Fizyoterapistleri Birinci Basamak Sağlık Hizmetlerine Entegre Etmek
Entegre fizyoterapi, hasta sonuçları belirgin şekilde kötüleşmeden görüntüleme ve ilaç kullanımını azaltabilir
Kanıtlar sağlık hizmeti kullanımına dair en güçlü; toparlanma, işlev, memnuniyet ve güvenlik alanlarında ise belirgin şekilde daha zayıf
Başarılı uygulama, doğrudan erişimden fazlasını gerektirir: sistematik bir triage süreci, birinci basamakla entegrasyon ve güvenilir eskalasyon (yükseltme) yolları gerekir
Giriş
Aile hekimleri gibi birinci basamak sağlık profesyonelleri genellikle çok yoğun çalışır; çünkü hasta olan ve tıbbi sağlık sorunları bulunan kişileri değerlendirmek onların sorumluluğudur. Sıklıkla daha fazla hareket ve duruşla ilgili sorunları olan hastalarla da karşılaşırlar. Bu birinci basamak başvuru yolları kolay erişilebilir olduğu için, aile hekimlerinin hasta yükü oldukça fazladır; bu durum çoğu zaman bekleme sürelerinin uzamasına yol açar. Ağrı yaşayan hastalar genellikle hemen yardım ister; bu da “tıbbi dolaşma”ya neden olabilir: hastalar daha hızlı randevu almak için başka yerlere gider. Bu durum zararlı olabilir; çünkü tıbbi bilgiler seyrelir ve bakım yolunu koordine etmesi gereken aile hekimi, bir kişinin sağlık durumunun tüm yönlerini her zaman bilmez.
Yüksek iş yüküne olası bir çözüm, bir sağlık sorunu daha çok hareketle ilgili görünürken fizyoterapistleri birinci basamak bakıma entegre etmek olabilir. Fizyoterapiye birincil erişim hali hazırda bazı ülkelerde zaten var, ancak dünya genelinde yaygın bir uygulama değil. Daha fazla ülkede böyle bir bakım yolunu hayata geçirmeden önce, bunun pratik olarak nasıl organize edilebileceği; halihazırda nerede uygulandığı incelenerek araştırılmalı ve “neden uygulanması gerekiyor?” sorusunun cevabı netleştirilmelidir.
Yöntemler
Yazarlar literatürün; terminoloji, sağlık hizmeti ortamı, hasta popülasyonu ve hizmet sunum modeli açısından heterojen olmasının beklendiğini belirttiği için kapsam belirleme (scoping review) tasarımı tercih edildi. Amaç öncelikle, tek bir havuzlanmış (pooled) tedavi etkisini hesaplamak yerine mevcut kanıtları haritalamaktı.
İlgili makaleler için üç veri tabanı tarandı; arama terimleri örneğin
- ileri düzey uygulama;
- ilk temas;
- giriş noktası;
- doğrudan erişim;
- genişletilmiş kapsamı;
- hekime yardımcı uzman;
- birinci basamak sağlık hizmetleri
Ocak 2014 ile Aralık 2023 arasında, İngilizce yayımlanmış çalışmalar uygun bulundu. Bazı hizmetler, özgün yazarlar triage veya sevk hattını net biçimde tarif etmese bile entegre bir birincil basamak bakım modeli gibi işliyor göründüğü için “doğrudan erişim” özellikle dahil edildi.
Çalışmalar, fizyoterapist şu koşulları karşıladığında dahil edildi:
- birincil basamakta fiziksel olarak yan yana konumlandırılmıştı veya ilk birincil basamak ziyaretine entegre edilmişti;
- bir epizodun ilk konsültasyonunda, ilk değerlendirme/triage süreci üzerinden birinci basamakta hastaları kabul etti; veya
- giriş noktası sağlayıcısı olarak görev yaptı.
Bu çalışmada ayrıca birinci basamak fizyoterapiyi, geleneksel bir birinci basamak tıbbi bakım yoluyla karşılaştırmak ve aşağıdakilerden en az birini sağlık hizmeti kullanımına/ maliyetlere ya da hasta sonuçlarına dair raporlamak gerekiyordu.
Uygulama öncesi–uygulama sonrası çalışmalara izin verildi; ayrıca tam metin makalesi olmayan yayımlanmış özetler de kabul edildi. Yazarlar şunları dışarıda bıraktı:
- uzmanlık düzeyi fizyoterapi;
- acil ve acil durum hizmetleri;
- vaka raporları;
- protokoller;
- editoryaller;
- derlemeler ve meta-analizler.
