Βιομηχανική Πέλματος και Αστραγάλου στον Πηλιλομηριαίο Πόνο: Τι Μας Λέει η Έρευνα;
Αυτή η συστηματική ανασκόπηση με μετα-ανάλυση διερεύνησε τις βιομηχανικές χαρακτηριστικές του πέλματος και του αστραγάλου που συνδέονται με το επιγονατιδομηριαίο πόνο και βρήκε ισχυρές ενδείξεις για μεγαλύτερη πτώση του σκαφοειδούς (navicular drop) σε άτομα με επιγονατιδομηριαίο πόνο
Άλλα βιομηχανικά ευρήματα ήταν ασυνεπή: αυξημένη έξω στροφή του οπισθίου ποδιού παρατηρήθηκε μόνο σε ορισμένες λειτουργικές δοκιμασίες και δεν υπήρχαν σταθερές διαφορές κατά τη βάδιση, το τρέξιμο ή την μονόποδη καθιστή-κατάβαση
Οι κλινικές δοκιμασίες αξιολογούν διαφορετικές πτυχές της μηχανικής του ποδιού και δεν πρέπει να ερμηνεύονται σαν να είναι εναλλάξιμες. Η χρησιμότητά τους θα πρέπει τελικά να κρίνεται από το αν το συγκεκριμένο βιομηχανικό εύρημα συνδέεται με τα συμπτώματα του εκάστοτε ασθενούς και την κλινική του εικόνα
Εισαγωγή
Ο πρόσθιος μηριαίος πόνος (πατελλομηριαίο άλγος) είναι μια συχνή μυοσκελετική πάθηση που επηρεάζει νεότερους και σωματικά δραστήριους ανθρώπους. Χαρακτηρίζεται από πόνο γύρω ή πίσω από την επιγονατίδα, ο οποίος συνήθως επιδεινώνεται με δραστηριότητες όπως το άλμα, τα καθίσματα (squats) και η ανάβαση σκάλας. Μια προσέγγιση για την κατανόηση του πατελλομηριαίου άλγους βασίζεται σε ένα βιομηχανικό παράδειγμα. Οι συστηματικές ανασκοπήσεις και οι μετα-αναλύσεις έχουν αναφέρει μια συσχέτιση μεταξύ του πατελλομηριαίου άλγους και της δυναμικής βλαισότητας του γόνατος (dynamic knee valgus), που αναφέρεται στη μεσοπλάγια μετατόπιση του γόνατος κατά τη διάρκεια κινήσεων με φόρτιση. Αυτή η τροποποιημένη θέση του γόνατος μπορεί να προκύπτει από μη βέλτιστη ευθυγράμμιση ή από ανεπαρκή μοτίβα κίνησης εντός της κινητικής αλυσίδας του κάτω άκρου. Ειδικότερα, έχει εντοπιστεί ότι η υπερβολική προσάγωγή και έσω στροφή του ισχίου, καθώς και η πρηνιστική έξω στροφή/εκστροφή του οπισθίου ποδιού (rearfoot eversion), είναι κινήσεις που σχετίζονται με τη δυναμική βλαισότητα του γόνατος.
Προηγούμενη έρευνα έχει δείξει μια συσχέτιση ανάμεσα στην αυξημένη έξω στροφή του οπισθίου ποδιού και στον επιγονατιδομηριαίο πόνο σε γυναίκες δρομείς. Ωστόσο, καμία συστηματική ανασκόπηση δεν έχει εξετάσει με ολοκληρωμένο τρόπο το εύρος των βιομηχανικών παραγόντων που μπορεί να συμβάλλουν στον επιγονατιδομηριαίο πόνο. Επομένως, η παρούσα συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση στόχευσε στην αξιολόγηση της συμβολής της βιομηχανικής του αστραγάλου στον επιγονατιδομηριαίο πόνο. Επιπλέον, η μελέτη διερεύνησε πιθανές πηγές ετερογένειας ανάμεσα στις μελέτες, ώστε να βελτιωθεί η ερμηνεία της υπάρχουσας τεκμηρίωσης και να υποστηριχθεί ο κλινικός συλλογισμός, καθώς και η μελλοντική έρευνα.
