Giriş

Bu makale geçen haftaki yayını takip etmektedir. Bir önceki makale tendon adaptasyonunun biyolojik ve mekanik temellerini araştırırken, bu makale odağı klinik sonuçlara doğru kaydırmaktadır. Spesifik olarak, aşağıdakileri araştıran kontrollü bir klinik araştırma sunmaktadır Tendon i̇çi̇n yüksek yük egzersi̇zi̇ Yeniden uyarlama.

Bir önceki makaledeki temel kavramları kısaca tekrarlamak gerekirse, tendonlar hareketsiz yapılar değildir; aksine, karmaşık mekanik ve hücresel mekanizmaların rejenerasyonu desteklemek için etkileşime girdiği biyolojik olarak aktif dokulardır. Tendon adaptasyonunda rol oynayan kilit düzenleyiciler arasında transkripsiyon faktörleri de bulunmaktadır Skleraksi (Scx) ve Mohawk (Mkx)sırasıyla tip I kollajen sentezinde (fibrilogenez) ve tendon olgunlaşmasında önemli rol oynarlar. Bununla birlikte, bu transkripsiyon faktörlerinin aktivasyonu yüke bağlıdır.

Tendon yaralanması bağlamında, değişen mekanik özellikler dokunun dejeneratif kısmına yeterli yük aktarımını önleyebilir. olarak bilinen bu fenomen stres kalkanıtendonun daha sağlıklı, daha sert bölgeleri yükün orantısız bir miktarını emerken, daha uyumlu, dejeneratif bölgelerin nispeten yüksüz kalması nedeniyle oluşur. Sonuç olarak, yaralı kısmın yetersiz mekanik stimülasyonu yara oluşumuna ve ekstraselüler matriks düzensizliğine katkıda bulunur.

Ortaya çıkan kanıtlar, dikkatle tasarlanmış egzersiz protokollerinin (özellikle tendon dokusunun viskoelastik özelliklerinden yararlananlar) bu stres kalkanı etkisinin üstesinden gelmeye yardımcı olabileceğini göstermektedir. Yük uygulamasını optimize ederek, dejeneratif bölgeyi stimülasyonla uyarmak, böylece matrisin yeniden düzenlenmesini ve fonksiyonel iyileşmeyi teşvik etmek mümkün olabilir.

Yöntemler

Bu çalışma, 12 haftalık bir müdahale programını içeren tek-kör, değerlendirici-kör kontrollü bir çalışmadır. Tasarım, katılımcıların üç müdahale grubundan birine tahsis edildiği üç kollu paralel denemeden oluşmuştur.

Ön tarama tıp uzmanları tarafından gerçekleştirilmiş ve kapsamlı bir klinik değerlendirme ile resmi teşhisi içermiştir. Müdahale sonrası değerlendirmeye ek olarak, programın tamamlanmasından altı ay sonra çevrimiçi bir takip değerlendirmesi yapılmıştır.

Dahil edilme kriterleri

• Erkek katılımcılar
• 20-55 yaş arası
• Üç aydan uzun süren kronik Aşil tendinopatisi

Teşhis doğrulandı:

• Ultrason (tendon en azından ayrık hipoekojenik alanların gösterilmesi)
• Bir tıp doktoru tarafından klinik değerlendirme
• En az orta derecede semptom şiddetini gösteren VISA-A skoru < 80

Semptomlar iki taraflı ise, daha şiddetli bacak (daha düşük VISA-A skoru ve daha yüksek ağrı) seçilmiştir. 

Dışlama kriterleri

• Son 12 ay içinde Aşil tendonuna kortikosteroid enjeksiyonu.
• Son 12 ay içinde antibiyotik kullanımı (örn. siprofloksasin, levofloksasin gibi florokinolonlar).
• Önceki bacak ameliyatı.
• Tendon rüptürü veya kısmi rüptür belirtileri.
• Sistemik iltihaplı hastalıklar (örn. romatoid artrit, şeker hastalığı).
• Spondiloartropatiler (örn. ankilozan spondilit).