Acil ve acil durum bakım modelleri hariç tutuldu; çünkü bu ortamlar, taburculuk sonrası genellikle devam eden yönetim sağlamaz. Oysa süreklilik, birinci basamak sağlık hizmetlerinin parçası olarak kabul edilir.
Sonuçlar
Kapsam taramasına 39 makale dahil edildi. “Birinci basamak fizyoterapi” ifadesinin, hizmet modelini tanımlamak için bir kez bile kullanılmadığı görülüyor. İnceleme, fizyoterapistlerin birinci basamak süreçlerine nasıl dahil edildiğinde belirgin farklılıklar olduğunu ortaya koydu.
Bir arada çalışan ilk başvuru fizyoterapistleri
Birleşik Krallık’taki bazı hizmetlerde fizyoterapistler, aile hekimliği (genel pratisyen) kliniklerinin içinde çalışıyor ve kas-iskelet sistemi şikâyetlerinde ilk başvuru noktası olarak görev yapıyordu. Bazılarının, görüntüleme isteme, ilaç reçete etme, enjeksiyon uygulama ve uzman bakıma yönlendirme gibi ileri yetkileri vardı.
Fizyoterapiye formal triye
İsveç’te, Polonya’da ve bazı askeri veya çalışan sağlığı ortamlarında, kabul birimi çalışanları, hemşireler, telefon sistemleri ya da çevrim içi anketler, uygun hastaları bir hekim yerine fizyoterapiste yönlendiriyordu. Kırmızı bayrak yanıtları veya tıbbi açıdan yüksek karmaşıklık, hastayı yeniden bir sağlık hizmeti sağlayıcısına yönlendirebilirdi.
Triyaj diyagramı temel bir akış yolunu gösterir:
- hasta, birinci basamak için randevu talep ediyor
- hasta, yapılandırılmış tarama sorularını yanıtlar
- sistem hastayı bir fizyoterapiste veya sağlık hizmeti sağlayıcısına yönlendirir
- ilk sağlayıcı, sonrasında diğer meslekle ilgili olarak yönlendirebilir veya onunla iş birliği yapabilir

Ekip temelli danışma
Bir Veterans Affairs (Gaziler Dairesi) ortamında fizyoterapist ve tıbbi sağlayıcı hastayı birlikte değerlendirdi. Başvuru nedenine bağlı olarak psikoloji, eczacılık veya sosyal hizmet de sürece dahil olabilirdi.
Aynı ziyarette hasta devir işlemi
Amerika Birleşik Devletleri’ndeki tek bir özel sağlık sisteminde, hastalar kısa süreliğine aile hekimlerini görüp ardından aynı ziyaret sırasında fizyoterapiste de muayene oluyordu. Fizyoterapist hastayı değerlendirebiliyor, kısa bir tavsiye ya da tedavi verebiliyor ve daha ileri rehabilitasyon ya da uzman bakım için hastayı yönlendirebiliyordu.
Rastgele sağlayıcı ataması
İsveç’te yapılan birkaç çalışma ve bir çalışan sağlığı çalışması, hastaları başlangıç görüşmesine ya fizyoterapist ya da hekim ile yönlendirecek şekilde randomize etti. Bu denemeler, hastaların kendi sağlayıcılarını seçtiği ya da olağan klinik prosedürlere göre atandığı çalışmalara kıyasla daha doğrudan bir karşılaştırma sunuyor.
Maliyetlerin ve kullanımın sonuçları
Maliyetler
16 çalışmada, fizyoterapistlerin birinci basamak bakıma entegre edildiği yol ile standart tıbbi bakım yolunu karşılaştırarak sağlık maliyetlerini değerlendirdi. Birinci basamak fizyoterapi, 9 çalışmada daha düşük maliyetler gösterdi; 6 çalışmada fark bulunmadı; 1 çalışmada ise 90. günde maliyetler daha yüksekti.
Üç çalışma maliyet-etkililik açısından incelendi ve üçünün de sonucuna göre birinci basamak fizyoterapi, farklı bakım yolları arasında mutlak sağlık maliyetleri genel olarak benzer olduğu için maliyet-etkiliydi.
Görüntüleme
Görüntüleme kullanımını veya görüntüleme maliyetlerini inceleyen 19 çalışmadan 17’si, özellikle grafilerde, birinci basamak fizyoterapi yolu içinde görüntüleme kullanımının veya maliyetlerin azaldığını bildirdi; ileri görüntüleme kullanımı ise benzerdi. Bir çalışma, birinci basamak fizyoterapi yolu içinde boyun ağrısı olan hastalarda ileri görüntüleme kullanımının arttığını buldu.
