Oefentherapie en Migraine

Exercise and Migraine

Oefentherapie wordt vaak aanbevolen bij de behandeling en preventie van migraine. In 2008 werd het preventieve effect van lichaamsbeweging op migraine al erkend. De bevindingen waren echter niet generaliseerbaar vanwege verschillen in migrainediagnose, variatie in uitkomstmaten en underpowered studieanalyses. In 2019 kon een systematische review met meta-analyse concluderen dat er bewijs van matige kwaliteit was voor het feit dat oefentherapie een kleine afname van het aantal migrainedagen veroorzaakt (een gemiddelde afname van 0,6 ± 0,3 migrainedagen per maand) en een afname van de pijnintensiteit met 20-54% veroorzaakt. Maar wat zijn de mechanismen achter deze effecten van oefentherapie op migraine en welk type oefentherapie moet worden gebruikt? Dit blogartikel vat de bevindingen van de narratieve review van Barber et al. (2020) samen.

Wat zijn de onderliggende mechanismen van oefentherapie?

De mechanismen die worden voorgesteld kunnen worden onderverdeeld in biologische en psychologische mechanismen. Onder de biologische mechanismen worden verschillende modellen voorgesteld. Een neuroinflammatoir model wordt beschreven in een review van Irby et al. (2016). Aangezien migraine gekenmerkt wordt door verhoogde niveaus van ontstekingsmarkers (CRP), cytokines (zoals CGRP, substance P) en adipocytokines (zoals TNF-a, IL-6), en gezien lichaamsbeweging een onderdrukkend effect uitoefent op ontstekingsmarkers, wordt aangenomen dat dit ook van invloed kan zijn bij migraine. 

Een neurovasculaire route kan ook een rol spelen, aangezien migraine wordt geassocieerd met vasculaire afwijkingen zoals endotheeldisfunctie, verminderde cerebrale en perifere vasculaire functie en een verhoogd risico op hypercoagulabiliteit en ontsteking. De auteurs verwijzen naar een studie waarbij high-intensity training leidde tot een aanzienlijke verwijding van de retinale arteriolen (als maatstaf voor de cerebrale doorbloeding) en een vermindering van het aantal migrainedagen. Een andere mogelijke verklaring kan liggen in de verhoging van de pijndrempel door het vrijkomen van stresshormonen en de productie van neuromodulatoren zoals endorfine.

Sommige psychologische mechanismen werden ook bestudeerd. Interessant is dat in een studie uit 2017 gevonden werd dat er naast de vermindering van angst na oefentherapie ook een vermindering van het pro-inflammatoir cytokine IL-12p70 werd gezien. Het lijkt erop dat angst gecorreleerd is aan dit ontstekingsbevorderende cytokine en dat op deze manier lichaamsbeweging zowel een biologisch als psychologisch effect kan uitoefenen op migraine. Oefentherapie kan ook helpen bij het verbeteren van psychosociale factoren zoals de zelfredzaamheid, locus of control, verwachtingen en percepties. 

Is er een ideale vorm van oefentherapie?

Er zijn reeds verschillende vormen van lichaamsbeweging onderzocht, maar de gegevens duiden niet op één specifieke vorm van oefentherapie. Bij een vergelijking van high-intensity training (HIT) met een matige duurtraining leidde HIT tot een grotere vermindering van het aantal migrainedagen. Aan de andere kant kunnen low-impact interventies zoals yoga ook positieve effecten op migraine en gerelateerde invaliditeit uitoefenen, zoals bleek uit een meta-analyse uit 2012. Het lijkt er dus op dat er veel opties zijn om aan te bieden aan de voorkeuren van uw patiënt.

Referentie

https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/32529311/

Phy arrow right
Terug