Revalidatieprincipes bij Hamstringblessures

Blog thumbnails

Introductie

Hamstringblessures komen vaak voor bij sporten waarbij met hoge snelheid wordt gerend, geschopt en gesprint, en de hamstrings zijn de spiergroep die het vaakst wordt getroffen. Dit blogartikel beschrijft enkele algemene principes van de revalidatieprincipes bij hamstringblessures.

Revalidatieprincipes

1. Train bewegingen en spieren

De hamstrings bestaan uit drie afzonderlijke spieren en zij hebben verschillende functionele rollen die verband houden met hun anatomische positie. Bij sprinten is de biceps femoris (BF) onderhevig aan de grootste belasting, de semitendinosus (ST) aan de grootste verlengingssnelheid en de semimembranosus (SM) fungeert voornamelijk als krachtproducent. Daarom moeten de voorgeschreven oefeningen gericht zijn op de geblesseerde spier om deze specifieke functionele rollen te ontwikkelen.

2. Krachtoefeningen om een specifiek doel te bereiken

Excentrische training

Tijdens de eindzwaaifase van sprinten treden hoge excentrische krachten. Verminderde excentrische kracht is een behandelbare risicofactor voor hamstringblessures en dus moet de capaciteit om hoge excentrische kracht te ontwikkelen getraind worden in de revalidatie. 

Get long and strong. Verkorting van de spierfascikels kan de hamstrings blootstellen aan (hernieuwd) letsel en excentrische training kan helpen om dit probleem te overwinnen. Hoog-volume excentrische trainingsprogramma’s met de Nordic hamstring oefening toonden eerder al goede verbeteringen in excentrische kracht en verlenging van de fascikels, maar recente studies hebben vergelijkbare verbeteringen aangetoond met een laag-volume programma bestaande uit 2 sets van 4 herhalingen eenmaal per week.

Isometrische training

Aan het einde van de zwaaifase kan het contractiele element van de hamstrings relatief isometrisch blijven omdat de pees voornamelijk zorgt voor de verlenging van de spier-pees eenheid. Een goede isometrische conditie van de spier vermindert de mechanische belasting en vergemakkelijkt het veerachtige gedrag van de pees tijdens de rek-verkortingscyclus.

Vermoeidheid wordt consequent in verband gebracht met hamstringblessures en de meeste blessures ontstaan in het laatste derde deel van sprinttrainingen. Krachttraining onder vermoeide omstandigheden, om weerstand tegen vermoeidheid op te bouwen, heeft een goede daling van het aantal blessures aangetoond. Isometrische training van de hamstrings (bijvoorbeeld met de single-leg Roman chair hold) kan het uithoudingsvermogen van de hamstringspieren vergroten en kan dus een nuttige aanvulling zijn naast de goede Nordic hamstring oefeningen.

Schermafbeelding 2021 05 18 om 17.56.56
Van: Macdonald et al (2019)

Na een blessure reageert het lichaam door de myo-elektrische activiteit in de spier te verminderen als een beschermingsmechanisme om genezend weefsel te ontlasten. In sommige gevallen kan deze selectieve inhibitie blijven bestaan en moet er bij de revalidatie op worden gelet. Ook hier kan isometrie te hulp komen om selectieve spierinhibitie te overwinnen, aangezien werd aangetoond dat de vrijwillige spieractivatie hoger is bij deze isometrische contracties. Er wordt geadviseerd isometrische oefeningen met een hoge belasting te gebruiken om de recrutering van de motorische eenheden te verbeteren. Bij blessures waarbij pijn en invaliditeit overheersen, is isometrische belasting wellicht beter uitvoerbaar voorafgaand aan excentrische belasting van de weefsels.

3. Pas een multivariaat model toe en richt je op factoren die bijdragen aan het risico op hamstringblessures

Aangezien een slechte motorische controle van het bekken de belasting op de hamstrings kan verhogen en bijdraagt tot tekorten in de krachtproductie, moet ook het lumbopelvische gebied getraind worden. Geadviseerd wordt om de lumbopelvische regio in verschillende bewegingsvlakken te trainen. 

Schermafbeelding 2021 05 18 om 18.12.40
Van: Macdonald et al (2019)

Naast de lumbopelvische regio is ook de heup van cruciaal belang voor een gezonde hamstringfunctie, aangezien zwakte en verminderde activering van de gluteus maximus ook risicofactoren zijn voor hamstringblessures. Verminderde heupflexie brengt de hamstrings in gevaar voor blessures, omdat het lichaam dit compenseert met een verhoogde bekkenrotatie tijdens hardlopen met hoge snelheid, waardoor de hamstringspieren zwaarder belast worden. 

Conclusie

Kortom, bij de revalidatie van hamstringblessures moeten bewegingen en spieren getraind worden volgens hun specifieke functie, de spieren lang en sterk gemaakt worden met behulp van excentrische oefeningen en moeten isometrische oefeningen gebruikt worden om de weerstand tegen vermoeidheid te verhogen en de rek-verkortingscyclus te optimaliseren. Vergeet daarnaast niet de lumbopelvische regio en de heupspieren te trainen om het blessurerisico verder te verkleinen. 

We hopen dat je deze post rond de revalidatieprincipes bij hamstringblessures interessant vond.

Referentie

Macdonald et al. (2019): https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/31300391/

Phy arrow right
Terug