Δοκιμή Neer για τον υποακρωμιαίο πόνο στον ώμο (SAPS)

Στις δεκαετίες του 1970 και του 1980, ο Neer επινόησε τον όρο "σύνδρομο υποακρωμιαίας πρόσκρουσης". Σύμφωνα με τη θεωρία του, η πρόσκρουση συμβαίνει στο τενόντιο τμήμα του στροφικού πετάλου από τον κορακοακρωμιαίο σύνδεσμο και το πρόσθιο τρίτο του ακρωμίου.

Σύμφωνα με τις ανασκοπήσεις των Hegedus et al. το 2012 και των Gismervik et al. το 2017, η ευαισθησία του τεστ Neer είναι 59–72% και η ειδικότητά του 60%. Γι’ αυτό, ως μεμονωμένο τεστ, έχει χαμηλή κλινική αξία.

Για την εκτέλεση της δοκιμασίας Neer, ο ασθενής βρίσκεται σε καθιστή θέση. Θα σταθείτε πίσω από τον ασθενή και θα χρησιμοποιήσετε το ένα χέρι για να σταθεροποιήσετε την ωμοπλάτη του ασθενούς.

Στη συνέχεια φέρτε το χέρι σε μέγιστη παθητική κάμψη των ώμων. Ορισμένοι συγγραφείς προτείνουν την τοποθέτηση του βραχίονα σε έσω στροφή για να φέρετε τον μείζονα κόνδυλο προς τον κορακοακρωμιαίο σύνδεσμο, αν και η αρχική περιγραφή του Neer δεν αναφέρει κάτι τέτοιο.

Η εξέταση θεωρείται θετική σε περίπτωση αναπαραγωγής του γνωστού πόνου στον ώμο του ασθενούς.

Άλλες κοινές εξετάσεις για το σύνδρομο υποακρωμιαίου πόνου (SAPS) είναι:

• Δοκιμή Hawkins-Kennedy
• Επώδυνο σήμα τόξου

Hegedus EJ, Goode AP, Cook CE, Michener L, Myer CA, Myer DM, Wright AA. Ποιες δοκιμασίες φυσικής εξέτασης παρέχουν στους κλινικούς γιατρούς τη μεγαλύτερη αξία κατά την εξέταση του ώμου; Επικαιροποίηση συστηματικής ανασκόπησης με μετα-ανάλυση μεμονωμένων δοκιμών. Βρετανικό περιοδικό αθλητιατρικής. 2012 Nov 1;46(14):964-78.

Gismervik SØ, Drogset JO, Granviken F, Rø M, Leivseth G. Δοκιμασίες φυσικής εξέτασης του ώμου: συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση της διαγνωστικής απόδοσης των δοκιμασιών. BMC μυοσκελετικές διαταραχές. 2017 Dec;18(1):1-9.

Neer CS. Βλάβες πρόσκρουσης. Κλινική Ορθοπεδική και συναφής έρευνα®. 1983 Mar 1;173:70-7.