Tahsis ve körleme 

Kırk sekiz uygun katılımcı kaydedilmiş ve grup dağılımından önce tüm başlangıç (PRE T1-T3) değerlendirmelerini tamamlamıştır. Tahsis sırası bir araştırmacı (G.R.) tarafından oluşturulmuş ve gizli tutulmuştur ve kayıt, değerlendirme, gözetim ve veri analizine dahil olan diğer tüm kişilerden gizli kalmıştır. Sadece başlangıç ölçümleri tamamlandıktan sonra değerlendirici katılımcının grup ataması hakkında bilgilendirilmiştir. Tüm değerlendirmeler standartlaştırılmış, çalışma hipotezleri açıklanmamış ve veriler, veri işleme ve analiz boyunca körlük sağlanarak, tahsis bilgisi olmadan anonim olarak toplanmış ve analiz edilmiştir.

Müdahale

Müdahale dönemi boyunca, protokole uyumu sağlamak için 1, 2, 4, 8 ve 11. haftalarda telefon ve/veya e-posta yoluyla takip ve denetim yapılmıştır. Katılımcılara antrenman sıklığını, yükünü ve yük ilerlemesini belgelemeleri için bir antrenman günlüğü verilmiştir. Günlük ağrı seviyeleri Sayısal Derecelendirme Ölçeği (NRS) kullanılarak kaydedilmiştir. Fizyoterapi seanslarının sıklığı ve içeriği de belgelenmiştir. Ek olarak, genel fiziksel aktivite seviyeleri günlük aracılığıyla takip edilmiştir.

Katılımcıların normal fiziksel egzersiz rutinlerini sürdürmelerine izin verildi, ancak bir kısıtlama vardı: egzersiz sırasında ve sonrasında 24 saat boyunca ağrının NRS'de 3/10'un altında kalması gerekiyordu. Müdahale dönemi boyunca özellikle plantar fleksörleri hedefleyen ek kuvvet antrenmanına izin verilmemiştir.

Pasif terapi grubu: 

Pasif terapi grubundaki katılımcılar 12 seans pasif tedavi almıştır. Müdahale dönemi boyunca plantar fleksiyon veya aktif güçlendirme içeren hiçbir egzersiz yapılmamıştır.

Alfredson Grubu: 

Öngörülen müdahale, 3 saniyelik bir eksantrik faz ile bir basamak üzerinde tek taraflı olarak gerçekleştirilen eksantrik bir topuk kaldırma protokolünü takip etmiştir.

Katılımcılar günde iki seans tamamlamıştır. Her oturum şunlardan oluşmuştur:

• Di̇z uzatılmış halde 15 tekrardan 3 set
• Ardından di̇z bükülü olarak 15 tekrardan oluşan 3 set
• Setler arasında 1 dakikalık dinlenme süresi gözlenmiştir.

Harici yük ilerlemesi isteğe bağlıydı ve tolere edildiğinde haftalık 5 kg'lık artışlardan oluşuyordu.

Yüksek yük grubu: 

Katılımcılar tendonlar i̇çi̇n yüksek yük egzersi̇zi̇ grup, ev tabanlı eğitim için bireyselleştirilmiş, geri bildirime uygun bir askı cihazı almıştır.

Egzersiz kurulumu için katılımcılara dizler uzatılmış ve ön ayak bir ayak plakası üzerine yerleştirilmiş pozisyonda yere oturmaları söylenmiştir. Cihaz, ayak bileği fleksiyonunun 90°'sinde maksimal izometrik kasılmaya izin verecek şekilde yapılandırılmıştır.

Isınma olarak, katılımcılar 3 set 3 saniyelik izometrik kasılma gerçekleştirmiş ve ardından her biri 1 dakika dinlenmiştir.

