Wprowadzenie

Tendinopatia boczna łokcia jest główną przyczyną niepełnosprawności wśród osób aktywnych fizycznie. Tendinopatia boczna łokcia, często dotykająca pracowników wykonujących wymagające fizycznie i powtarzalne zadania, jest często określana jako ŁOKIEĆ TENISISTY. i początkowo wiązana była ze stanem zapalnym ścięgien prostowników nadgarstka. Jednak ostatnie postępy w zrozumieniu patologii ścięgien doprowadziły do zmiany klasyfikacji tego schorzenia, z terminem tendinopatia jest obecnie preferowany w stosunku do terminologii zapalnej.

W przewlekłych objawach, szczególnie gdy struktury tkanek obwodowych wydają się strukturalnie zdrowe, centralna sensytyzacja Uważa się, że ośrodkowe uwrażliwienie odgrywa kluczową rolę w uporczywych objawach. Sensytyzacja ośrodkowa polega na rozregulowaniu neuronalnej sygnalizacji bólu w ośrodkowym układzie nerwowym, w wyniku czego dochodzi do zwiększonej czułości na ból, w tym objawów takich jak hiperalgezja i allodynia. Centralne Sensytyzacja w tendinopatii bocznej stawu łokciowego może stanowić kluczowy mechanizm leżący u podstaw słabej odpowiedzi na leczenie oparte na dowodach, podkreślając rosnące znaczenie identyfikacji osób, u których występuje ten specyficzny fenotyp bólu.

To przekrojowe badanie bada związek między centralnym sensytyzacją w tendinopatii bocznej łokcia (LET), ze szczególnym uwzględnieniem wpływu czynników psychospołecznych, takich jak lęk i depresja. (LET), ze szczególnym uwzględnieniem wpływu czynników psychospołecznych, takich jak lęk i depresja. 

• Głównym celem jest zbadanie predykcyjnej roli czynników biopsychospołecznych - w tym intensywności bólu, interferencji bólu oraz zmiennych psychologicznych i psychospołecznych - w wynikach Centralnego Inwentarza Sensytyzacji (CSI) u osób z LET. 
• Celem drugorzędnym jest określenie, które środki związane z bólem i psychospołeczne są związane ze zdolnością funkcjonalną w tej populacji.

Metody

Projekt badania

Uczestnicy zostali zrekrutowani za pomocą wygodnego doboru próby, co oznacza, że kwalifikujący się pacjenci zostali zidentyfikowani przez personel kliniczny i zapisani za pośrednictwem poczty elektronicznej.

Uczestnicy zapewnili:

• Informacje demograficzne
• Historia medyczna w przeszłości

Mierniki wyników zgłaszanych przez pacjentów, w tym:

• Patient-Specific Functional Scale (PSFS) : Ocenia istotne zadania funkcjonalne, które pacjenci uważają za trudne z powodu tendinopatii bocznej łokcia.
• Numeryczna Skala Oceny Bólu (NPRS): Mierzy intensywność bólu w skali numerycznej.
• Short-Form McGill Pain Questionnaire-2 (SF-MPQ-2): Samodzielnie wypełniany kwestionariusz służący do różnicowania bólu neuropatycznego i nieneuropatycznego.
• Centralny Inwentarz Sensytyzacji (CSI): Ocenia objawy związane z sensytyzacją ośrodkową.
• Multidimensional Zdrowie Locus of Control-C (MHLOC): Ocenia przekonania pacjentów dotyczące ich kontroli nad stanem zdrowia.
• Skala katastrofizowania bólu (PCS) Mierzy obecność wyolbrzymionych negatywnych myśli na temat przewidywanych doświadczeń związanych z bólem.
• Fear-Avoidance Beliefs Questionnaire (FABQ): Bada zachowania związane z unikaniem strachu przed bólem.

