Ταξινόμηση 4 τύπων κατά Kibler | Αξιολόγηση της ωμοπλάτης δυσκινησίας

Kibler et al. (2002) ήταν πρωτοπόροι στην ταξινόμηση της δυσκινησίας της ωμοπλάτης. Μέχρι σήμερα, η ταξινόμηση 4 τύπων είναι η πιο συχνά χρησιμοποιούμενη μέθοδος σε επιστημονικές μελέτες για να διαπιστωθεί αν οι συμμετέχοντες εμφανίζουν ή όχι δυσκινησία της ωμοπλάτης. Η ταξινόμηση 4 τύπων αξιολογήθηκε ως προς την αξιοπιστία της από τον ίδιο τον συγγραφέα. Διαπίστωσαν αξιοπιστία ενδοκριτών k=0,5 και αξιοπιστία μεταξύ των κριτών k=0,4. Αυτό σημαίνει ότι η μέθοδος αυτή είναι μέτρια αξιόπιστη.

Παρακολουθήστε το βίντεο αν θέλετε να μάθετε περισσότερα για την ταξινόμηση με λεπτομέρειες:

Εκτέλεση:

1. Ο ασθενής εκτελεί 3 επαναλήψεις αμφίπλευρων ανυψώσεων του ώμου στο επίπεδο της ωμοπλάτης με ταχύτητα 45°/s.

2. Στη συνέχεια, ο ασθενής εκτελεί 3 επαναλήψεις αμφίπλευρης απαγωγής των ώμων με ταχύτητα 45°/s.

3. Ο εξεταστής παρατηρεί για πτερύγια ή/και δυσρυθμία

Με βάση τα ευρήματα, ο Kibler διακρίνει την ωμοπλάτη δυσκινησία στους ακόλουθους 4 τύπους:

Kibler WB, Uhl TL, Maddux JW, Brooks PV, Zeller B, McMullen J. Ποιοτική κλινική αξιολόγηση της δυσλειτουργίας της ωμοπλάτης: μελέτη αξιοπιστίας. Journal of shoulder and elbow surgery. 2002 Nov 1;11(6):550-6.