Patellofemoral Ağrı Sendromu | Fizikçiler için Tanı ve Tedavi
Patellofemoral Ağrı Sendromu | Fizikçiler için Tanı ve Tedavi
Patellofemoral Ağrı Sendromu (PFPS) genellikle koşma, çömelme veya merdiven inip çıkma gibi aktiviteler sırasında ortaya çıkan ön diz ağrısını ifade eder. Yine de bir dışlama tanısı olarak görülmelidir, yani tanı menisküs, bağ veya eklem içi patolojiler gibi diğer tüm olası durumlar dışlandıktan sonra konur (Crossley ve diğerleri. 2016).
Hipotezlerden biri anormal patellofemoral eklem hizalanması ve troklear oluğun morfolojisidir. Sonuç olarak, diz kapağı düzgün bir şekilde yukarı ve aşağı hareket edemez, bu da zamanla eklem yüzeylerinde tahrişe neden olabilir ve nosisepsiyonu tetikleyebilir (Crossley ve diğerleri. 2016).
İkinci olarak, kuadriseps kas zayıflığı (Lankhorst ve ark. 2012) ve kalça kasları (Rathleff ve diğerleri. 2014) PFPS ile ilişkili potansiyel risk faktörleri olarak kabul edilmiştir. PFPS'li hastalar sağlıklı kontrollerine göre %6-12 daha az güç göstermiştir. Kuadrisepslerdeki zayıf güç ve işlevin, patellanın troklea içinde nasıl izlediğini ve yükün patellofemoral eklem boyunca nasıl dağıldığını etkileyeceği varsayılmaktadır (Willy ve diğerleri. 2016).
Öte yandan zayıf kalça kasları, femurun tibiaya göre daha içten dönmüş bir pozisyon alması durumunda bacak eksenini değiştirebilir ve yine patellanın femoral troklea içindeki düzgün hareketini bozabilir (Willson ve diğerleri. 2008, Powers 2010).
Yine de PFPS'nin biyomekaniğine meydan okunmuştur. Pappas ve arkadaşları (2012) tarafından ileriye dönük belirleyicilerin sistematik bir incelemesi, önerilen antropometrik değişkenlerin çoğunda önemli bir bağlantı bulamamıştır. Ayrıca Noehren (2007), PFPS geliştiren koşuculardan oluşan prospektif bir kohortta, geliştirmeyenlere kıyasla femoral iç rotasyonda bir fark bulamamıştır.
Dolayısıyla, biyomekanik bağlantı çok net olmasa da, yukarıdakiler yükte ciddi bir artışla (yoğunluk, sıklık, süre) birleştiğinde sonunda semptomlara yol açabilir.
Epidemiyoloji
Diz önü ağrısı birinci basamakta en sık karşılaşılan sorunlardan biridir. Bununla birlikte, bu popülasyonda PFPS'nin gerçek insidansına ilişkin bugüne kadar herhangi bir rapor bulunmamaktadır (Rothermich ve ark. 2015). Genç ergenlerde, çalışmalar %7-28 arasında değişen bir prevalans ve %9,2'lik bir insidans göstermiştir (Rathleff ve diğerleri. 2015, Hall vd. 2015). Askeri personelde PFPS üzerine yapılan çalışmalarda yıllık insidansın erkeklerde %3,8 ve kadınlarda %6,5 olduğu, prevalansın ise erkeklerde %12 ve kadınlarda %15 olduğu bildirilmiştir (Boling ve diğerleri. 2010). Pratikte tipik olarak koşu yapan genç bir kadın hasta görülür (Glaviano ve ark. 2015, Smith vd. 2018).
Klinik Tablo ve Muayene
Giriş bölümünde belirtildiği gibi, PFPS'li hastalar genellikle patella çevresinde veya arkasında çömelme, merdiven çıkma, jogging/koşu, hoplama veya zıplama gibi en az bir ağırlık taşıma aktivitesiyle şiddetlenen donuk/ağrılı bir ağrı tarif ederler.
Ek olarak, ancak zorunlu değildir:
- Diz fleksiyon hareketleri sırasında patellofemoral eklemde krepitus veya gıcırdama hissi
- Patellar faset palpasyonunda hassasiyet
- Küçük efüzyon
- Otururken, oturduktan sonra kalkarken veya oturduktan sonra dizini düzeltirken ağrı
Fiziksel Muayene
Cook ve ark. (2010) PFPS için üç test kümesi tanımlamıştır, ancak bunların çok az tanısal değeri vardır.
Bunlar:
- Dirençli kuadriseps kasılması sırasında retropatellar ağrı + Çömelme sırasında ağrı
- Dirençli kuadriseps kasılması sırasında retropatellar ağrı+ Çömelme sırasında ağrı + Peripatellar palpasyon sırasında ağrı
- Dirençli kuadriseps kasılması sırasında retropatellar ağrı+ Çömelme sırasında ağrı + Diz çökme sırasında ağrı
Esasen, bir hastaya çömelirken dizinin ön tarafında ağrı olup olmadığını sormak, bu bulguya sahip kişilerin %80'inde PFPS görüleceğinden, bugüne kadarki en iyi testtir. Ancak PFPS bir dışlama tanısı olarak görülmelidir, yani tanı diğer tüm olası patolojiler dışlandıktan sonra konur.
