94-8,35) ≤5 puanlarla karşılaştırıldığında. Özellikle, aracın duyarlılığı (%78,6), gerçek pozitiflerin tespitine öncelik vererek özgüllüğünden (%65,4) daha iyi performans göstermiştir. Toplu olarak, bu sonuçlar S-MAS'ı özellikle ilk kez yaralanmalarda yüksek riskli sprint mekaniklerini işaretlemek için pragmatik bir tarama aracı olarak doğrularken, sınırda anlamlı eşiklerin dikkatli bir şekilde yorumlanması gerektiğinin altını çizmektedir.

Soru ve düşünceler

Bu çalışma, zayıf sprint mekaniği ile hamstring gerginliği arasında bağlantı kuran önemli kanıtlar sunmakta ve klinisyenlere pratik bir saha tabanlı değerlendirme aracı sağlamaktadır. Bununla birlikte, bazı kısıtlamalara dikkat edilmelidir. En önemlisi, S-MAS biyomekanik analiz için altın standart olan 3D hareket yakalama sistemlerine karşı doğrulanmamıştır. Daha yüksek S-MAS skorları ile yaralanma oluşumu arasında gösterilen korelasyon, özellikle aracın basitliği ve erişilebilirliği göz önüne alındığında, klinik kullanım için umut vericidir. Ancak, bunu yaygın bir şekilde uygulamadan önce, daha geniş kapsamlı prospektif çalışmalara ihtiyacımız var: 1) kesin sınır değerlerinin belirlenmesi, 2) farklı popülasyonlarda öngörüsel doğruluğunun doğrulanması ve 3) mevcut yaralanma riski değerlendirmelerini nasıl tamamladığının belirlenmesi. Mevcut bulgular S-MAS'ın bir tarama aracı olarak kullanılmasını haklı çıkarmaktadır, ancak uygulayıcılar skorları dikkatli bir şekilde yorumlamalı ve diğer klinik ölçümlerle birleştirmelidir.

İleriye dönük analiz, metodolojik olarak sağlam olmakla birlikte, sakatlanmamış kontrollere kıyasla daha küçük sakatlanmış oyuncu örneklemi nedeniyle doğal zorluklarla karşı karşıyadır - sakatlık tahmini çalışmalarında yaygın bir sınırlama. Bu dengesizlik, ileriye dönük tasarımlarda kaçınılmaz olsa da, ince ancak klinik olarak anlamlı farklılıkları tespit etmek için istatistiksel gücü azaltabilir. Kısıtlamalarına rağmen S-MAS, çoklu biyomekanik risk faktörlerinin klinik açıdan faydalı bir bileşik değerlendirmesini sağlayarak saha ortamlarında yüksek riskli sprint paternlerinin etkili bir şekilde belirlenmesine olanak tanır.

Önemli bir gözden kaçırma, yaralanma riskinin bilinen moderatörleri olan antrenman yükü değişkenlerinin (hacim, yoğunluk) izlenmemesidir. İş yükündeki dalgalanmalar (aşırı artışlar veya yetersiz kondisyon) sprint mekaniği ve yaralanma sonuçları arasındaki ilişkiyi karıştırabilir. Ayrıca, değerlendirmelerin zamanlaması (sezon öncesi ve sezon içi), oyuncuların mekanik verimliliği ve sakatlığa yatkınlığı rekabet takviminin farklı aşamalarında değişebileceğinden ek değişkenlik getirir.

İnekçe konuş benimle.

Araştırmacılar, hamstring yaralanmaları için biyomekanik risk faktörlerini belirlemek amacıyla S-MAS skorlarını analiz etti. İlk olarak Shapiro-Wilk testlerini ve Q-Q grafiklerini kullanarak skorların beklenen normal olmayan dağılımını doğruladılar - sakatlanmaya eğilimli oyuncuların takım ortalaması etrafında kümelenmek yerine farklı, yüksek S-MAS değerleri göstereceğini tahmin ettiler. Bu dağılım modeli ortaya çıkmıştır:

1. Tipik mekaniklere sahip bir çoğunluk grubu
2. Zayıf tekniğe sahip yüksek riskli bir alt grup (daha yüksek puanlar)

Parametrik testler bu çarpık veriler için uygun olmayacağından, sakatlanan ve sakatlanmayan oyuncular arasındaki skorları güvenilir bir şekilde karşılaştırmak için Mann- Whitney U testlerini kullandılar. Bu yaklaşım özellikle ortalama popülasyon eğilimlerinden ziyade klinik açıdan önemli biyomekanik aykırı değerlerin tespitini hedeflemiştir. Yaş veya boy gibi normal dağılım gösteren sürekli değişkenler için t-testleri kullanmışlardır.

