Periferik Arter Hastalığı Sonuçlarının İyileştirilmesi

Giriş

Periferik arter hastalığı, Batı ülkelerinde yaşayan önemli sayıda insanı etkileyen bir durumdur. Bu durum, kas kaybı ve yağ kütlesi artışının eşlik ettiği yürüme toleransının azalması ve kondisyon gidermesine yol açarak hastalığa daha da olumsuz katkıda bulunur. Bir önceki araştırma derlemesinde, periferik alt ekstremite arter hastalığının klinik olarak tanınmasını iyileştirmeyi ve fizyoterapide yetersiz kullanılabilecek vasküler tarama prosedürlerini vurgulamayı amaçlamıştık. Bugün, bir fizyoterapistin dahil edebileceği olası müdahaleleri vurgulayacağız.

(Denetimli) (koşu bandı) yürüyüşü gibi aerobik egzersiz programları, durumla ilişkili olumsuz etkilere karşı koymak için önerilmiştir. Diğerleri de kuvvet antrenmanı önermiştir. Bugüne kadar, bu iki seçenek de entegre edildiğinde incelenmemiştir. Özellikle periferik arter hastalığından etkilenen bireylerde sarkopeni yaygın olduğundan, kuvvet antrenmanının eklenmesi fizyoterapi liderliğindeki egzersiz programı için ilginç bir bakış açısı olabilir. Bu nedenle, yazarlar aerobik egzersizle birlikte kuvvet antrenmanı kombinasyonunun periferik arter hastalığı sonuçlarını iyileştirmeye yardımcı olup olmadığını incelemişlerdir.

Yöntemler

Bu çalışma, periferik arter hastalığı olan ve klodikasyonla sonuçlanan erkek katılımcıları içeren bir pilot çalışmadır. Uygun adayların dinlenme Ayak Bileği-Brakiyal İndeksi (ABI) 0,90 veya daha düşüktür ve maksimum yürüme mesafelerini 500 metreden daha az kısıtlayan klodikasyon bildirmişlerdir.

Katılımcılar (rastgele değil) ya aşamalı koşu bandı yürüyüşü ve direnç eğitimi egzersizlerinin bir arada uygulandığı 6 aylık gözetimli egzersiz programına (SUP) ya da olağan bakıma (UC) atanmıştır.

Gözetimli egzersiz programı (SUP):

Katılımcılar 6 ay boyunca haftada 3 kez antrenman yapmışlardır. Koşu bandı yürüyüşü seansları 20 dakika ile başlamış ve 40 dakikaya kadar ilerlemiştir. Hafif ila orta şiddette klodikasyon ağrısı ortaya çıktığında dinlenmeleri (bir sandalyede) ve ağrı azaldığında daha fazla yürümeyi tamamlayabilmeleri istenmiştir. Çalışma-dinlenme döngüsü, toplam yürüme süresine ulaşılana veya toplam seans (dinlenme süreleri dahil) 50 dakikaya ulaşana kadar tekrarlanmıştır. Yoğunluk, klodikasyon ağrı seviyesine bağlı olarak hız ve eğim artırılarak kademeli olarak artırıldı. Yürüyüş bölümünden sonra denekler 1 set 10 tekrardan 3 set 15 tekrara kadar ilerleyen kuvvet antrenmanı egzersizleri yapmıştır. Hareket kalitesine ve egzersizin tam hareket açıklığına vurgu yapılmıştır.

Olağan bakım

Olağan bakım grubuna haftada 3 kez en az 40 dakika yürümeleri tavsiye edilmiştir. Ayrıca, takip anlarındaki klodikasyon yoğunluklarına bağlı olarak yürüyüş yoğunluğunu (hız, süre, değişen derecelerde rotalar) nasıl ayarlayacakları konusunda rehberlik aldılar.

Her iki gruptaki katılımcılara daha aktif bir yaşam tarzı benimsemeleri ve periferik arter hastalığı için bilinen risk faktörlerini yönetmeleri tavsiye edilmiştir.