Antrenman yükünü belirlemek için beş maksimal istemli kasılma (MVC) kaydedilmiştir. Öngörülen antrenman yoğunluğu beş MVC'nin ortalama değerinin %90'ı olarak belirlenmiştir.

Ana egzersiz protokolü şunlardan oluşuyordu:

• 90 MVC'de 3 saniyelik izometrik kasılmalar
• Tekrarlar arasında 3 saniye dinlenme
• Dört tekrardan oluşan beş set
• Setler arasında 1 dakika dinlenme

Antrenman 12 hafta boyunca haftada dört kez gerçekleştirilmiştir. Yük ilerlemesi haftada bireysel antrenman yükünün %5'i olarak ayarlanmıştır.

Hem Alfredson hem de yüksek yük grupları için, müdahalenin ilk iki haftası boyunca yük ilerlemesine izin verilmemiştir. Bundan sonra, ilerlemeye yalnızca egzersiz sırasında ağrı Sayısal Derecelendirme Ölçeğinde 6/10'un altında kaldığında ve bireysel Algılanan Efor Derecesi (RPE) 3/10'un altında olduğunda izin verilmiştir.

Ağrı 5/10'u aştığında veya RPE 5/10'dan büyük olduğunda yükün azaltılması önerilmiştir. Harici yükün azaltılması mümkün olmadığında, tekrar sayısı, setler veya antrenman sıklığı buna göre ayarlandı.

Ayrılma oranı %8,33'e ulaşmış ve katılımcılar aşağıdaki şekilde yeniden dağıtılmıştır: Pasif terapi grubu (n=14), Alfredson grubu (n=15) ve Yüksek yük grubu (n=15).

Birincil sonuçlar

Mekanik ve malzeme özellikleri

Sertlik, Kesit Alanı (CSA) ve Young modülü dinamometri, elektromiyografi (EMG), ultrasonografi ve MRG kullanılarak değerlendirilmiştir. 

Tendon sertlik ölçümü

Tendon sertliği, katılımcılar otururken, ayak bileği nötr pozisyonda (90°) sabitlenmiş, diz uzatılmış, kalça bükülmüş (~110°) ve pelvis stabilize edilmiş haldeyken izokinetik dinamometre kullanılarak değerlendirilmiştir. Submaksimal plantar fleksör kasılmaları ve 1-3 maksimal istemli kasılmadan (MVC) oluşan standartlaştırılmış bir ısınmanın ardından, katılımcılar ölçüm güvenilirliğini sağlamak için 2 dakikalık dinlenme aralıklarıyla beş adet 5 saniyelik rampalı MVC gerçekleştirmiş, ardından benzer dinlenme süreleri ve standartlaştırılmış sözlü teşvik ile 2-3 ek izometrik plantar fleksör MVC gerçekleştirmiştir. Tendon sertliği, tendon kuvvetinin tendon uzamasına oranı olarak hesaplanmıştır. Aşil tendonu kuvveti, plantar fleksiyon momentinin tendon kaldıraç koluna bölünmesiyle hesaplanmıştır (not: yazarlar Aşil tendonu kuvvetini hesaplarken antagonist direnç momentinin rolünü göz önünde bulundurmuştur); bu kuvvet, B-mod ultrason ile ölçülen medial gastroknemius miyotendinöz birleşim yerinin ayak bileği eklemi açısal ekskürsiyonu ile ilişkilendirilmesiyle tendon ekskürsiyonu yöntemi kullanılarak belirlenmiştir. Kasılma sırasında kaldıraç kolu uzunluğundaki değişiklikler, hesaplamalarda düzeltici bir faktör kullanılarak hesaba katılmıştır.

Aşil tendonu sertliği, maksimum tendon kuvvetinin %50'si ile %100'ü arasında toplanan veriler kullanılarak tendon kuvveti ile tendon uzaması arasındaki ilişkinin eğimi olarak hesaplanmıştır.