30-60° fleksiyon sırasında tanımlanan tipik ağrıyı taklit ettiği için faydalı olabilecek bir ortopedik test, düşüş adımlama testidir:
Testi yapmak için iki step makinesine ihtiyacınız olacak veya alternatif olarak eğim özelliği olan bir koşu bandında testi yapabilirsiniz. Bir basamak diğerinin üzerine 20°'lik bir açıyla yerleştirilir. Bu açıyı akıllı telefonunuzun eğim ölçerini kullanarak değerlendirebilirsiniz. Stepin alt ucu 20 cm yüksekliğindeydi.
Hasta, ayak parmakları stepin alt ucunda olacak şekilde step üzerinde etkilenen bacağının üzerinde durur. İpsilateral eli büyük trokanterin üzerinde tutarlar ve hareket kontrolü ve korkuyu önlemek için bir parmak ucuyla duvara dokunabilirler.
Daha sonra hastadan, etkilenen dizde diz fleksiyonuna neden olan kontralateral bacakla aşağı ve öne doğru adım atarak merdiven inişini simüle etmesi istenir. Bu sadece ağrısız fleksiyon aralığında yapılmalıdır. Aşırı diz valgusunu önlemek için hastaya dizini ayağıyla aynı hizada tutmasını söyleyin.
Selfe ve arkadaşları (2000) tarafından yapılan bir çalışmada, sağlıklı denekler için test sırasında aşağı inme sırasında kontrolü kaybetmeden önce 61,3°'lik bir kritik açı bildirilmiştir. Bu, bu testle tedavi etkilerinizi değerlendirmek için bir referans olarak kullanılabilir. Alternatif olarak, diğer alt ekstremite performans testlerinde olduğu gibi, etkilenen ve etkilenmeyen diz arasında bir uzuv simetri indeksi kullanabilirsiniz.
Patellofemoral ağrıyı değerlendirmek için diğer ortopedik testler şunlardır:
Tedavi
PFPS'nin yönetimi için çeşitli tedavi yaklaşımları önerilmiştir. 2018 konsensüs bildirisi yine egzersiz tedavisinin tercih edilen tedavi yöntemi olduğunu belirtmektedir (Collins ve diğerleri. 2018). Akupunktur veya manuel yumuşak doku terapileri gibi yardımcı tedaviler konusunda belirsizlik devam etmektedir. Erken ve orta vadede, patellar bantlama hastanın ağrısız güçlendirme egzersizleri yapmasına izin verebilir, ancak ağrı inhibisyonunun gerçekleştiği mekanizma biyomekanik değildir (Barton ve ark. (2015).
İşte hastanızın kısa vadede ağrısını hafifletmesine yardımcı olabilecek iki farklı bantlama tekniği:
O zamandan beri kalça, diz veya ikisinin kombinasyonunu hedef alan üç farklı egzersiz programı önerdik. Hangi egzersizlerin dahil edileceğinin seçimi özneldir ve hastanın talep ve ihtiyaçlarına göre uyarlanmalıdır. Ağrıya neden olan aktivite veya hareketten başlayarak, bunu değiştirmeye çalışın ve diz ağrısını etkileyip etkilemediğini görün ve proksimal kas güçlendirmesini dahil edin (Lack ve diğerleri. 2015).
PFPS tedavisi multimodal olarak görülmelidir ve bu çok sayıda yüksek kaliteli inceleme tarafından tutarlı bir şekilde desteklenmektedir. Barton ve diğerleri. (2015), eğitim ve pasif müdahalelerden ziyade aktif müdahalelerin bir kombinasyonunun en tutarlı kısa ve uzun vadeli sonuçları gösterdiğini vurgulamaktadır. Eğitim, bu durumun tedavisinde kilit bir rol oynamaktadır. Tavsiyeler:
Hastanın durumlarına katkıda bulunan potansiyel faktörleri ve tedavi seçeneklerini anlamasını sağlayınUygun aktivite modifikasyonu önerinHastanın rehabilitasyona ilişkin beklentilerini yönetinAktif rehabilitasyona katılımı teşvik edin ve önemini vurgulayınTüm aşırı kullanım yaralanmalarında olduğu gibi, biyopsikososyal çerçevede yük yönetimi rehabilitasyon başarısının anahtarıdır. Bu nedenle, hedefe yönelik bir egzersiz programıyla güç eksikliklerini giderebilir, koşu mekaniklerini iyileştirebilir ve yüksek stres seviyeleri, düşük uyku kalitesi, korkudan kaçınma inançları veya ağrının hasara eşit olduğu düşünceleri gibi diğer faktörleri azaltabilirsiniz, ancak ağrı deneyiminde önemli bir rol oynadıkları unutulmamalıdır.
Referanslar
Seeing patients with anterior knee pain?
Claire Robertson’ın VMO’nun patellofemoral ağrıdaki rolü hakkında ücretsiz 2 bölümlük video dersini izleyin.