Sonuçlar

Tüm katılımcılardan sabah açlık durumunda teste gelmeleri istenmiş ve tüm ölçümler hafif bir öğün (kraker ve su) tükettikten sonra elde edilmiştir. Birincil sonuç katılımcının yürüme yetenekiydi. Bu, altı dakikalık yürüme testi (6DYT) kullanılarak ölçülmüştür. 6DYT kullanılarak aşağıdaki değişkenler elde edilmiştir:

Klodikasyon başlangıç mesafesi (COD): Klodikasyona kadar yürünen toplam mesafe rapor edildi
Mutlak klodikasyon mesafesi (ACD): Katılımcının klodikasyon ağrısı nedeniyle yürümeyi bıraktığı mesafe
Maksimal yürüme mesafesi (MWD): 6MWT sırasında kat edilen maksimal mesafe

6MWT'nin minimal klinik olarak önemli farkının (MCID) 54m ile 80m arasında değiştiği bildirilmiştir.

İkincil sonuçlar dahildir:

6MWT'den türetilmiştir:
- Klodikasyon başlangıç zamanı (COT): Klodikasyon rapor edilene kadar geçen süre
- Mutlak klodikasyon süresi (ACT): Klodikasyon ile yürürken geçirilen toplam süre
- Maksimal yürüme süresi (MWT): Duraklama olmaksızın etkili yürüme süresi
- Duraklama süresi
- Ortalama yürüme hızı
- Klodikasyon olmadan yürüme hızı
- Klodikasyon ile yürüme hızı
Fiziksel uygunluk:
- El kavrama gücü: üç denemeden elde edilen en yüksek değer ile bir el dinamometresi kullanılarak ölçülmüştür
- Alt vücut gücü: 30 saniyelik sandalyede durma testi ile değerlendirilir
- Alt gövde ve sırt esnekliği: sandalye oturma ve uzanma testi kullanılarak değerlendirildi
Vücut kompozisyonu, vücut ağırlığı, yağ kütlesi, yağsız kütle ve toplam vücut suyunu ölçen bir biyoimpedans ölçeği ile analiz edildi
Periferik vasküler sonuçlar:
- Ayak Bileği-Brakiyal İndeksi: Sırtüstü pozisyonda 15 dakikalık bir dinlenme periyodundan sonra elde edilmiştir. A. Brachialis, A. Dorsalis Pedis ve A. Tibialis posterior'da bilateral olarak üç ardışık sistolik kan basıncı ölçümü yapılmıştır.
- Ultrason periferik kan akişi, A. Brachialis, A. Dorsalis Pedis ve A. Tibialis Posterior'un zaman-ortalama-ortalama hızını, akış hacmini ve arter kalibresini iki taraflı olarak kaydetmiştir.

Tüm sonuçlar başlangıçta (M0), 3 ayda (M3) ve 6 ayda (M6) elde edilmiştir.

Sonuçlar

Yirmi üç erkek katılımcı çalışmaya dahil edilmiştir. Gruplar başlangıçta karşılaştırılabilirdi.

Birincil sonuç olan yürüme becerisine ilişkin sonuçlar, kat edilen maksimal yürüme mesafesinde (MWD) zaman x grup etkileşim etkisi olduğunu ortaya koymuştur. Gözetimli egzersiz grubu (SUP) 6. ayda başlangıca kıyasla 73 m daha fazla yürüyebilirken, kat edilen mesafe olağan bakım (UC) grubunda 376 m'den 364 m'ye düşmüştür. Bu fark minimal klinik açıdan önemli farkı aşmıştır.

İlginç bir şekilde, klodikasyon başlangıç mesafesi (COD) anlamlı bir zaman veya zaman x grup etkileşimi etkisi göstermemiştir. Mutlak klodikasyon mesafesi (AKM) sonuçuyla ilgili olarak, SUP grubu mesafelerini yaklaşık 90 m artırarak 389 m'den (+/- 114 m) 479 m'ye (+/- 65 m) çıkarırken, UC grubu 30 m'den fazla bir düşüşle 309 m'den (+/- 168 m) 274 m'ye (+/- 182) gerilemiştir. Gruplar arasındaki belirgin ortalama farka rağmen, zaman x grup etkileşimi önemli bir etki göstermemiştir.