İlaç kullanımı
On yedi çalışma ilaçları değerlendirdi; bunlardan 11’i, birinci basamak fizyoterapi yolu kapsamında reçete sayısında daha azalma olduğunu veya ilaç kullanımının daha düşük olduğunu bildirdi. Dikkat çekici şekilde, opioid kullanımını değerlendiren 5 çalışmanın 5’i de, birinci basamak fizyoterapi yolu kapsamında daha düşük opioid reçetesi ya da daha az opioid kullanımını bildirdi.
Uzman sevki
Uzman sevklerini ya da bunlarla ilişkili maliyetleri inceleyen 19 çalışmanın 11’i, birinci basamak fizyoterapi ile daha düşük kullanım oranları bildirdi; yedisi benzer kullanım oranları buldu ve bir çalışma, hemşire uygulayıcılarla karşılaştırıldığında fizyoterapistlerin kronik bel ağrısı olan hastalarda uzman sevkini önerme olasılığının daha yüksek olduğunu gösterdi.
Enjeksiyonlar ve cerrahi
Dokuz çalışmanın eklem içi enjeksiyonları değerlendirdiği çalışmalardan ikisi, birinci basamak fizyoterapi uygulamasının devreye girmesinden sonra kullanımın azaldığını bildirdi; altısı fark olmadığını buldu; biri ise fizyoterapi triage (yönlendirme) hizmetinin uygulanmasından sonra steroid enjeksiyonu kullanımının arttığını rapor etti. Bir çalışmada cerrahi kullanım daha düşüktü; beş çalışmada ise benzerdi.
Fizyoterapi kullanımı ve takip
Entegre fizyoterapiyi birinci basamak bakım sürecine dahil eden yola giren hastaların, daha sık fizyoterapi tedavisi alma veya fizyoterapi yönlendirmesi alma olasılığı vardı. Buna karşılık, tedavi hacmini değerlendiren altı çalışmadan dördü bu yolak üzerinde bölüm başına daha az rehabilitasyon seansı bildiriyordu. Yazarlar bunun, daha hızlı toparlanmayı veya uygun yönetimin daha erken başlatılmasını gösterebileceğini öne sürdü; ancak derleme, bu yorumu doğrulamak için yeterli düzeyde doğrudan kanıt sunmadı. Birinci basamağa entegrasyon sonrası fizyoterapist ziyaretiyle ilişkili genel takip sağlık hizmeti ziyaretlerini inceleyen dört çalışmadan üçü, bir fizyoterapist ziyareti birinci basamağa entegre edildiğinde ziyaretlerin daha az olduğunu bildirdi.
Hasta sonuçları
Hasta sonuçları için kanıtlar, kullanımın sağlanmasına dair kanıtlara kıyasla belirgin şekilde daha sınırlıydı.
Ağrı
Üç çalışma ağrıyı ölçtü. Birinci basamak fizyoterapi ile hekim liderliğindeki yollar arasında, birincil sonlanım açısından istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunamadı.
Fonksiyon, engellilik ve yaşam kalitesi
Yedi çalışma, aşağıdakiler de dahil olmak üzere ölçümler kullandı:
- Oswestry Disabilite İndeksi
- Boyun Özürlülük İndeksi
- Kısa Form Sağlık Anketi
- PROMIS ölçer
- EuroQOL-5 Boyut (EQ-5D)
Fizyoterapi yolu ile tıbbi birincil bakım arasındaki sonuçlar genel olarak benzerdi. Bu, fizyoterapistlerin birincil bakıma entegre edilmesinin benzer sonuçlar sağladığı ihtimalini destekliyor; ancak, ilgili her bir çalışmada uygun bir non-inferiority tasarımı ve marj kullanılmış değilse, bu durum resmî non-inferiority’yi kanıtlamaz.
İşe devamsızlık
Beş çalışma daha kısa ya da daha seyrek hastalık izni olduğunu bulurken, üç çalışma hastalık izni raporlarının düzenlenmesi konusunda herhangi bir fark saptamadı. Bir askerî çalışma, ayak bileği yaralanması olan ve doğrudan fizyoterapiye yönlendirilen (triye edilen) görev personelinde kalıcı görev kısıtlılıklarının daha az olduğunu buldu.
