Araştırma Ayak/Ankle 9 Temmuz 2026
Kaynak: Toft ve ark., BJSM (2026)

Akut Aşil Tendon Kopmalarında Bireyselleştirilmiş Tedaviyi Tasarlamak İçin Bir Algoritma Kullanmak

Akut Aşil tendon rüptürlerinde kişiye özel tedavi (1)

CARTA kulağa umut verici geliyor; ancak en büyük başarısı, birincil sonucun beklenildiği yerde değil

Bu çalışma, her Aşil rüptürü için aynı tedavi kararının gerekmediğini öne sürüyor; ancak algoritma henüz son söz değil

Klinisyenler için en dikkat çekici bulgu, “ameliyat mı ameliyatsız mı”dan ziyade, kimin güvenle ameliyattan kaçınabildiği olabilir

Giriş

Akut Aşil tendon rüptüründen sonra hem cerrahi hem de cerrahi olmayan tedavi seçenekleri mevcut. Çalışmalar, hasta bildirimine dayalı veya fonksiyonel sonuçlara bakıldığında uzun vadede net bir fark olmadığına işaret ediyor. Bu durum, hangi bakım yolunu seçeceğiniz konusunda belirsizlik yarattığı için çalışmalar genellikle karar sürecini yönlendiren önemli sonlanım noktaları olarak yeniden rüptür riskini ve advers olayları incelemiştir. Cerrahi olmayan bakım, daha yüksek yeniden rüptür riskiyle ilişkilendirilmiş; cerrahi bakım ise derin ven trombozu veya enfeksiyon gibi postoperatif advers olaylar ya da komplikasyonlar açısından riskle ilişkilendirilmiştir. Dolayısıyla en iyi yönetim yaklaşımının ne olduğu sorusu hâlâ yanıtlanmış değil. Bu çalışma, akut Aşil tendon rüptürlerinde bireyselleştirilmiş bir karar verme yaklaşımının etkinliğini araştırmayı amaçladı; çünkü eksik olan parça sadece ortalamada cerrahi mi yoksa cerrahi olmayan bakımın mı daha iyi olduğu değil, cerrahiden fayda görme olasılığı daha yüksek olan hasta grubunu belirleyip belirleyemediğimiz. İşte bu noktada Kopenhag Aşil Tendon Rüptür Tedavi Algoritması — CARTA — klinik olarak ilgi çekici hâle geliyor. CARTA, cerrahiye veya cerrahi olmayan bakıma yönelik genel bir tercihe göre tedavi atamak yerine, kararı vermede erken dönem ultrason bulgularını kullanıyor. 

 

Yöntemler

Bu çalışma, ultrason temelli bireyselleştirmenin, akut Aşil tendon rüptürü sonrası sonuçları korurken hatta iyileştirirken gereksiz ameliyatları azaltıp azaltamayacağını araştırdı. Toft ve ark.’nın yürüttüğü çalışma, akut Aşil tendon rüptürü olan yetişkinlerde bireyselleştirilmiş Kopenhag Aşil Tendon Rüptürü Tedavi Algoritması (CARTA) tedavisini, standart/varsayılan non-operatif bakım ve standart/varsayılan operatif bakım ile karşılaştırdı. Algoritma, rüptürden kısa süre sonra tendon uçlarının örtüşmesini ve tendon uzamasını değerlendirir. Rüptüre olmuş tendon uçları iyi hizalıysa ve aşırı uzama yoksa, non-operatif bakım yeterli olabilir; uçların örtüşmesi zayıfsa veya uzama belirginse, ameliyatın daha fazla gerekçesi olabilir.

2018 ile 2023 yılları arasında beş Danimarka ortopedi bölümünde prospektif, randomize kontrollü bir çalışma (RCT) yürütüldü. Çalışmaya, acil serviste akut Aşil tendon rüptürü tanısı almış 18–65 yaş arası kişiler dahil edildi. Tanı sonrası hastalar, maksimize edilmiş ve rahat ettirici ayak bileği plantar fleksiyonu pozisyonunda, düşük seviyeli bir atel ile immobilize edildi. Tanıdan sonraki 7 gün içinde poliklinikte değerlendirildiler ve uygunluk açısından tarandılar.