Μέθοδοι
Αυτή η μελέτη είναι μια συστηματική ανασκόπηση με μετα-ανάλυση.
Κριτήρια ένταξης
Μελέτες ασθενών-μαρτύρων, προοπτικές μελέτες και κλινικές δοκιμές που εξετάζουν τη βιομηχανική του αστραγάλου μεταξύ συμμετεχόντων με παθοεπιγονατιδικό πόνο και χωρίς. Οι μελέτες κρίθηκαν κατάλληλες για συμπερίληψη αν πληρούσαν τα ακόλουθα κριτήρια:
- Ανθρώπινοι συμμετέχοντες
- Συμμετέχοντες με αποκλειστική διάγνωση επιγονατιδομηριαίου άλγους
- Αξιολόγηση της βιομηχανικής των κάτω άκρων, συμπεριλαμβανομένης της μυϊκής ισχύος, της κινηματικής και του εύρους κίνησης
- Λειτουργική αξιολόγηση του αστραγάλου και του άκρου ποδός, συμπεριλαμβανομένων μέτρων όπως το τεστ της πτώσης του σκαφοειδούς (navicular drop test) και η κινητικότητα του ποδιού
Κριτήρια αποκλεισμού
Αποκλείστηκαν άρθρα ανασκόπησης, πρακτικά συνεδρίων, επιστολές και περιλήψεις συμπόσιων. Αποκλείστηκαν επίσης μελέτες στις οποίες συμμετείχαν άτομα με άλλες μυοσκελετικές παθήσεις, μελέτες που δεν αξιολόγησαν τη βιομηχανική των άπω αρθρώσεων και μελέτες χωρίς ομάδα ελέγχου.
Εξαγόμενα δεδομένα
Τα δεδομένα σχετικά με τα χαρακτηριστικά δημοσίευσης και τα δημογραφικά στοιχεία των συμμετεχόντων, συμπεριλαμβανομένης της ηλικίας, του φύλου, του σωματικού βάρους, του ύψους και του προφίλ φυσικής δραστηριότητας, εξήχθησαν. Καταγράφηκαν επίσης τα βασικά κλινικά χαρακτηριστικά, συμπεριλαμβανομένης της διάρκειας των συμπτωμάτων, της έντασης του πόνου, των συμπτωμάτων μονόπλευρων ή αμφοτερόπλευρων και της λειτουργικότητας.
Τα μέσα και οι τυπικές αποκλίσεις εξήχθησαν και για την ομάδα ελέγχου και για την ομάδα πόνου επιγονατιδομηριαίας άρθρωσης. Για προοπτικές μελέτες και κλινικές δοκιμές, εξήχθησαν βασικά (baseline) δεδομένα από τις ομάδες χωρίς πόνο και με πόνο επιγονατιδομηριαίας άρθρωσης· δεν συμπεριλήφθηκαν δεδομένα μετά την παρέμβαση ή μετά την αξιολόγηση στην ανάλυση.
Αξιολόγηση μεθοδολογικής ποιότητας
Η μεθοδολογική ποιότητα των μελετών που συμπεριλήφθηκαν αξιολογήθηκε με τη χρήση τυποποιημένων εργαλείων, ειδικών για τον σχεδιασμό της μελέτης. Χρησιμοποιήθηκε η λίστα ελέγχου Downs και Black για την αξιολόγηση της μεθοδολογικής ποιότητας σε κλίμακα 16 σημείων. Μελέτες που συγκέντρωσαν <9 πόντους θεωρήθηκαν χαμηλής ποιότητας, εκείνες με 10–11 πόντους θεωρήθηκαν μέτριας ποιότητας και όσες συγκέντρωσαν ≥12 πόντους θεωρήθηκαν υψηλής ποιότητας.