Young modülü, bir malzemenin içsel sertliğinin bir ölçüsü, tendon sertliği, tendon dinlenme uzunluğunun tendon kesit alanına oranı ile çarpılarak hesaplanmıştır. 

Klinik sonuçlar

Klinik şiddet, hasta tarafından bildirilen sonuç ölçütü (PROM) olarak onaylanmış VISA-A skoru kullanılarak değerlendirilmiş, başlangıçta (PRE, yüz yüze), müdahale sonrasında (POST, yüz yüze) ve takipte (çevrimiçi) değerlendirilmiştir. Minimum klinik olarak önemli farkın (MCID) 15 puan olması klinik olarak anlamlı kabul edilmiştir. Ağrı ayrıca bir hasta günlüğüne kaydedilen günlük Sayısal Derecelendirme Ölçeği (NRS, 0-10) kullanılarak izlenmiştir. Başlangıç ağrı değerleri ilk değerlendirmeyi takip eden ilk 14 günün ortalaması olarak hesaplanırken, müdahale sonrası değerler müdahale döneminin son 14 gününün ortalamasından elde edilmiştir.

İkincil sonuçlar

Fonksiyonel özellikler 

Fonksiyonel özellikler Karşı Hareketle Atlama (CMJ) ve Düşerek Atlama (DJ) kullanılarak değerlendirilmiştir. Düşük ila orta yoğunlukta 12 atlayıştan oluşan standart bir ısınmanın ardından, katılımcılar eller kalçada ve denemeler arasında 1 dakikalık dinlenme ile çıplak ayakla beş maksimal CMJ ve beş DJ atlayışı gerçekleştirmiştir. Düşme atlayışları 15 cm'lik bir kutudan gerçekleştirilmiştir. Atlama yüksekliğini belirlemek için yer reaksiyonu kuvvetleri kaydedilmiş, CMJ için impuls-momentum yöntemi ve DJ için uçuş zamanı yöntemi kullanılarak hesaplanmıştır. Analiz için, her iki atlama türünde de beş denemeden en yüksek üç atlayışın ortalaması kullanılmıştır.

Vaskülerlik

İntratendinöz vaskülerite Doppler ultrasonografi kullanılarak değerlendirildi. Hem proksimal kalkaneusu hem de Aşil tendonunu görüntülemek için taramalar yapıldı. Sonraki görüntü analizi, renkli Doppler piksellerini mm² cinsinden ifade edilen bir alan ölçümüne dönüştürerek vasküler damarlanmanın nicelleştirilmesini sağladı.

Sonuçlar

Birincil sonuçlar

Başlangıçta, plantar fleksör kuvveti, tendon kuvveti, tendon sertliği, maksimum tendon zorlanması, Young modülü ve tendon dinlenme uzunluğu üç grup arasında anlamlı farklılık göstermemiştir. 

ÖNCESİNDEN SONRASINA, MVC ölçümleri için anlamlı bir zamana göre grup etkileşimi vardı ve anlamlı iyileşmeler sadece tendon i̇çi̇n yüksek yük egzersi̇zi̇ Grup.

Tendon kuvveti verileri, ÖNCEDEN SONRAYA kadar geçen sürenin önemli bir ana etkisini göstererek tendon kuvvetinde genel bir artış olduğunu göstermiştir. Gruplara göre anlamlı bir zaman etkileşimi gözlenmemiştir. Gruplar arasında tendon kuvveti artmıştır.

Tendon sertliği için zaman içinde genel bir değişiklik gözlenmemiştir. Bununla birlikte, değişiklikler gruplar arasında farklılık göstermiştir: sertlik tendon i̇çi̇n yüksek yük egzersi̇zi̇ grubunda azalmış, pasif terapi grubunda azalmış ve Alfredson grubunda sabit kalmıştır.