Dahil edilme kriterleri şunlardı:

  • Palpabl bir açıklık bulunan, tek ayaklı topuk kaldırmayı yapamayan ve pozitif Thompson testi ile tanımlanan akut total Aşil tendonu rüptürü
  • İlk tedavi, ayak bileği en konforlu plantar fleksiyonda olacak şekilde, dört azalan kama ile donatılmış düşük seviyeli split alçı veya walker bot uygulamasıydı ve bu işlem yaralanmadan sonraki ilk 24 saat içinde başlatıldı

Başlangıçtaki ilk 24 saat, ayağın alçıya veya walker botuna alınması için kullanılmadığında; ayrıca Aşil tendon rüptürleri tendonun distal 1,5 cm’sinde (kalkaneal insersiyona 1,5 cm içinde) ya da triseps surae’nin miyotendinöz bileşkesinde meydana geldiğinde hastalar çalışma dışı bırakıldı. Ayrıca, hastaların iki bacağından herhangi birinde daha önce Aşil tendon rüptürü öyküsü varsa; son 6 ay içinde florokinolon veya kortikosteroid ile tedavi almışlarsa; ya da diyabetleri varsa da dışlandı. Yaralanma öncesinde, fonksiyon kaybına yol açan başka bir durum bulunan kişiler de ayrıca dışlandı. Son olarak, örneğin ayakta ele gelen nabzın olmadığı, şiddetli ateroskleroz bulunması ya da Aşil bölgesinde cilt bütünlüğünün bozulması gibi durumlarda cerrahiye kontrendikasyon varsa, bu kişiler de çalışma dışı bırakıldı. 

Çalışma RCT’si üç çalışma kolu içeriyordu ve katılımcılar bu üç gruptan birine rastgele atandı. Bu 3 grup şunlardan oluşuyordu: bireyselleştirilmiş CARTA tedavisi, standart (default) cerrahi olmayan tedavi veya standart (default) cerrahi tedavi. 

CARTA grubu, iki aşamalı bir ultrason algoritmasına göre tedavi aldı. Önce tendon örtüşmesi değerlendirildi. Hasta diz 10 ila 20 derece fleksiyonda olacak şekilde pron pozisyonda yatırıldı; ayak bileği yaklaşık 10 derece plantar fleksiyonda tutuldu veya karşı tarafla eşleştirildi. Değerlendirici önce yırtığı saptamak için longitudinal olarak taradı; ardından probu 90 derece döndürerek, yırtık bölgesindeki transvers kesitsel alanı değerlendirdi. 

  • %25’ten az tendon lifinin rüptür bölgesinin hemen proksimalinde üst üste bindiği durumlarda hasta cerrahi tedaviye yönlendirildi.
  • Tendon örtüşmesi en az %25 ise, ikinci adımda tendon uzaması Copenhagen Aşil Tendonu Uzunluk Ölçümü ile değerlendirildi. Bu ölçüm, kalkaneusun kranial kutbu ile medial gastroknemius kasının en distal kas lifinin arasındaki mesafeyi belirledi. Her iki bacak da ölçüldü ve fark, sağlam (yaralanmamış) tarafın yüzdesi olarak ifade edildi. Uzatma %7’den azsa, hastalar cerrahi olmayan yöntemlerle tedavi edildi. Uzatma %7 veya daha fazlaysa, hastalar cerrahi yöntemlerle tedavi edildi.
Akut Aşil Tendonu Kopmalarının Kişiselleştirilmiş Tedavisi
Kaynak: Toft ve ark., BJSM (2026)

 

Operatif olmayan protokol, ayak bileğini en fazla rahat olacak şekilde maksimal plantar fleksiyonda tutarak 3 hafta boyunca sirkumferensiyel (çevresel) hafif bir atelde immobilizasyonu içeriyordu; ardından 6 hafta yürüyüş botu kullanıldı. Operatif protokolde bölgesel anestezi uygulandı ve yaralanmadan sonraki 2 hafta içinde tendon onarımı yapıldı; bunun için çift Kessler sütür tekniği kullanıldı. Ameliyat sonrası hastalar da 3 hafta alçıda immobilize edildi; ardından 6 hafta yürüyüş botu kullanıldı.