Sorular ve düşünceler

Klodikasyon başlangıç mesafesinde veya mutlak klodikasyon mesafesinde herhangi bir değişiklik görülmemesine rağmen SUP grubundaki katılımcıların UC grubundakilerden daha fazla yürüyebilmeleri nasıl mümkün olabilir?

Gruplar arasında COD ve ACD'de önemli bir değişiklik olmaması, altta yatan vasküler patolojinin (kan akişi kısıtlamasının ağrıya neden olduğu mesafe) önemli ölçüde değişmediğini göstermektedir. Denetimli progresif aerobik ve kuvvet antrenmanı yapan katılımcılar, klodikasyon semptomlarının başlangıcını bildirdikleri mesafe ve dinlenmek zorunda kaldıkları mesafe açısından normal bakım (UC) katılımcılarına kıyasla istatistiksel olarak anlamlı bir fark göstermemiştir. Bununla birlikte, hem UC grubuna hem de kendi başlangıç ölçümlerine kıyasla önemli ölçüde daha fazla toplam mesafe kat edebilmişlerdir.

Yazarlar, bu gözlemlerin gelişmiş ağrı toleransı veya ağrının daha iyi anlaşılmasıyla ilgili olduğunu açıklamıştır. Egzersiz seansları sırasında herkes özel ağrı yönetimi rehberliği aldığından, katılımcılar ne zaman duracakları ve ne zaman yürümeye devam edecekleri konusunda yönlendirildi. Muhtemelen daha az korku yaşadılar ya da semptomlarının doğasını daha iyi anladılar. Ya da artık belirli ağrı seviyelerini daha iyi tolere edebildikleri için işleri daha da kötüleştirmediklerini biliyor olabilirler. Durma eşikleri daha yüksek hale geldi.

İkincil sonuçlar, SUP grubunun M6'da hem ACT hem de MWT'de önemli gelişmeler gösterdiğini, UC grubunun performansının ise kötüleştiğini ortaya koymuştur. İlginç bir şekilde, SUP grubunun daha fazla mesafe kat etme yeteneği, 6DYT'deki iyileşme ve 6 dakika yürüme testi (6DYT) sırasında duraklamaların ortadan kaldırılmasıyla güçlü bir şekilde desteklenmektedir. SUP grubu 6 dakika boyunca hiç durmadan yürüyebilmiştir. Tam tersine, Olağan Bakım (UC) grubunun ağrıyı hafifletmek için durması gerekmiş ve bu da 6 ayda ortalama 1 dakikanın üzerinde duraklama süresine sonuç olarak neden olmuştur. Bu artan dinlenme süresi MWD'yi doğrudan azaltmıştır. Yürüme hızında gruplar arasında fark gözlenmemiştir.

Otur ve uzan testinde SUP grubu lehine anlamlı bir zaman x grup etkileşimi gözlenmiştir. Vücut kompozisyonu sonuçları, yağ kütlesi, yağsız kütle ve toplam vücut suyu için SUP grubu lehine anlamlı zaman x grup etkileşimleri göstermiştir. Bu, SUP grubunun vücut parametrelerinin daha kaslı olma yönünde değiştiği, UC grubunun ise 6 ay boyunca yağ kütlesinde artış gösterdiği anlamına gelmektedir.

Bu nedenle, aerobik egzersiz ve direnç antrenmanı kombinasyonunun periferik arter hastalığı sonuçlarını iyileştirmede faydalı olduğu görülmektedir.periferik arter hastalığı sonuçlarının iyileştirilmesi.

İnekçe konuş benimle.