Maksimum tendon zorlanması zaman içinde genel bir değişiklik göstermemiştir. Bununla birlikte, gruba özgü yanıtlar farklılık göstermiştir: Yüksek Yük grubunda zorlanma azalırken, Alfredson veya pasif terapi gruplarında anlamlı bir değişiklik gözlenmemiştir.

Zaman içinde veya gruplar arasında streste anlamlı bir değişiklik gözlenmemiştir.

Young modülü genel olarak belirgin bir değişiklik göstermemiştir. Gruba özgü değişkenlik gözlenmesine rağmen, hiçbir grupta öncesinden sonrasına önemli farklılıklar tespit edilmemiştir.

Tendon dinlenme uzunluğu zaman içinde değişmedi ve gruplar arasında anlamlı bir farklılık göstermedi.

Morfolojik özellikler 

Ortalama Aşil tendonu kesit alanı (CSA) başlangıçta gruplar arasında farklılık göstermemiştir. Zaman içinde, CSA'daki değişiklikler müdahaleye göre değişmiştir: Yüksek Yük grubunda tüm tendon uzunluğu boyunca tendon hipertrofiği gözlenirken, pasif terapi veya Alfredson gruplarında anlamlı CSA değişiklikleri meydana gelmemiştir.

VISA-A puanları 

Başlangıç VISA-A skorları gruplar arasında karşılaştırılabilir düzeydedir. Tüm gruplar, müdahale öncesinden müdahale sonrasına kadar VISA-A skorlarında klinik olarak anlamlı iyileşmeler göstermiş ve kazanımlar takipte de korunmuştur. Gruplar arasında iyileşmeler gözlenmiş ve gruplar arasındaki değişimin büyüklüğünde anlamlı bir fark tespit edilmemiştir. VISA-A skorları müdahale sonrası ve takip arasında sabit kalmıştır.

Ağrı 

Başlangıç ağrı skorları gruplar arasında karşılaştırılabilir düzeydedir. Her üç grupta da ağrı zamanla azalmış ve bildirilen semptomlarda anlamlı bir azalma görülmüştür. Gruplar arasında ağrı azalmasının büyüklüğünde anlamlı bir fark gözlenmemiştir.

İkincil sonuçlar 

Atlama performansı

Başlangıç performansı hem karşı hareket sıçramaları (CMJ) hem de düşme sıçramaları (DJ) için gruplar arasında karşılaştırılabilirdi. CMJ yüksekliği zaman içinde genel olarak küçük bir düşüş gösterirken, drop jump yüksekliğinde anlamlı bir değişiklik gözlenmemiştir.

Vaskülerlik 

Yaralı Aşil tendonunun intratendinöz vaskülaritesi başlangıçta gruplar arasında karşılaştırılabilirdi ve zaman içinde anlamlı bir değişiklik göstermedi.

Eğitim Günlüğü Analizleri 

Uyumluluk

Müdahalelere genel uyum tüm gruplarda yüksekti ve aralarında anlamlı bir fark yoktu. Pasif terapi seanslarına ek katılım değişkenlik göstermiş ancak orta düzeyde kalmıştır. Müdahalelerle ilgili herhangi bir advers olay bildirilmemiştir.

Etkinlik Seviyesi

Kendi kendine bildirilen aktivite seviyeleri müdahale dönemi boyunca sabit kalmış, gruplar arasında anlamlı bir fark veya zaman içinde değişiklik olmamıştır.

İlerleme

Her iki egzersiz grubu da müdahale sırasında egzersiz yükünü kademeli olarak artırdı, ancak ilerlemenin büyüklüğü gruplar arasında benzerdi.

Pasif Tedavi Tedavisi

Fizyoterapistler, Manuel terapi, çekirdek stabilite egzersizleri, masaj ve yumuşak doku teknikleri ve elektro veya termoterapi modaliteleri dahil olmak üzere hastalara özel bir dizi alt ekstremite dışı yükleme müdahalesi uygulamıştır. Tedavi stratejileri katılımcılar arasında farklılık göstermekle birlikte ortak fizyoterapötik yaklaşımları izlemiştir.