Walker bot içinde geçirilen 6 hafta boyunca, plantar fleksiyon nötr pozisyona doğru kademeli olarak azaltıldı ve progresif yük verme başlatıldı. Rehabilitasyona, hasta bot içine alındıktan sonra günde üç set, 10’ar tekrardan oluşan dirençsiz aktif ayak bileği dorsifleksiyon ve plantar fleksiyon egzersizleriyle başlandı. 10. haftadan 13. haftaya kadar hastalar ev egzersizlerini yaptı. 14. haftadan itibaren belediyede fizyoterapist eşliğinde 3 ay süreyle standartlaştırılmış rehabilitasyon aldılar.

Akut Aşil Tendonu Kopmalarının Kişiselleştirilmiş Tedavisi
Kaynak: Toft ve ark., BJSM (2026)

 

Takip değerlendirmeleri 6. ve 12. ayda yapıldı. Test sırası, minimal dirençle sabit bisiklet üzerinde 5 dakikalık bir ısınma ile başladı; ardından Aşil Tendonu Dinlenme Açısı, Topuk Kaldırma Çalışma Testi ve en son olarak ultrason incelemesi yapıldı.

Birincil sonuç ölçütü, 12 ayda Heel-Rise Work Test’in uzuv simetri indeksi idi. Bu test sırasında hastalar, tükenme noktasına kadar tek ayak üzerinde heel-rise (topuk yükseltme) yaptı; önce yaralanmamış taraf, ardından yaralanmış taraf. Kas hareketini izleyen bir topuğa yerleştirilmiş transdüser, MuscleLab yazılımına bağlıydı ve tekrarları ile heel-rise yüksekliğini kaydetti. İş (performans), yaralanan uzvun performansının yaralanmamış uzva göre olan oranı şeklinde ifade edildi. %10’luk yüzde puanı farkı, klinik açıdan asgari önemli fark olarak kabul edildi.

İkincil sonuçlar; 6. ayda Heel-Rise Work Test, Heel-Rise Height, Aşil tendonu Total Rupture Score, Tegner aktivite skalası, Copenhagen Aşil tendonu Uzunluk Ölçümü, Aşil tendonu Dinlenme Açısı ve komplikasyonlar veya advers olayları içerdi.

 

Sonuçlar

Toplam 300 hasta dahil edildi ve üç gruptan birine rastgele atandı: 101’i CARTA’ya, 100’ü ameliyat dışı tedaviye ve 99’u ameliyatla uygulanan tedaviye. Gruplar başlangıçta benzerdi. Katılımcılar ağırlıkla erkekti; örneklemin yaklaşık üçte dördü erkek olup, ortalama yaş yaklaşık 41 idi.

Akut Aşil Tendonu Kopmalarının Kişiselleştirilmiş Tedavisi
Kaynak: Toft ve ark., BJSM (2026)

 

CARTA grubunda katılımcıların 101 kişiden 65’i (%64), algoritma tarafından cerrahi tedavi için seçildi. Bu da CARTA’nın, ultrason morfolojisine göre hastaların yaklaşık üçte ikisini ameliyat için seçtiği; buna karşılık yaklaşık üçte birinde ameliyattan kaçındığı anlamına geliyor.

12 ayda, birincil sonuçta gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark görülmedi. Heel-Rise Work Test limb simetri indeksi CARTA grubunda %69, non-operatif grupta %64 ve operatif grupta %67 idi. CARTA, non-operatif tedaviye kıyasla 5 yüzde puan daha iyiydi; ancak güven aralığı -3 ila 12 arasında kaldı ve p değeri 0,20 idi. CARTA, operatif tedaviye kıyasla 2 yüzde puan daha iyiydi; güven aralığı -5 ila 9 ve p değeri 0,61 idi. Bu nedenle CARTA, varsayılan tedavi stratejilerinin her ikisine kıyasla birincil fonksiyonel sonucu iyileştirmedi.

Akut Aşil Tendonu Kopmalarının Kişiselleştirilmiş Tedavisi
Kaynak: Toft ve ark., BJSM (2026)

 

Hastaların bildirdiği sonuçlar (patient-reported outcomes) açısından CARTA, 12 ayda cerrahi dışı tedaviye kıyasla daha iyi performans gösterdi. Aşil tendon Total Rupture Score (ATRS), CARTA grubunda 65 iken cerrahi dışı grupta 57 idi; bu da 8 puanlık bir fark anlamına geliyor. Bu fark istatistiksel olarak anlamlıydı ve yazarların klinik olarak önemli kabul ettiği eşiğe ulaştı. CARTA, bu skor üzerinde cerrahi tedaviyle anlamlı bir fark göstermedi.