Uczestnicy ukończyli następnie pomiary kliniczne:

• Test dyskryminacji dwupunktowej (TPD): Ocenia zdolność pacjenta do rozróżniania dwóch blisko położonych bodźców dotykowych.
• Pressure-Pain Threshold (PPT): Test sensoryczny, który ilościowo mierzy siłę nacisku wymaganą do wywołania bólu w bocznej części łokcia po obu stronach. Pomaga również obiektywnie zidentyfikować hiperalgezję.
• Siła chwytu bez bólu (PFGS): Oceniana przy użyciu ręcznego dynamometru do pomiaru siły chwytu bez wywoływania bólu.
• Test lateralności: Ocenia zdolność do rozróżniania lewej i prawej strony ciała. Lateralność oceniano mierząc dokładność uczestników w identyfikowaniu lewej lub prawej orientacji 25 obrazów kończyn górnych. U pacjentów z przewlekłym bólem zaobserwowano zaburzenia rozpoznawania lateralności.

Kryteria włączenia

• Mówiący po angielsku i potrafiący czytać. 
• Wiek od 18 do 75 lat
• Diagnoza tendinopatii bocznej łokcia (LET), potwierdzona bólem prowokowanym w co najmniej 2 z 4 następujących testów klinicznych. 2 z 4 następujących testów klinicznych:
  • Ból podczas wyprostu drugiego lub trzeciego palca. 
  • Ból przy oporowym wyproście nadgarstka
  • Ból podczas rozciągania mięśni prostowników przedramienia
  • Ból przy chwytaniu

Kryteria wykluczenia 

• Otrzymanie jakiejkolwiek interwencji medycznej w związku z chorobą od lekarza licencjonowanego przez państwo w ciągu ostatnich 90 dni
• Pozytywna sensytyzacja mechaniczna nerwu pośrodkowego (Upper Limb Neurodynamic Test A [ULNTa])
• Obustronna tendinopatia boczna stawu łokciowego (LET)
• Prowokacja bólu podczas biernego zgięcia łokcia

Zaangażowano jednego egzaminatora w celu zwiększenia poprawności wewnętrznej. Projekt przekrojowy z natury zmniejsza tendencyjność selekcji. Wielkość próby 59 uczestników została określona w celu zapewnienia odpowiedniej mocy statystycznej. 

Analiza danych. 

Pytanie główne (CSI i odczuwanie bólu):Uczestnicy zostali podzieleni na dwie grupy na podstawie ich wyniku CSI: wysoka centralna sensytyzacja (CS) i niska CS. Zastosowano podział mediany, ponieważ nie ma zatwierdzonego punktu odcięcia CSI dla tej konkretnej populacji.

Porównano dwie grupy, aby sprawdzić, czy różniły się pod względem danych demograficznych i miar związanych z bólem. Do porównania wykorzystano testy statystyczne:

• dane kategoryczne (np. płeć)
• dane ciągłe (np. oceny bólu)

Następnie obie grupy porównano pod względem wielu miar bólu i psychologicznych (intensywność bólu, interferencja bólu, czynniki psychologiczne i testy sensoryczne).

Zmienne, które wykazały znaczące różnice między grupami, zostały włączone do analizy regresji logistycznej w celu określenia:

• Które czynniki były najsilniej powiązane z wyższymi wynikami CSI?
• jaki był udział każdego z czynników

Pytanie drugorzędne (doświadczenie bólu i funkcja):Analiza regresji liniowej została wykorzystana do zbadania, które czynniki były związane z funkcjonowaniem.

• Zdolność funkcjonalna (wynik PSFS) była zmienną wynikową
• Pomiary bólu, psychologiczne i kliniczne zostały dodane krok po kroku jako predyktory

Podejście to określiło, które czynniki znacząco wpływają na funkcjonowanie u osób z tendinopatią boczną łokcia (LET) i jak silnie są one związane z ograniczeniami funkcjonalnymi.

Wyniki 

W badaniu wzięło udział 59 uczestników. Tabela 2 zawiera dalsze szczegóły demograficzne. 