Sorular ve düşünceler

Ağrı sonuçları gruplar arasında farklılık göstermemiştir, bu da yapısal tendon iyileşmeleri ile semptomların hafiflemesi arasındaki ilişkiyi daha da sorgulanır hale getirmektedir. Her ne kadar tendonlar i̇çi̇n yüksek yük egzersi̇zi̇ protokolü tendon sertliğini, kuvvet üretimini ve indüklenmiş tendon hipertrofisini artırmış, ancak bu yapısal adaptasyonlara Yüksek Yük grubunda anlamlı ağrı azalması eşlik etmemiştir. Bununla birlikte, yüksek yük antrenmanının tendon mekanik özelliklerini geliştirme kapasitesi, aşağıdakileri gösteren kanıtlarla tutarlı olarak yaralanmaların önlenmesi için potansiyel değer önermektedir azalmış tendinopati insidansı Yüksek yüklenme stratejilerine maruz kalan ergen hentbol sporcu popülasyonlarında.

Mekanobiyolojik bir bakış açısıyla, gözlemlenen sınırlı yapısal adaptasyonlar yetersiz yükleme süresiyle ilgili olabilir. Bu çalışmada kullanılan üç saniyelik izometrik tutuşlar Tendon i̇çi̇n yüksek yük egzersi̇zi̇ protokolü, dejeneratif tendon bölgelerini stres koruma modeli altında etkili bir şekilde yüklemek için yeterli stres gevşemesi ve sürünme oluşturmamış olabilir. Gruplar arasında vasküler damarlanma veya doku kalitesinde herhangi bir farklılık tespit edilmemiş olup, bu durum mekanik uyarıcıların ölçülebilir matris yeniden şekillenmesini sağlamak için gereken eşiğin altında olduğu fikrini desteklemektedir. Bir hayvan çalışmasından elde edilen deneysel kanıtlar ve bir insan kadavra çalışması Patellar tendon üzerinde anlamlı mekanik zorlanma ve mekanotransdüksiyon yollarının aktivasyonunu sağlamak için daha uzun süreli (yaklaşık 30 saniye) izometrik yüklemenin gerekli olduğunu göstermiştir. Bu zaman dilimi içinde tendon gerginliğinin önemli ölçüde azaldığı göz önüne alındığında, daha kısa tutuşlar dejeneratif matrise yeterli mekanik uyarıcı iletmekte başarısız olabilir. Bu, uzun süreli izometrik yüklenme kullanan protokollerle karşılaştırıldığında mevcut çalışmada gözlemlenen yapısal adaptasyonun azalmasını açıklayabilir.

İnekçe konuş benimle.

Çalışmaya hem insersiyonel hem de midportion Aşil tendinopatisi dahil edilmiştir, bu da hasta yanıtlarında heterojenlik yaratmış ve sonuçları potansiyel olarak etkilemiş olabilir. Geçen haftaki makalede tartışıldığı gibi, tendonlar aynı mekanik özellikleri paylaşmazlar, çünkü bunlar kronik olarak maruz kaldıkları yükleme türüne bağlıdır. Daha fazla sıkıştırıcı yüke maruz kalan tendonlar daha fazla fibrokartilajinöz özellik geliştirme eğilimindedir. Bu nedenle, araştırma tendonlar i̇çi̇n yüksek yük egzersi̇zi̇ protokolü, katılımcıların daha ayrıntılı bir fenotipik sınıflandırmasından faydalanmış olabilir.

