SLR Sizer | Neurodynamiczna diagnostyka różnicowa

Przejdź do

Znajdź tę wiki na platformie Physiotutors Zostań członkiem

Uczyć się

SLR Sizer | Neurodynamiczna diagnostyka różnicowa

W tym poście dowiesz się, w jaki sposób możesz wykorzystać różne konfiguracje testu unoszenia prostych nóg, aby odróżnić pierwotne zaburzenia związane z dyskiem od różnych wtórnych zaburzeń związanych z dyskiem.

Inicjacja dystalna

Pacjent znajduje się w pozycji leżącej na plecach
Badający zgina kolano i biodro pacjenta, aby stworzyć luz w oponie twardej
Następnie kostka jest zginana grzbietowo w celu dystalnego wstępnego napięcia nerwu kulszowego
W tej pozycji badający biernie wyciąga nogę i biernie zgina biodro, utrzymując zgięcie grzbietowe do momentu wystąpienia objawów.
Następnie pacjent zgina szyję, aby osiągnąć maksymalne napięcie opony twardej
Na koniec badający zwalnia zgięcie grzbietowe, aby umożliwić przemieszczenie opony twardej w kierunku doczaszkowym do pozycji wyjściowej.

Inicjacja proksymalna

1. Pacjent znajduje się w pozycji leżącej na plecach
Badający zgina kolano i biodro pacjenta, aby stworzyć luz w oponie twardej
Następnie pacjent jest proszony o zgięcie głowy i szyi w celu wytworzenia wstępnego napięcia splotu lędźwiowo-krzyżowego w kierunku czaszki
W tej pozycji badający zgina grzbietowo kostkę pacjenta, wyprostowuje nogę i biernie zgina biodro, utrzymując zgięcie grzbietowe do momentu wystąpienia objawów. Ruch ten powoduje maksymalne napięcie opony twardej, podczas gdy ruch dystalny opony twardej jest ograniczony z powodu wstępnego napięcia czaszki
Na koniec pacjent jest proszony o ponowne wyprostowanie głowy i szyi, co zmniejsza napięcie czaszki i umożliwia dystalny ruch opony twardej

Wyjaśnienie

Dystalna i proksymalna inicjacja testu unoszenia wyprostowanej nogi (SLR) może być wykorzystana do rozróżnienia między pierwotnymi zaburzeniami związanymi z dyskiem (wypukłość, wypadnięcie i wyciśnięcie dysku, które wywierają bezpośredni nacisk na korzenie nerwowe) a wtórnymi zaburzeniami związanymi z dyskiem (spowodowanymi zmniejszoną przestrzenią międzykręgową z powodu zmniejszonej wysokości dysku i wybrzuszenia), takimi jak zrosty zewnątrzoponowe, zespół ucisku korzeni nerwowych (NRCS) lub chromanie przestankowe neurogenne (INC). Podczas gdy w pierwotnych zaburzeniach związanych z dyskiem prowokacja jest maksymalna podczas maksymalnego napięcia opony twardej, prowokacja we wtórnych zaburzeniach związanych z dyskiem jest specyficzna dla kierunku. W takich przypadkach prowokacja wystąpi z powodu utraty ruchomości rękawa opony twardej związanej ze zwłóknieniem lub uciskiem ogniska zapalnego korzeni nerwowych. Wyobraź sobie na przykład, że Twój pacjent cierpi z powodu ucisku podrażnionego korzenia nerwowego między zwyrodnieniowym wybrzuszeniem dysku z przodu i przerostowym więzadłem smakowym z tyłu: W tym przypadku ból będzie się nasilał wraz z ruchem dystalnym i zmniejszał wraz z ruchem proksymalnym. Wynika to z faktu, że ruch dystalny spowoduje przeniesienie drażniącego ogniska korzenia przez zwężoną ścieżkę.

Dlatego ból we wtórnych zaburzeniach związanych z dyskiem jest maksymalny przy dystalnej inicjacji i zmniejszy się, gdy tylko zostanie dodane zgięcie szyi, ponieważ drażniące ognisko nerwu zostanie ponownie przesunięte do zgięcia czaszki. Ból zniknie całkowicie, gdy tylko zgięcie grzbietowe zostanie zwolnione, co pozwoli nerwowi przemieszczać się jeszcze dalej. W przypadku inicjacji proksymalnej ból jest odczuwalny tylko podczas ostatniego kroku, gdy proksymalne napięcie wstępne jest uwalniane przez wyprost głowy i szyi, co pozwala splotowi lędźwiowo-krzyżowemu poruszać się dystalnie.

Zróżnicowanie dystalne i proksymalne Slr