Pacjentów podzielono na grupę o wysokiej sensytyzacji ośrodkowej (n = 29) i grupę o niskiej sensytyzacji ośrodkowej (n = 30). Do rozróżnienia między grupami o wysokiej i niskiej sensytyzacji centralnej wykorzystano wynik odcięcia CSI wynoszący 21.

Nie stwierdzono istotnych statystycznie różnic między grupami pod względem wieku, płci lub czasu trwania objawów.

Zaobserwowano znaczące różnice między grupami dla podskal SF-MPQ-2 ciągłego, SF-MPQ-2 przerywanego, SF-MPQ-2 afektywnego, lęku HADS i depresji HADS.

Stwierdzono również znaczące różnice między grupami dotyczące przebytych schorzeń, w tym problemów żołądkowo-jelitowych i depresji, przy czym grupa o wysokiej centralnej sensytyzacji wykazywała większą częstość występowania tych schorzeń.

Analiza regresji logistycznej została wykorzystana do określenia, które czynniki bólowe i psychologiczne mogą przewidywać, czy osoby z tendinopatią boczną łokcia (LET) należą do grupy o wysokiej lub niskiej centralnej sensytyzacji (CS). Analiza spełniła wszystkie założenia statystyczne i wykazała dobre dopasowanie modelu.

Model wyjaśnił około 52% różnic w wynikach CSI i poprawnie zidentyfikował prawie 80% osób z wysokim CS, co było wyraźną poprawą w porównaniu z przypadkiem. Spośród wszystkich testowanych zmiennych, ciągła intensywność bólu (SF-MPQ-2) i lęk (HADS-Anxiety) były jedynymi istotnymi predyktorami przynależności do grupy z wysokim CS. Osoby z wysokim CS zgłaszały wyższy ból ciągły i wyższy poziom lęku, co potwierdza główną hipotezę badania.

Aby zbadać, które czynniki były związane ze zdolnością funkcjonalną, przeprowadzono drugą analizę z wykorzystaniem PSFS jako miary wyniku. Przetestowano wszystkie miary związane z bólem, psychologiczne i kliniczne. zostały przetestowane. Ostateczny model był istotny statystycznie, ale wyjaśniał tylko 7,6% sprawności funkcjonalnej, wskazując na słabą zdolność predykcyjną.

Tylko dwupunktowa dyskryminacja (TPD) dotkniętego łokcia była istotnie związana z funkcją, ale ogólny model nie był wystarczająco silny, aby wiarygodnie przewidzieć zdolność funkcjonalną u osób z LET.

Pytania i przemyślenia

Pozytywny test sensytyzacji mechanicznej nerwu pośrodkowego został wykorzystany jako test różnicowy w celu zidentyfikowania korzeniowego źródła bólu. Jednak sam ujemny wynik testu neurodynamicznego kończyny górnej (ULNT) niekoniecznie wyklucza zajęcie kręgosłupa szyjnego; klaster Weinera zapewnia dodatkowe oceny w celu potwierdzenia lub wykluczenia udziału odcinka szyjnego. Modulacja objawów poprzez testowanie powtarzalnych ruchów może również pomóc w różnicowaniu centralnej sensytyzacji w tendinopatii bocznej łokcia od zajęcia szyjnego.

Tabela 2 przedstawia dane demograficzne pacjentów, pokazując, że 22,0% pacjentów zgłosiło współistniejący ból szyi, 8,5% ból piersiowy i 32,2% ból barku, podkreślając możliwość błędnej klasyfikacji pacjentów i zaangażowania dodatkowych struktur obwodowych zamiast sensytyzacji w tendinopatii bocznej łokcia. Sensytyzacja w Tendinopatii bocznej łokcia..

Niepokój i ciągły ból były istotnymi predyktorami przynależności do grupy (wysoka w porównaniu z niską sensytyzacją ośrodkową), co sugeruje, że te łatwe do oceny cechy kliniczne mogą być cenne w identyfikacji pacjentów z sensytyzacją ośrodkową w tendinopatii bocznej łokcia. centralną sensytyzację w bocznej tendinopatii łokcia..