Araştırmacılar başlangıçta grup özelliklerini standardize etmeye çalışmış olsalar da (örn. yaş, boy, kilo, aktivite düzeyi), bu tür değişkenler hastalar arasındaki klinik olarak anlamlı farklılıkları yeterince yakalamak için yetersiz olabilir. Bu hususlar, Aşil tendinopatisi olan bireylerin fenotipik sunumu ve sınıflandırılmasına ilişkin önemli soruları gündeme getirmektedir.

Bu popülasyonda görüntüleme bulgularının ağrı yoğunluğu ve fonksiyonel kısıtlamalarla zayıf korelasyon gösterdiği iyi bilinmektedir. Sonuç olarak, salt patoanatomik bir sınıflandırma yetersiz görünmektedir. Aşil tendinopatisinin çok faktörlü doğasını hesaba katan daha kapsamlı sınıflandırma sistemlerine ihtiyaç vardır. Gelecekteki araştırmalar, ağrı ve fonksiyonel bozukluğa katkıda bulunan biyolojik, psikolojik ve sosyal faktörleri belirlemeyi amaçlamalıdır. Bu boyutların daha derinlemesine anlaşılması, daha doğru hasta fenotiplendirmesini kolaylaştırabilir ve nihayetinde hassas temelli fizyoterapi müdahalelerinin geliştirilmesini destekleyebilir.

Eve götüren mesajlar

• Yük önemlidir - ancak semptomlar ve yapı her zaman birlikte hareket etmez. Tendonlar için yüksek yük egzersizi mekanik özelliklerde (sertlik, kuvvet üretimi, hipertrofi) iyileşme görülürken, ağrı ve VISA-A skorları pasif terapi de dahil olmak üzere tüm gruplarda benzer şekilde iyileşmiştir. Yapısal adaptasyon otomatik olarak üstün semptom rahatlamasına dönüşmez.
• Mekanik adaptasyon yeterli uyarıcı gerektirir. Tendonlar biyolojik olarak aktif ve yüke bağlı dokulardır. Bununla birlikte, 3 saniyelik kısa izometrik kasılmalar, stres korumasının etkili bir şekilde üstesinden gelmek ve dejeneratif bölgeleri uyarmak için yeterli stres gevşemesi ve sürünme sağlamayabilir. Amaç yapısal yeniden şekillenme ise, yükleme parametreleri (yoğunluk, kasılma süresi, gerginlik altında geçen süre) muhtemelen geleneksel olarak varsaydığımızdan daha önemlidir.
• Ağrı rehberliğinde yükleme güvenli ve uygulanabilirdir. Her iki aktif protokol de semptom kontrollü ilerlemeye izin vermiş ve advers olay olmaksızın yüksek bağlılık sağlamıştır. Ağrı eşiklerinin kullanılması (örn. kontrollü ağrı <5-6/10) klinik olarak kabul edilebilir ve pratik görünmektedir.
• Pasif terapi ağrıyı azaltabilir ancak tendon kapasitesini iyileştirmez. Tüm gruplarda ağrı azalırken, sadece yüksek yük antrenmanı mekanik özellikleri iyileştirmiştir. Amaç uzun vadeli tendon esnekliği veya yaralanma önleme ise, yükleme stratejileri önemini korumaktadır.
• Aşil tendinopatisi tek bir homojen durum değildir. İnsersiyonel ve midportion tendinopati muhtemelen mekanik ve biyolojik olarak farklılık göstermektedir. Yalnızca yapısal veya görüntüleme temelli bir sınıflandırma yetersizdir. Gelecekteki klinik muhakeme, hassas fizyoterapiye doğru ilerlemek için mekanik, biyolojik ve psikososyal faktörleri entegre etmelidir.

Referans

Radovanović, G., Bohm, S., Peper, K.K. ve diğerleri. Kanıta Dayalı 12 Haftalık Yüksek Yüklü Tendon Egzersizi, Aşil Tendinopatisinde Tendon Sertliğini ve Kesit Alanını Artırır: Kontrollü Bir Klinik Araştırma. Spor Medyası - Açık 8, 149 (2022).