CARTA grubu, 12 ayda cerrahi olmayan gruba kıyasla Aşil Tendonu Dinlenim Açısı (ATRA) açısından istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık da gösterdi. Fark yaklaşık -2 dereceydi; bu da dinlenim açısında daha az kayıp olduğunu düşündürür, ancak bunun klinik anlamı belirsizdir. Topuk Kaldırma Yüksekliği ve ultrasonla değerlendirilen Copenhagen Aşil Tendonu Uzunluk Ölçümü dâhil olmak üzere diğer tendon uzunluğu ile ilişkili ölçümler, gruplar arasında anlamlı bir farklılık göstermedi.

Yeniden rüptür, klinik olarak en dikkat çekici ikincil sonuçtu. Yeniden rüptür CARTA grubunda %3, non-operatif grupta %11 ve operatif grupta %1 oranında görüldü. CARTA, non-operatif tedaviye kıyasla yeniden rüptürleri anlamlı şekilde azalttı; bu, %73’lük göreli bir azalmaya karşılık geliyor. Bununla birlikte, CARTA yeniden rüptürler açısından operatif tedaviyle anlamlı bir fark göstermedi.

Akut Aşil Tendonu Kopmalarının Kişiselleştirilmiş Tedavisi
Kaynak: Toft ve ark., BJSM (2026)

 

Komplikasyonlar nadirdi ama önemliydi. CARTA grubunda bir pulmoner emboli, cerrahi olmayan grupta da bir pulmoner emboli vardı. Operasyon yapılan grupta bir derin enfeksiyon görüldü; bu da ağırdı: tüm tendonun cerrahi olarak çıkarılmasını gerektirdi ve spor yapabilme yetisinin kaybına yol açtı; ayrıca yalnızca kısmi zamanlı çalışmaya geri dönülebildi. Bu tek vaka, cerrahi komplikasyon oranları düşük olsa bile gereksiz cerrahiden kaçınmanın neden önemli olduğunu gösteriyor.

 

Sorular ve düşünceler

Tanı acil serviste konuldu ve Aşil tendonu kopmalarının hepsi akut başlangıçlı yaralanmalardı. Bunu akılda tutmak önemli; çünkü fizyoterapi pratiğinde çoğu zaman bu doğrudan, akut dönemde olmayan kişilerle karşılaşıyoruz. Yönetim yolu büyük ölçüde, biz devreye girmeden önce zaten belirlenmiş olur. Ancak spor takımlarıyla çalışırken, bu akut Aşil tendonu kopmalarını görmeniz mümkün ve bu bilgi, tıbbi ekiplerin karar verirken yolunu açmada değerlidir. Buna rağmen, daha çok ayaktan tedavi ortamlarında çalışırken sınırlı genellenebilirlik göz önünde bulundurulmalı. 

Ayrıca, kalkaneusa 1,5 cm’den yakın ruptürlerin dışlanmasını da kabul etmek önemlidir. Bunun muhtemelen, tendon morfolojisinin, ultrason yorumunun, iyileşme davranışının ve cerrahi karar vermenin mid-substance ruptürlerde olduğu gibi değişmediği insersiyonel Aşil ruptürlerini dahil etmemek için yapıldığı düşünülmüştür; zira CARTA’nın sınıflandırmak üzere tasarlandığı bu türdür.

Rehabilitasyonun zaman çizelgesi 2. Şekil’de belirtilmişti, ancak ayrıntılı şekilde değil. Bu çalışmanın ek dosyaları, rehabilitasyon süreçleri hakkında daha fazla içgörü sağladı. Genel olarak hastalara; ilk 4 ay boyunca pedalı orta ayağın altına gelecek şekilde sabit bisikletle ısınmaları, ilk 4 ay boyunca iç mekânda ve dış mekânda en az 1 cm topuk yükseltmeli ayakkabılar giymeleri ve ilk 6 ay boyunca egzersizler sırasında dizlerini parmakların gerisinde tutmaları önerildi.

