Ελιγμός Weber-Barstow | Λειτουργική διαφορά μήκους ποδιών

Μια λειτουργική διαφορά μήκους ποδιών είναι το αποτέλεσμα της αντιστάθμισης μιας αλλαγής που μπορεί να έχει συμβεί λόγω της τοποθέτησης και όχι λόγω της δομής. Έτσι, αυτό μπορεί να συμβαίνει, για παράδειγμα, σε σκολίωση της σπονδυλικής στήλης ή σε υπερβολικό πρηνισμό των ποδιών.

Gomez-Aguilar et al. (2021) αξιολόγησαν την αξιοπιστία μεταξύ των κριτών του ελιγμού Weber-Barstow και διαπίστωσαν τιμή Kappa 0,52. Αυτό σημαίνει ότι η δοκιμή αυτή έχει μέτρια συμφωνία.

Για να εκτελέσετε τον ελιγμό, έχετε τον ασθενή σας σε ύπτια θέση. Μπορείτε να ασκήσετε ελαφρά έλξη για να βεβαιωθείτε ότι και τα δύο πόδια βρίσκονται στην ίδια θέση. Στη συνέχεια, ψηλαφήστε το άπω τμήμα των έσω σφυρών και ζητήστε από τον ασθενή σας να κάμψει το ισχίο και το γόνατό του. Στη συνέχεια, ζητήστε από τον ασθενή σας να σηκώσει τη λεκάνη από το τραπέζι θεραπείας.

Στη συνέχεια, τεντώστε παθητικά τα γόνατα του ασθενούς σας και φέρτε τα πόδια του μαζί. Τώρα μπορείτε να συγκρίνετε το ύψος των μεσαίων σφυρών με τους αντίχειρές σας.

Διαφορετικά επίπεδα υποδηλώνουν ασυμμετρία.
Εκτιμάται ότι περίπου το 90% του πληθυσμού έχει ανισότητα μήκους ποδιών με μέσο όρο 5,2 χιλιοστά. Τα στοιχεία δείχνουν ότι για τους περισσότερους ανθρώπους με ανατομική ανισότητα μήκους ποδιών δεν είναι κλινικά σημαντική μέχρι το μέγεθος να φτάσει περίπου τα 20 χιλιοστά ή περισσότερο. (Knutson et al. 2005)

Άλλα μέρη της βασικής αξιολόγησης της άρθρωσης του ισχίου είναι:

• Αξιολόγηση του ενεργού εύρους κίνησης (AROM) του ισχίου
• Αξιολόγηση του παθητικού εύρους κίνησης (PROM) του ισχίου

Gomez-Aguilar, E., Reina-Bueno, M., Lafuente-Sotillos, G., Montes-Salas, R., Munuera-Martinez, P. V., & Castillo-Lopez, J. M. (2021). Εγκυρότητα κλινικών μεθόδων για την ανίχνευση των διαφορών μήκους ποδιών. HIP International, 31(2), 186-190.

Knutson GA. Ανατομική και λειτουργική ανισότητα μήκους ποδιών: ανασκόπηση και σύσταση για τη λήψη κλινικών αποφάσεων. Μέρος Ι, ανατομική ανισότητα μήκους ποδιών: επικράτηση, μέγεθος, επιπτώσεις και κλινική σημασία. Χειροπρακτική & οστεοπαθητική. 2005 Dec;13(1):11.