Güvenlik
Yalnızca üç çalışma, advers olayları veya güvenlik sonuçlarını karşılaştırdı. Hiçbiri birinci basamak fizyoterapi ile tıbbi yollar arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulmadı. Bu da iç açıcı, ancak özellikle kanıtların bir kısmının daha genç ve daha sağlıklı askerî popülasyonlardan gelmesi nedeniyle kanıt düzeyi hâlâ sınırlı.
Sorular ve düşünceler
Sormanız gereken ana soru şu: Fizyoterapi ve tıbbi grupların başlangıçtaki risk düzeyi ve tıbbi karmaşıklığı benzer miydi? Randomize olmayan çalışmalarda, triage nispeten daha az karmaşık vakaları fizyoterapistlere yönlendirdiğinde sağlık hizmeti kullanımının azalması beklenebilir. Gelecekteki çalışmalar; komorbiditeler, semptom şiddeti, daha önceki sağlık hizmeti kullanımı, sosyoekonomik durum, hasta tercihi ve tanısal belirsizliği dikkate alacak şekilde ayarlama yapmalıdır.
Gereksiz görüntüleme oranını azaltmak faydalıdır; ancak yalnızca görüntüleme oranının düşük olması, otomatik olarak daha yüksek kaliteli bakımın bir göstergesi değildir. Gelecekteki çalışmalar ayrıca şunları da raporlamalıdır:
- kılavuz uyumluğu
- kaçırılan veya geciken tanılar
- yeniden başvuru sonrasında daha geç görüntüleme
- ikincil acil durum başvuruları
- ciddi bir patoloji tespit edildi
Bu derleme, ağrı, fonksiyon veya iyileşme süresindeki değişikliklere kıyasla sağlık hizmeti kullanımında yapılacak değişiklikler için daha güçlü kanıt sunuyor. Birinci basamak fizyoterapinin hastaların daha hızlı toparlamasına mı yardımcı olduğu yoksa sadece kullandıkları hizmet türlerini mi değiştirdiği hâlâ belirsiz. Anlamlı iyileşmeye kadar geçen süre ve öz yönetim konusunda güven, özellikle değerli sonuçlar olurdu.
Elbette, öğrenme müfredatlarının güncellenmesi gerekir; çünkü birinci basamakta gereken yetkinlikler bambaşkadır. İncelenen çalışmalarda fizyoterapistler görüntüleme isteyebiliyor, ilaç yazabiliyor, enjeksiyon uygulayabiliyor ya da doğrudan uzmanlara sevk edebiliyordu. Diğerlerinde ise bu mümkün değildi. Bu da ileri uygulama ortamlarından elde edilen sonuçların, fizyoterapistlerin yetki alanının daha dar olduğu sistemlere doğrudan aktarılmayabileceği anlamına gelir. Fakat birinci basamakta görev yapan fizyoterapistin tarama, ayırıcı tanı, farmakolojiye dair farkındalık, görüntüleme endikasyonları, risk iletişimi ve disiplinler arası iş birliği konusunda asgari düzeyde yetkinliğe sahip olması son derece önemlidir.
Hekim iş yüküne ne olur? Kas-iskelet sistemiyle ilgili başvuruların azalması, pratisyen hekimlerin tıbbi açıdan daha karmaşık hastaları yönetmesine alan açabilir. Bununla birlikte, hekimler sık sık görüntüleme istemlerini, reçeteleri, “kırmızı bayrak”ları veya net olmayan başvuruları tekrar değerlendirmek zorunda kalırsa iş yükü sadece yeniden dağıtılmış olabilir; çünkü her ülkede bu yetkiler fizyoterapi mesleğine verilmez. Gelecekteki değerlendirmeler, yalnızca hasta düzeyindeki ve sağlık sistemi maliyetlerini değil; klinisyen iş yükünü, randevu kapasitesini, personel memnuniyetini ve tükenmişliği de ölçmelidir.
Bu kapsam belirleme derlemesi, hareket konusunda uzmanlığı olan klinisyenlerin kas-iskeletle ilgili sorunları giriş noktasında değerlendirdiği bir bakım modelinin değerini güçlendiriyor. Böylece hastalar için, standart prosedür olarak, hasta yönlendirmesinin hekim liderliğinde bir kapıdan geçmesini beklemek zorunda kalmıyorlar.
Bu hizmetin işlevsel bir uygulaması şunları içerebilir:
- Düzenli giriş noktasıİlk randevu talepleri telefon, dijital platformlar veya idari personel üzerinden karşılanır.