9. haftadan 13. haftaya kadar hastalar ev programını günde iki kez uyguladı. Program; ayak bileği eklem hareket açıklığı egzersizlerini, elastik bantla dirençli plantar fleksiyonu, gluteus medius güçlendirmeyi, iki taraflı ya da modifiye topuk kaldırmayı, tek ayak denge antrenmanını ve ayna karşısında yürüyüşü düzeltmeyi içeriyordu. İsteğe bağlı yürüyüş eğitimi haftada bir kez yapılabildi ve açık havada bisiklete binmeye 13. haftadan sonra başlanabildi.

14. haftadan itibaren hastalar, mümkün olduğunda günlük ev egzersizleriyle birlikte haftada bir kez belediye bünyesinde fizyoterapistler tarafından yürütülen rehabilitasyon almaya başladı. Program; progresif baldır kuvveti, alt ekstremite kuvveti, denge, propriosepsiyon ve yürüme kapasitesine odaklandı. Egzersizler; parmak ucu üzerinde yürüyüş, kademeli topuk kaldırma, tek bacak bacak presi, trambolin üzerinde denge çalışmaları, köprü pozisyonunda topuk kaldırma, lunges (ileri hamleler), cross-trainer çalışmaları ve denge görevlerini içeriyordu.

Düz bir zeminde koşuya 16 hafta sonra başlanabilir; ancak hasta, en az maksimum boyun yüksekliğinin %90’una ulaşacak şekilde 5 topuk kaldırmayı (heel-lifts) yapabiliyor olmalıdır. 20 hafta sonra yükleme daha da artırıldı; zıplama ve denge tahtası egzersizleri dikkatle ve kontrollü şekilde devreye alındı. 6 ayın ardından spor-özel antrenmana başlandı. Hastaların çoğu 6 ila 9 ay arasında takım antrenmanına katılabildi; müsabaka ya da maç oynamaya ise 12 ay sonra izin verildi.

 

İnekçe konuş benimle.

Yazarlar, florokinolonlar veya kortikosteroidlerle tedavi edilen hastaları dışarıda bırakmış; muhtemelen bu ilaçların tendon sağlığını olumsuz etkileyebileceği ve Aşil tendonu rüptürü riskiyle ilişkilendirildiği için. Dâhil etmek, bir karıştırıcı (confounder) ortaya çıkarabilirdi: daha kötü iyileşme, daha fazla uzama veya yeniden rüptür, tedavi stratejisinden ziyade ilaca bağlı tendon değişiklikleriyle ilişkili olabilirdi. Bu yüzden dışlama, örneklemi daha homojen tutmaya ve tipik akut Aşil tendonu rüptürlerine odaklanmayı sağlamaya yardımcı oldu.

Randomizasyon, her merkezde güvenli bir elektronik veri tabanı aracılığıyla 12’lik bloklar halinde uygulanmıştır. Hastalar ve cerrahlar körlenemedi; ancak ana fonksiyonel değerlendirmeler sırasında, hastalar poliklinik için gelmeden önce, Aşil tendon bölgesi 5 cm genişliğinde opak bir bantla kapatılarak sonuç değerlendirmecileri körlenmiştir. Böylece ameliyat olan birinde araştırmacıyı körlemek için herhangi bir skar (iz) görünmüyordu. Bant, yalnızca ultrason temelli uzunluk değerlendirmesinden hemen önce çıkarıldı; bu da değerlendirmesinin bu kısmını kaçınılmaz olarak kör olmaktan çıkardı.

Bu bulgulara göre CARTA, rutin cerrahi ile rutin non-operatif bakım arasında bir uzlaşma sunabilir. Rutin cerrahi stratejiyle karşılaştırıldığında, CARTA başlangıçta cerrahiyle yönetilen hasta oranını azalttı: CARTA grubundaki 101 hastanın 65’i, ultrason bulgularına dayanarak cerrahi için seçildi; yani %64’ü ameliyat oldu ve %36’sı ilk cerrahiden kaçındı. Dolayısıyla yazarların “ameliyat aktivitesinde %36 azalma” şeklindeki ifadesi en iyi şekilde, ilk cerrahi tahsisinde 36 yüzde puanlık bir azalma olarak anlaşılır; tüm 12 aylık izlem boyunca gerçekleştirilen tüm ameliyatlarda doğrulanmış bir azalma anlamına gelmeyebilir. Çünkü yeniden kopma sonrası gecikmiş cerrahi tam olarak raporlanmamış. Varsayılan (default) non-operatif bakım ile kıyaslandığında CARTA, yeniden kopmaları %11’den yaklaşık %3’e düşürdü: mutlak olarak 8 yüzde puanlık bir azalma ya da her 100 hasta için kabaca 8 daha az yeniden kopma. Göreli olarak ifade edildiğinde CARTA’nın yeniden kopma riski, non-operatif riskin yaklaşık %27’siydi; bu da yazarların bildirdiği %73 göreli azalmaya karşılık geliyor. Bu da yaklaşık 13 sayılık bir tedaviye gerek (number needed to treat) anlamına geliyor; ancak yeniden kopma ikincil bir sonlanım olduğu ve olay sayısı az olduğu için bunu temkinli yorumlamak gerekir. Kısacası CARTA, primer fonksiyonel sonucu iyileştirmedi; ancak non-operatif bakıma kıyasla yeniden kopmaları azaltabilir ve rutin cerrahi bakıma göre yaklaşık hastaların üçte birinde ilk cerrahiden kaçınılmasını sağlayabilir.