Bu temel karşılaştırmaları yaptıktan sonra araştırmacılar, Hedges'in g etki büyüklüklerini kullanarak farklılıkların pratik önemini daha da ölçtüler. Mann- Whitney U testleri sakat oyuncuların daha yüksek S-MAS skorlarına sahip olduğunu doğrularken, etki büyüklükleri bu farklılıkların gerçek dünya açısından önemsiz (0,2), orta (0,5) veya büyük (0,8) olup olmadığını ortaya koymuştur. Yaralanma geçmişinin riski nasıl etkilediğine dair incelikli soruyu ele almak için, daha sonra Dunn'ın post hoc düzeltmeleri ile Kruskal-Wallis testlerini kullandılar. Bu, üç kritik alt grup arasında karşılaştırma yapılmasına olanak sağlamıştır: ilk kez sakatlananlar, tekrarlayan sakatlıklar ve sakatlanmayan oyuncular - ilk kez sakatlananlar/sakatlanmayanlar ikilemini genişletmiştir. Bu sıralı analiz birlikte, sadece istatistiksel titizliği değil, aynı zamanda klinik uygunluğu da sağlamış ve tam olarak hangi sporcuların (örneğin, ilk kez sakatlananlar ve yüksek S-MAS skorları olanlar) en büyük riskle karşı karşıya olduğunu belirlemiştir.

Sakatlanan oyuncuların parametrik olmayan karşılaştırmalarla (Mann-Whitney U) daha yüksek S-MAS skorları sergilediğini tespit eden ve bu farklılıkların büyüklüğünü ölçen (Hedges' g) araştırmacılar, daha sonra iki kritik klinik soruyu ele aldı: S-MAS yaralanma riskini ne kadar doğru tahmin ediyor? ve Müdahaleyi hangi eşik tetiklemelidir? Zaman içinde biyomekanik ve yaralanma insidansı arasındaki ilişkiyi modellemek için, yaralanma olayları gibi sayım verileri için uyarlanmış bir yöntem olan Poisson regresyonunu kullandılar. Bu analiz, her 1 puanlık S-MAS artışının, yaş ve önceki yaralanma gibi karıştırıcılar ayarlandıktan sonra bile yaralanma riskini %33 oranında artırdığını ortaya koyarak bağımsız bir belirleyici olarak değerini doğrulamıştır. Bununla birlikte, bu sürekli riski eyleme dönüştürülebilir klinik uygulamaya dönüştürmek için, ≥6'yı optimum S-MAS eşiği olarak belirleyen ROC eğrisi analizini kullandılar. Bu eşik, duyarlılık (gerçek yaralanmaların %78,6'sını tespit etme) ile özgüllüğü (yanlış alarmları en aza indirme) dengeleyerek antrenörlere ve klinisyenlere yüksek riskli mekanikler için net bir ölçüt sağlar. Bu gelişmiş testler birlikte, ilk bulguları grup karşılaştırmalarının ötesine taşıyarak hem ayrıntılı risk ölçümü (Poisson) hem de pratik bir tarama aracı (ROC) sunarak çalışmanın sprint mekaniği ve hamstring gerginliği arasında köprü kurma hedefine doğrudan hitap etmiştir.

Eve dönüş mesajı

Sprint mekaniği ve hamstring gerginliği: S-MAS (Sprint Mekaniği Değerlendirme Skoru), sprint ile ilişkili hamstring yaralanmaları (HSI) açısından yüksek riskli sporcuları tespit etmek için etkili bir saha aracı olarak hizmet vermektedir. Değerli olsa da, birlikte kullanılmalıdır:

Risk Tabakalandırması

≥6 skoru, bu çalışmada önemli ölçüde daha yüksek yaralanma insidansı ile korelasyon gösteren bir ön risk eşiği olarak hizmet etmektedir.

• Şu özelliklere sahip sporculara özellikle dikkat edilmelidir:
  • Önceki HSI geçmişi
  • Azalmış eksantrik güç (Nordik hamstring egzersiz eksikliği)

Hedefe Yönelik Müdahaleler

S-MAS bileşenleri tarafından belirlenen biyomekanik kusurların (örn. gövde yanal fleksiyonu, ayak vuruş şekilleri) ele alınması:

•  Teknik modifikasyonalıştırmaları (kanıta dayalı stratejiler için bkz. Mendiguchia vd., 2023)

• Eksantrik güçlendirme protokolleri (örn. Nordic hamstring curls)
• Pelvik/gövde stabilite çalışması.

Yaralanmaya Özel Rehabilitasyon için:

Buna bakın hamstring yaralanmasi siniflandirmasi ve spora dönüş protokolleri̇ hakkinda kapsamli rehber Müdahaleleri yaralanma şiddetine göre uyarlamak için (örneğin, İngiliz Atletizm Kas Yaralanması Sınıflandırması dereceleri). https://www.physiotutors.com/fr/hamstring-injury-classification- and-rehabilitation/

Bütünsel Yaralanma Önleme

S-MAS mekaniğe odaklanırken, bu ek faktörleri de entegre edin:

• Eğitim yükü izleme: Hem sübjektif RPE (Algılanan Efor Derecesi) hem de objektif saha içi izleme verilerini kullanarak iç yükü izleyin.
• Psikososyal faktörler: Yüksek algılanan stres veya uyku yoksunluğu biyomekanik riskleri artırabilir.
• Çevresel kontroller: Yüzey sertliği ve krampon tasarımı sprint kinematiğini değiştirebilir.

Referans

Bramah C, Rhodes S, Clarke-Cornwell A, et alSprint koşu mekaniği hamstring strain yaralanması ile ilişkilidir: 126 elit erkek futbolcunun 6 aylık prospektif kohort çalışmasıBritish Journal of Sports Medicine Published Online First: 23 Mart 2025. doi: 10.1136/bjsports-2024-108600