Porozmawiaj ze mną. 

Autorzy określili punkt odcięcia CSI, dzieląc pacjentów na grupy o wysokiej i niskiej sensytyzacji ośrodkowej przy użyciu mediany wyniku CSI. Podejście to umożliwiło zastosowanie nieciągłej metody analizy; jednak CSI jest z natury skalą ciągłą, a wyższe wyniki wskazują na większą centralną sensytyzację. Zastosowanie dychotomizacji opartej na medianie stanowi alternatywną metodę, która nie została formalnie zatwierdzona.

Ta dychotomizacja mogła mieć wpływ na wyniki badania. Na przykład tabela 4 pokazuje podobne wyniki dyskryminacji lateralności między grupami o wysokim i niskim CS, pomimo braku statystycznie istotnego związku. Może to być spowodowane arbitralnym punktem odcięcia CSI wybranym przez autorów. Wysoka wariancja obserwowana w grupie High CS sugeruje niejednorodny rozkład, wskazując, że klasyfikacja oparta na CSI może nie być wystarczająco czuła, aby wykryć subtelne różnice, potencjalnie ograniczając znaczenie kliniczne tego wyniku.

Poza wiekiem, płcią i czasem trwania objawów bocznej Tendinopatii Łokcia, nie jest jasne, czy obie grupy były dobrze dobrane pod względem innych czynników demograficznych lub klinicznych. Potencjalne czynniki zakłócające, takie jak stosowanie leków, nie zostały zgłoszone. Regularne stosowanie leków przeciwbólowych dostępnych bez recepty może na przykład zmniejszyć odczuwany poziom bólu, wpływając tym samym na wyniki w kwestionariuszach dotyczących bólu i funkcjonowania.

Wnioski na przyszłość

• Lęk i ciągły ból są ważnymi wskaźnikami do oceny centralnej sensytyzacji w tendinopatii bocznej łokcia..
  • Stosowanie narzędzi takich jak HADS i SF-MPQ-2 może pomóc klinicystom lepiej zrozumieć odczuwanie bólu przez pacjenta.

• Inwentarz Centralnej Sensytyzacji (CSI) może być wykorzystywany do oceny CS w tendinopatii bocznej łokcia.
  • Wyniki powinny być interpretowane jako kontinuum, z wyższymi wynikami wskazującymi na większą centralną sensytyzację.

• Testy dyskryminacji dwupunktowej (TPD) są obiecujące jako ilościowy kliniczny pomiar centralnej sensytyzacji w bocznej tendinopatii łokcia. sensytyzacji w tendinopatii bocznej łokcia.ale potrzebne są dalsze badania, aby potwierdzić jego użyteczność.

Ostrożność metodologiczna:

• Zastosowana w badaniu dychotomizacja wyników CSI przy użyciu mediany nie została zweryfikowana i może wprowadzać stronniczość, ograniczając interpretację wyników.

Zalecenia dotyczące oceny klinicznej:

• Ocena wszystkich istotnych struktur ciała i przyjęcie kompleksowego podejścia biopsychospołecznego.
• Rozważenie wykorzystania Modelu Leczenia Bólu i Niepełnosprawności jako ramy do identyfikacji głównych czynników powodujących ból i niepełnosprawność oraz ukierunkowania zindywidualizowanej rehabilitacji https://www.physiotutors.com/understanding-the-pain-and-disability-drivers-management-model-for-rehabilitation/

Odniesienie

Keating C, Puentedura E, Lucado A, Cleland J. Exploring the Relationship Between Central Sensytyzation, Pain Characteristics, and Function in a Cross-Sectional Study of Individuals With Lateral Łokieć Tendinopatia. Clin J Ból. 2026 Jan 1;42(1):e1335. doi: 10.1097/AJP.0000000000001335. PMID: 41084876.