Badania
Kolano
15 sierpnia 2023 r.
Siła biodra po rekonstrukcji ACL
Wprowadzenie
Skutkiem ubocznym zerwania ACL jest ryzyko wczesnego wystąpienia choroby zwyrodnieniowej stawów (OA). Webster i Hewett nie stwierdzili różnicy w tym ryzyku, gdy zastosowano różne strategie leczenia zerwania ACL. Uważa się, że zwiększone siły działające na kolano z powodu braku równowagi mięśniowej i/lub słabości mogą mieć na nie wpływ. Osłabienie mięśnia czworogłowego jest uważane za główny czynnik powodujący wystąpienie i progresję OA. Mniej wiadomo na temat wpływu siły mięśni bioder na progresję OA. Siła rotacji była przedmiotem szczególnego zainteresowania w tym badaniu, ponieważ uważa się, że wpływa ona na pozycję kolana w płaszczyźnie czołowej (varus/valgus). W związku z tym badano siłę biodra po rekonstrukcji ACL i czy była ona związana z objawami, wydajnością i zmianami strukturalnymi w chrząstce.
Metody
Dane z tego badania pochodzą z badania kohortowego przeprowadzonego przez Culvenor i wsp. 2015, którzy określili czynniki związane z OA kolana u osób, które przeszły rekonstrukcję ACL. Stwierdzono zwiększone ryzyko w kolanach po rekonstrukcji ACL w porównaniu z kolanami zdrowymi. Staw rzepkowo-udowy był szczególnie dotknięty po rekonstrukcji ACL. Dlatego też w tym badaniu zainteresowano się siłą rotacyjną mięśni biodrowych, ponieważ może ona wpływać na szpotawość i koślawość wokół kolana, a następnie na obciążenie stawu rzepkowo-udowego.
Siła rotacji biodra została oceniona za pomocą ręcznego dynamometru rok po rekonstrukcji ACL. Ocenę przeprowadzono u pacjenta w pozycji leżącej, z biodrem w pozycji neutralnej i kolanem zgiętym do 90°. Siłę oceniono 3 razy i uzyskano wartość szczytową dla każdej kończyny. Wartości te zostały pomnożone przez ramię dźwigni i znormalizowane do masy ciała.
Ponadto, wydajność funkcjonalna została oceniona przy użyciu pojedynczego skoku na odległość, potrójnego skoku krzyżowego, skoku bocznego i unoszenia się na jednej nodze.
Po upływie 1 roku i 5 lat od rekonstrukcji ACL uczestnicy wypełnili kwestionariusz Knee Injury and Osteoarthritis Outcome Score (KOOS). Uzyskano również podskalę KOOS-Patellofemoral (KOOS-PF). Uzyskali również skany MRI, które opisywały wady chrząstki w przedziałach rzepkowo-udowym i piszczelowo-udowym.
Wyniki
Łącznie 111 uczestników ukończyło badania podstawowe, a 74 z nich ukończyło 5-letnią obserwację. Stwierdzono niewielką różnicę 0,05 Nm/kg w sile rotacji zewnętrznej biodra między kończyną zrekonstruowaną ACL a kończyną kontralateralną.
Niższa siła rotacji zewnętrznej biodra po rekonstrukcji ACL była związana z gorszymi objawami po 5 latach, mierzonymi za pomocą wyników KOOS i KOOS-PF. Niższa siła rotacji wewnętrznej była związana tylko z gorszymi objawami mierzonymi za pomocą wyników KOOS-PF po 5 latach.
Większa siła rotacji wewnętrznej i zewnętrznej wiązała się z lepszymi wynikami we wszystkich testach funkcjonalnych po 1 i 5 latach. Jedynym wyjątkiem był brak związku między siłą rotacji wewnętrznej biodra a skokiem na odległość po 5 latach.
Wydaje się, że nie było związku między siłą rotacji wewnętrznej lub zewnętrznej biodra po rekonstrukcji ACL a uszkodzeniami chrząstki w przedziałach rzepkowo-udowym lub piszczelowo-udowym po 1 roku. Jednak prawdopodobieństwo pogorszenia chrząstki piszczelowo-udowej było mniejsze przy większej sile rotacji zewnętrznej biodra. Każdy wzrost siły rotacji zewnętrznej biodra o 0,1 Nm/kg wiązał się z 0,61-krotnie niższym ryzykiem pogorszenia stanu chrząstki.
Pytania i przemyślenia
Czy zmniejszona siła wynikała z nieodpowiedniej rehabilitacji, czy też uczestnicy podczas obserwacji zmniejszyli swój poziom uczestnictwa w sporcie? Czy nie skupiali się na treningu siłowym mięśni kolan, ale poświęcali zbyt mało uwagi bardziej proksymalnym mięśniom? Wszystkie pytania, które wyłaniają się z tego badania.
Każda poprawa siły rotacji zewnętrznej biodra o 0,1 Nm/kg była związana z 0,61-krotnym zmniejszeniem częstości występowania pogorszenia chrząstki. Nie było to jednak związane z radiologicznym zapaleniem kości i stawów po 5 latach. Może to jednak oznaczać, że mięśnie rotatorów biodra mogą wywierać ważne działanie ochronne przed degradacją chrząstki.
Porozmawiaj ze mną
Dane niniejszego badania uzyskano z podłużnego badania kohortowego, w którym oceniano funkcjonalne, objawowe i strukturalne wyniki po rekonstrukcji ACL. W związku z tym w bieżącym badaniu nie obliczono wielkości próby ani nie uwzględniono grupy kontrolnej. Ze względu na obserwacyjny charakter badania nie możemy stwierdzić, w którym kierunku leży efekt. Nie możemy też powiedzieć, że niższa siła była odpowiedzialna za gorsze wyniki KOOS, ponieważ związek nie mówi nic o przyczynie. Ponadto nie można określić wpływu innych zmiennych, ponieważ w badaniu nie kontrolowano czynników zakłócających.
Wiadomości do domu
Wydaje się, że niższa siła rotacji zewnętrznej biodra w rok po rekonstrukcji ACL jest związana z gorszymi wynikami funkcjonalnymi w 5-letniej obserwacji. Jednak stwierdzona różnica prawdopodobnie nie miała znaczenia klinicznego.
Odniesienie
Dodatkowe odniesienie
WYRÓWNAJ DIAGNOZĘ RÓŻNICOWĄ BÓLU BIODRA ZWIĄZANEGO Z BIEGANIEM - ZA DARMO!
Nie ryzykuj przeoczenia potencjalnych sygnałów ostrzeg awczych lub zakończenia leczenia biegaczy na podstawie błędnej diagnozy! Dzięki temu webinarium unikniesz popełnienia tych samych błędów, których ofiarą pada wielu terapeutów!
