Τεστ καρπιαίας συμπίεσης | Σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα

Η οριστική διάγνωση του Συνδρόμου Καρπιαίου Τούνελ απαιτεί εξέταση νευρικής αγωγιμότητας και ή εξέταση ΗΜΓ, ΑΛΛΑ αυτές είναι δαπανηρές και δεν είναι άμεσα διαθέσιμες σε πολλούς κλινικούς γιατρούς. Ως εκ τούτου, έχουν αναπτυχθεί δοκιμασίες φυσικής εξέτασης, όπως το σημείο Tinel και η δοκιμασία Phalen, αλλά δεν αποδίδουν υψηλή ακρίβεια. Πιο πρόσφατα, προτάθηκε η δοκιμασία καρπιαίας συμπίεσης, η οποία έδειξε μεγαλύτερη διαγνωστική ακρίβεια σε σχέση με το σημείο Tinel και τη δοκιμασία Phalen. Almasi-Doghaee et al. (2016) αναφέρουν ευαισθησία 80,6% και ειδικότητα 52,9% που μεταφράζεται σε μάλλον φτωχές αναλογίες πιθανότητας και για αυτό εξακολουθούμε να θεωρούμε την κλινική αξία ως αδύναμη.

Για τη διενέργεια της δοκιμασίας, το αντιβράχιο του ασθενούς βρίσκεται σε ύπτια θέση και ο εξεταστής συμπιέζει τον καρπιαίο σωλήνα μεταξύ της θωρακικής και της υποθηναϊκής εξοχής για 30 δευτερόλεπτα.

Η εξέταση θεωρείται θετική εάν αναπαράγονται συμπτώματα όπως παραισθησία, μούδιασμα και αμβλύς πόνος στην περιοχή του μέσου νεύρου.

Άλλες κοινές εξετάσεις για την αξιολόγηση του συνδρόμου καρπιαίου σωλήνα είναι:

• Σημάδι Tinel στον καρπό
• Σημάδι Flick
• Κανόνας κλινικής πρόβλεψης για το CTS
• Δοκιμή Phalen
• Νευροδυναμική δοκιμή άνω άκρων 1 (ULTT1)
• Δοκιμή ανύψωσης χεριών

Almasi-Doghaee, M., Boostani, R., Saeedi, M., Ebrahimzadeh, S., Moghadam-Ahmadi, A., & Saeedi-Borujeni, M. J. (2016). Συμπίεση του καρπού, δοκιμασία Phalen και Tinel: Ποια είναι πιο κατάλληλη για το σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα;. Ιρανικό περιοδικό νευρολογίας, 15(3), 173.

Fowler, J. R., Cipolli, W., & Hanson, T. (2015). Σύγκριση τριών διαγνωστικών δοκιμασιών για το σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα με τη χρήση ανάλυσης λανθάνουσας κλάσης. JBJS, 97(23), 1958-1961.

Amirfeyz, R., Clark, D., Parsons, B., Melotti, R., Bhatia, R., Leslie, I., & Bannister, G. (2011). Κλινικές δοκιμασίες για το σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα στη σύγχρονη πρακτική. Archives of orthopaedic and trauma surgery, 131(4), 471-474.