Ανάλυση δεδομένων
Τα δεδομένα συγκεντρώθηκαν σε μετα-ανάλυση όταν τουλάχιστον δύο μελέτες ανέφεραν το ίδιο αποτέλεσμα. Η μυϊκή ισχύς, το εύρος κίνησης (ROM) και τα κινηματικά αποτελέσματα αναλύθηκαν ξεχωριστά ανάλογα με την κίνηση και το εκάστοτε τεστ/εργασία που αξιολογήθηκε. Όταν τα δεδομένα αναφέρονταν για διαφορετικές υποομάδες ή φάσεις μιας κίνησης, συνδυάστηκαν με σταθμισμένους μέσους και τυπικές αποκλίσεις με βάση το μέγεθος του δείγματος.
Χρησιμοποιήθηκε μοντέλο τυχαίων επιδράσεων. Τα αποτελέσματα αναφέρθηκαν ως τυποποιημένες μέσες διαφορές (SMD) με Hedges’ g, με 95% διαστήματα εμπιστοσύνης. Τα μεγέθη επίδρασης ταξινομήθηκαν ως μικρά (≤0.59), μεσαία (0.60–1.19) ή μεγάλα (≥1.20). Η στατιστική σημαντικότητα ορίστηκε σε p < 0.05. Η ετερογένεια αξιολογήθηκε με I², όπου τιμές >25% και >50% υποδεικνύουν αντίστοιχα μέτρια και υψηλή ετερογένεια.
Πραγματοποιήθηκαν αναλύσεις υποομάδων όταν υπήρχαν διαθέσιμα επαρκή δεδομένα, με βάση παράγοντες όπως το φύλο ή η μέθοδος αξιολόγησης. Πραγματοποιήθηκαν επίσης αναλύσεις ευαισθησίας leave-one-out για να διαπιστωθεί αν μεμονωμένες μελέτες επηρέασαν τα αποτελέσματα.
Το συνολικό επίπεδο των ενδείξεων ταξινομήθηκε ως ισχυρό, μέτριο, περιορισμένο, πολύ περιορισμένο ή αντικρουόμενο, με βάση τον αριθμό και την ποιότητα των μελετών, τη στατιστική σημαντικότητα και την ετερογένεια των αποτελεσμάτων.
Αποτελέσματα
Στη συστηματική ανασκόπηση συμπεριλήφθηκαν συνολικά 42 μελέτες. Λόγω ελλιπών δεδομένων ή μεθοδολογικών περιορισμών, τέσσερις μελέτες αποκλείστηκαν από τη μετα-ανάλυση. Από τις μελέτες που συμπεριλήφθηκαν, οι 41 ήταν μελέτες ασθενών-μαρτύρων και η 1 ήταν προοπτική. Συνολικά, συμπεριλήφθηκαν 2.314 συμμετέχοντες, με σαφή υπεροχή γυναικών (70%). Οι συμμετέχοντες ήταν ηλικίας 18–35 ετών, με τιμές ΔΜΣ που κυμαίνονταν από 19 έως 27 kg/m². Η διάρκεια των συμπτωμάτων, η ένταση του πόνου και η λειτουργική κατάσταση διέφεραν αρκετά μεταξύ των συμμετεχόντων και θεωρούνταν σημαντικές πιθανές πηγές ετερογένειας.

Μεθοδολογική αξιολόγηση
Από τις μελέτες που συμπεριλήφθηκαν, το 35,6% χαρακτηρίστηκε υψηλής ποιότητας, το 57,1% μέτριας ποιότητας και το 7,1% χαμηλής ποιότητας. Σημειωτέον ότι καμία από τις μελέτες δεν πληρούσε το κριτήριο της εξωτερικής εγκυρότητας της λίστας ελέγχου Downs και Black. Επιπλέον, καμία μελέτη δεν ανέφερε τύφλωση αξιολογητή ούτε έλαβε υπόψη πιθανούς παράγοντες συγχυσης.
Εξωτροπή οπίσθιου ποδιού
Δεν παρατηρήθηκαν σημαντικές διαφορές μεταξύ ομάδων στο κινηματικό της ποδοκνημικής κατά τη διάρκεια βάδισης, τρεξίματος ή μονόπλευρου καθίσματος. Ωστόσο, η ομάδα με πατφεμoροαλγία εμφάνισε μεγαλύτερη έξω στροφή του οπισθίου ποδιού κατά την προσγείωση, τις δοκιμασίες step-up και step-down. Τα ευρήματα θα πρέπει να ερμηνεύονται με προσοχή, καθώς μόνο δύο μελέτες συνέβαλαν στην ανάλυση προσγείωσης, ενώ τα ευρήματα για step-up και step-down βασίστηκαν σε ένα μόνο δείγμα μελέτης.