Çalışmanın birincil sınırlaması randomizasyon eksikliğiBu bir pilot çalışma olduğu için. Ayrıca, aşağıdakiler için bir olasılık vardı seçim yanlılığı Grupların oluşturulmasında, gözetimli eğitim için haftada üç kez hastaneye gelebilenler esas alındığından, gelemeyenlere normal bakım reçete edilmiştir. Randomize bir atama süreci olmaksızın, gruplardaki katılımcıların özelliklerinin başlangıçta karşılaştırılabilir olduğundan emin olmak mümkün değildir. Bu rastgele olmayan dağılım, gruplar arasındaki sistematik farklılıkların, müdahalenin ötesinde, gözlemlenen sonuçlardan sorumlu olabileceği anlamına gelir ve net bir neden-sonuç ilişkisi kurmayı zorlaştırır. Araştırmacılar, başlangıçtaki hastalık şiddeti, komorbidite profilleri veya sosyoekonomik faktörler gibi ölçülmemiş karıştırıcıların bir grubu diğerine göre orantısız şekilde etkilemiş olabileceğini ve dolayısıyla sonuçları çarpıtabileceğini kabul etmelidir.

Diğer bir metodolojik endişe ise çoklu karşılaştırmalar için bir düzeltmenin olmaması. Aynı veri kümesi üzerinde çok sayıda istatistiksel test yapıldığında, sadece şans eseri istatistiksel olarak anlamlı bir sonuç elde etme olasılığı artar. Bonferroni düzeltmesi gibi uygun bir düzeltmenin uygulanmaması, rapor edilen anlamlı bulguların bazılarının sahte olabileceği anlamına gelir. Bu durum, verilerden elde edilen istatistiksel çıkarımların sağlamlığını ve güvenilirliğini tehlikeye atmaktadır.

Bu kısıtlamalara rağmen, dikkate değer bir olumlu bulgu her iki grupta da yüksek bağlılık oranları. Bu durum, müdahalelerin uygulanabilir, iyi tolere edilebilir ve katılımcı popülasyonu tarafından kabul edilebilir olduğunu göstermektedir. Yüksek bağlılık, bir müdahale çalışmasının geçerliliği için kritik bir faktördür, çünkü katılımcıların müdahalenin amaçlanan dozunu ve süresini gerçekten almasını sağlar, böylece gerçek bir etki gözlemleme potansiyelini en üst düzeye çıkarır. SUP grubundaki yüksek bağlılık sonuçları ve tamamlama oranları (her ikisi de %80'i aşmaktadır), 6 aylık önemli bir süre boyunca haftada 3 seanstan oluşan çok yoğun bir eğitim programına rağmen, çabaların katılımcıları geri tutmadığını göstermiştir. Aerobik ve direnç eğitiminin rehberlik altında birleştirilmesinin periferik arter hastalığı sonuçlarında iyileşmeye yol açtığını göstermişlerdir. Gözlemlenen bağlılık oranları, gelecekte metodolojik olarak sağlam çalışmaların etkinliklerini doğrulayabilmesi koşuluyla, değerlendirilen stratejilerin gerçek dünya ortamında umut vaat ettiğini göstermektedir.

Eve götüren mesajlar

Aerobik egzersiz ve direnç antrenmanının kombinasyonu, klodikasyonun önlenmesinde faydalıdır.periferik arter hastalığı sonuçlarının iyileştirilmesi. Klodikasyon başlangıç mesafesi veya mutlak klodikasyon mesafesinde değişiklik olmamasına rağmen 6 dakikalık yürüme testi sırasında kat edilen maksimal mesafede anlamlı bir artış olması, katılımcıların semptomlarını daha etkili bir şekilde tolere edebildikleri ve yönetebildikleri anlamına gelmektedir.

Temel vücut kompozisyonu parametrelerinin iyileştirilmesiyle birlikte, kas kütlesinin korunmasını veya kazanılmasını desteklemek, tek başına yürümenin muhtemelen başaramayacağı çok önemli bir etkidir. Bu makale bir ön araştırma çalışmasıdır, ancak daha fazla araştırılabilecek umut verici sonuçlar göstermektedir. Daha fazla direnç egzersizine katılım için önemli bir çağrıya ihtiyaç vardır, Yetişkinlerin dörtte birinden azı kas güçlendirici egzersiz kılavuzlarını karşıladığından. Bu çalışma, düzenli aerobik antrenman ile direnç antrenmanı egzersizleri birleştirildiğinde periferik arter hastalığı sonuçlarının iyileştirilmesinin mümkün olduğunu göstermiştir.