- Kapsamlı tarama protokolleriTriaj, klinisyenin yasal ya da profesyonel sorumluluk sınırını aşan durumlar olan kırmızı bayrakları, sistemik patolojileri, akut travmayı, nörolojik eksiklikleri veya tıbbi karmaşıklıkları etkili bir şekilde belirlemelidir.
- Stratejik sağlayıcı yönlendirmeSıradan kas-iskelet sistemi vakaları fizyoterapiye yönlendirilirken; önemli düzeyde tıbbi belirsizlik olan ya da çoklu hastalığı (multi-morbidite) bulunan hastalar, bir hekim tarafından atanmalı ya da onunla birlikte yönetilmelidir.
- Kapsamlı ilk değerlendirmeFizyoterapist, ayırıcı tanıyı netleştirmek ve hastayı eğitime başlatmak için kapsamlı bir anamnez alır, fizik muayene yapar ve sistemlerin gözden geçirmesini gerçekleştirir.
- Entegre iş birliğiyle giden klinik yollarGörüntüleme, farmakolojik müdahaleler, uzman sevkleri veya gerektiğinde acil tıbbi eskalasyon gibi süreçleri kolaylaştırmak için tanımlanmış protokoller gereklidir.
- Performans ve güvenlik takibiSistemler; maliyet-etkililik ve hasta memnuniyetine ek olarak advers olayları, tekrar başvuru oranlarını, sağlık hizmeti kullanımını ve klinik iyileşme belirteçlerini de değerlendirmelidir.
Önemlisi, kanıtlar herkes için tek bir modele uyan bir algoritmayı desteklemiyor. Bunun yerine, klinik yolların; yerel mevzuat çerçevesine, personel yeterliliklerine ve mevcut geri ödeme modellerine göre uyarlanması gerekiyor.
İnekçe konuş benimle.
Kapsam incelemesi, birinci basamak hizmetlere fizyoterapi entegre edildiğinde sağlık hizmeti kullanımında azalma olduğunu buldu. Bu durum büyük ölçüde ilaç ve görüntüleme istemlerinin azalmasına bağlanıyor. Yazarlar, kas-iskelet sistemi rahatsızlıkları için ilaç ve görüntüleme istemlerindeki bu azalmaların, tıbbi işlem ve tedavilerde de düşüşe yol açabileceğini öne sürüyor. Reçete edilen opioidlerdeki bu büyük azalma, özellikle sağlık sisteminin kötüye kullanım nedeniyle hızla büyüdüğü ülkeler açısından önemli. Bu, daha tutarlı bulgulardan biriydi; ancak destekleyici çalışmaların çoğu gözlemsel olduğundan, sağlayıcı yolunun bizzat kendisinin bu azalmaya neden olduğunu kanıtlayamaz.
Radyolojiye sevkler azaltılırken, gruplar arasında bilgisayarlı tomografi veya manyetik rezonans görüntülemenin kullanımı benzer kaldı. Bu ayrım önemlidir; toplam görüntüleme miktarının daha düşük olması her zaman her bir görüntüleme yönteminin kullanımının da daha düşük olduğu anlamına gelmemektedir. Bu derleme, her görüntüleme kararının uygun olup olmadığını değil; görüntülemenin miktarını değerlendirdi. Görüntülemenin azalması daha az gereksiz bakımı yansıtıyor olabilir; ancak teorik olarak yetersiz kullanım da söz konusu olabilir.
Fizyoterapinin birincil bakım içine entegre edilmesi, enjeksiyonları ya da ameliyatları tutarlı şekilde azaltmadı; ancak kanıtlar bu yolun cerrahi müdahaleyi artırdığını da göstermedi. Beklendiği gibi, fizyoterapi liderliğindeki bir yoldan giren hastaların fizyoterapi tedavisi alma veya yönlendirilme olasılığı daha yüksekti. Bununla birlikte, tedavi hacmini değerlendiren altı çalışmanın dördünde, epizod başına daha az rehabilitasyon seansı raporlandı. Derleme yazarları bunun, uygun yönetimin daha erken başlatılmasını veya daha hızlı iyileşmeyi yansıtıyor olabileceğini düşündü; fakat dahil edilen çalışmalar, bu açıklamalardan hangisini doğrulamak için yeterli doğrudan kanıt sunmadı. Bu bulgular, invaziv bakıma yükseltmeden önce genellikle konservatif yönetimi tercih eden kılavuz önerileriyle uyumlu olsa da; uygun süre klinik duruma bağlıdır ve bu derleme tarafından ortaya konmamıştır. Bu, klinik açıdan önemli olabilir; çünkü fizyoterapi her zaman olağan bakımın erken dönemine dahil edilmiyor. Nitel bir çalışmada, birincil bakım klinisyenleri; spinal ağrı için konservatif bakımı öneren kılavuzların farkında olmalarına rağmen, hasta beklentilerinin, kanıta dair şüphelerin ve risk sınıflandırma araçlarının sınırlı kullanımının; ilaç, erken görüntüleme ve cerrahi sevk gibi düşük değerli müdahalelerin kullanımına katkıda bulunabileceğini bildirdi (Fifer et al. 2022).