Fonksiyonel Heel-Rise Work Test’in birincil sonuç analizi gruplar arasında anlamlı bir fark göstermemiş olsa da, ikincil sonuçlar çalışmadaki gruplar arasında potansiyel olarak önemli bir farklılığa işaret ediyor. Bu, bu sonuçların birincil sonuç analizi kapsamında incelenmesine yönelik daha ileri araştırmayı haklı çıkarır ve şimdilik bu bulguların keşif amaçlı olduğunu belirtmek gerekir. 

 

Eve götüren mesajlar

Ameliyattan daha fazla fayda görmesi muhtemel hasta alt grubu hangisi? Bu çalışma, Kopenhagen Aşil Kopma Tedavi Algoritması’nı (CARTA) kullanırken; tendon örtüşmesinin zayıf olduğu veya erken dönemde tendon uzaması görülen hastaların ameliyat için daha uygun adaylar olabileceğini öne sürüyor. Ancak bu alt grubun ameliyattan benzersiz şekilde fayda gördüğünü çalışma kesin olarak kanıtlamıyor; çünkü bu çalışma, bu ultrasonla tanımlanan spesifik alt grupları doğrudan ameliyat ile ameliyat dışı bakımı karşılaştıracak şekilde rastgeleleştirmek yerine, ultrason kılavuzlu bir tedavi stratejisini test etti. Çalışma, CARTA’nın primer fonksiyonel sonucu iyileştirmediğini gösteriyor; buna karşın ameliyat dışı bakıma kıyasla yeniden kopmaları azalttı ve rutin cerrahi bakıma kıyasla hastaların yaklaşık üçte birinde ilk ameliyatı önledi. Yeniden kopma, nispeten az sayıda olayla birlikte ikincil bir sonuç olduğu için bu bulgu umut verici olarak yorumlanmalı; ancak bunu doğrudan test etmeye yönelik, tasarımı buna göre yapılmış gelecekteki çalışmalarda teyit edilmesi hâlâ gerekiyor. 

 

Referans

Toft, M., Hansen, M. S., Vestergaard, J. D., Jenlar, J., Pramming, A. K., Møller, S., Nedergaard, B. S. K., Kristensen, M. T., Simonsen, L. L., Viberg, B., Hölmich, P., & Barfod, K. W. (2026). Akut Aşil tendon kopması için bireyselleştirilmiş tedavi yaklaşımı adına, Kopenhag Aşil Tendon Kopması Tedavi Algoritması’nı (CARTA) inceleyen randomize üç kollu çalışma. British Journal of Sports Medicine, 60(12), 848–855.

SPORCU REHABİLİTASYONU İÇİN ÜCRETSİZ WEBİNARI

HAMSTRING, BALDIR VE QUADRICEPS YARALANMALARINI ÖNLEMEK İÇİN NELERE DİKKAT ETMELİSİNİZ?

İster üst düzey ister amatör sporcularla çalışıyor olun, onları daha yüksek sakatlanma riskine maruz bırakabilecek bu risk faktörlerini gözden kaçırmak istemezsiniz. Bu web semineri, rehabilitasyon sırasında üzerinde çalışmanız için bu risk faktörlerini tespit etmenizi sağlayacaktır !

 

  • Bu alan doğrulama amaçlıdır ve değiştirilmeden bırakılmalıdır.
Alt ekstremite kas yaralanmaları webinar cta