Bu bulgular yine de dikkatle yorumlanmalıdır. İnceleme, oldukça heterojen (birbirinden farklı) sağlık sistemlerini, fizyoterapi modellerini, hasta gruplarını, çalışma tasarımlarını, karşılaştırıcıları ve sonuç ölçütlerini kapsadı. Sonuçları büyük ölçüde, fizyoterapi öncülüğündeki bakımı destekleyen çalışma sayısını saymaya dayanıyordu; yani etki büyüklükleri bir araya (havuzlanarak) getirilmedi. Bu da küçük gözlemsel çalışmaların ve daha büyük, daha güçlü çalışmaların genel örüntüye kabaca aynı şekilde katkı sağlayabileceği anlamına geliyor. Ayrıca, fizyoterapistlere yönlendirilen hastalar daha genç, daha sağlıklı veya tıbbi açıdan daha az karmaşık olabilir; bu nedenle sağlık hizmeti kullanımının daha düşük olması, kısmen hasta seçimine bağlı olabilir; bakım yolunun doğrudan kendisinden ziyade. Hasta sonuçlarında istatistiksel olarak anlamlı farkların bulunmaması da, özellikle birkaç çalışmanın küçük olması ve resmi non-üstünlük (non-inferiority) yöntemlerinin nadiren kullanılması nedeniyle, eşdeğerliğin kanıtı olarak yorumlanmamalıdır.
Fizyoterapi, hareketi ve fonksiyonu geri kazandırarak iyileşmeyi desteklemek için güvenli ve etkili bir yol sunduğundan büyük değer taşıyabilir; ayrıca gereksiz görüntüleme, ilaç kullanımı veya invaziv girişimler için nispeten daha güvenli bir alternatif sağlar. Daha fazla araştırma, hasta sonuçlarını daha derinlemesine inceleyebilir; çünkü bu sonuçlar, sağlık hizmeti kullanımı ve maliyetlerle ilişkili sonuçlara kıyasla çok daha sınırlıydı.
Eve götüren mesajlar
Fizyoterapistleri birinci basamak sağlığa entegre etmek; kas-iskelet şikâyeti olan hastalarda görüntüleme, ilaç kullanımı, opioid kullanımı ve bazı ortamlarda genel sağlık harcamalarının azaldığı görülmektedir. Mevcut kanıtların sınırlı olması, hekim liderliğindeki yaklaşımlara kıyasla daha kötü ağrı, işlev, yaşam kalitesi veya güvenlik sonuçlarıyla ilişkili bir durum tespit etmedi.
Pratikte bu, sistem uygun triyaj, tıbbi tarama, acil durumlarda/escalation prosedürleri ve iş birliğine erişim içerdiği sürece, fizyoterapistlerin yapılandırılmış bir birincil basamak bakım ekibi içinde ilk başvuru sağlayıcı olarak değerlendirilmesini destekler.
Sonuca yönelik asıl tehdit, kanıtların önemli bir kısmının gözlemsel çalışmalar olması ve kanıtların oldukça heterojen (farklı) olmasıdır. Fizyoterapistlere yönlendirilen hastalar başlangıçta daha sağlıklı veya daha az karmaşık olabilir; ayrıca derleme, bulguları çalışmanın kalitesine göre biçimsel olarak ağırlıklandırmamıştır. Bu nedenle kanıtlar umut verici; ancak birinci basamak fizyoterapinin genel olarak yaygınlaştırılması, tüm sağlık sistemlerinde aynı tasarruf ve güvenliği yeniden sağlayacağını henüz kanıtlamaz.
Referans
KLINIK UYGULAMADA EN YARARLI 21 ORTOPEDIK TEST
Biz bir 100 Ücretsiz E-Kitap 21 tanesini içeren en faydali ortopedi̇k testler her vücut bölgesi için bugün doğru teşhise ulaşmanıza yardımcı olmayı garanti eder!