Μετά την ανάλυση leave-one-out, όπου κάθε μελέτη αφαιρούνταν μία-μία για να εκτιμηθεί η επίδρασή της στα αποτελέσματα, τα ευρήματα παρέμειναν μη στατιστικά σημαντικά τόσο για το περπάτημα όσο και για το τρέξιμο. Συνολικά, τα δεδομένα κρίθηκαν αντικρουόμενα για το περπάτημα, το τρέξιμο και το μονόπλευρο κάθισμα (single-leg squat), ενώ ήταν πολύ περιορισμένα για τις εργασίες προσγείωσης (landing), step-up και step-down.

Αξιολόγηση της ROM ραχιαίας κάμψης αστραγάλου με κινηματική
Δεν παρατηρήθηκαν σημαντικές διαφορές μεταξύ των ομάδων κατά το περπάτημα, το τρέξιμο ή την προσγείωση. Τα ερευνητικά δεδομένα για αυτά τα αποτελέσματα κρίθηκαν αντικρουόμενα. Παρατηρήθηκε μεγαλύτερη ραχιαία κάμψη του αστραγάλου στην ομάδα με επιγονατιδομηριαίο πόνο κατά τη διάρκεια της δοκιμασίας step-down. Ωστόσο, το εύρημα βασίστηκε μόνο σε δύο μελέτες, με δείγμα ενός μόνο συμμετέχοντα, και ως εκ τούτου θα πρέπει να ερμηνευτεί με προσοχή.
Οι αναλύσεις υποομάδων που διερεύνησαν πιθανές πηγές ετερογένειας δεν άλλαξαν τα αποτελέσματα. Ομοίως, παρότι η ανάλυση leave-one-out μείωσε την ετερογένεια στο 0%, τα συνολικά ευρήματα παρέμειναν αμετάβλητα.

Αξιολόγηση του εύρους κίνησης (ROM) ραχιαίας κάμψης ποδοκνημικής με κλινικές δοκιμασίες
Δεν βρέθηκαν σημαντικές διαφορές μεταξύ των ομάδων στην παθητική ραχιαία κάμψη του αστραγάλου όσον αφορά το εύρος κίνησης (ROM) κατά τη διάρκεια των κλινικών δοκιμασιών. Οι αναλύσεις που διερεύνησαν την επίδραση της ετερογένειας στις μελέτες δεν άλλαξαν αυτά τα ευρήματα.

Πτώση σκαφοειδούς (navicular drop
Με βάση συγκεντρωτικά δεδομένα από τέσσερις μελέτες, με συνολικά 168 συμμετέχοντες, η ομάδα με επιγονατιδομηριαίο πόνο εμφάνισε μεγαλύτερη πτώση του σκαφοειδούς από την ομάδα ελέγχου. Η ετερογένεια ήταν χαμηλή (I² = 3%). Ως εκ τούτου, το συγκεκριμένο εύρημα θεωρήθηκε ότι έχει ισχυρό επίπεδο τεκμηρίωσης.

Δείκτης στάσης ποδιού
Δεν βρέθηκαν σημαντικές διαφορές μεταξύ των ομάδων στον δείκτη πίεσης στο πέλμα. Η ετερογένεια ήταν αμελητέα, υποδεικνύοντας συνεπή ευρήματα σε όλες τις μελέτες που συμπεριλήφθηκαν.

Πίεση πέλματος
Δεν παρατηρήθηκαν σημαντικές διαφορές μεταξύ των ομάδων στις τρεις υποδιαιρέσεις του ποδιού (οπίσθιο, μέσο και πρόσθιο τμήμα) είτε για την κατανομή πίεσης στην έσω είτε για την κατανομή στην έξω πλευρά. Παρατηρήθηκε σημαντική ετερογένεια, που υποδηλώνει ουσιαστική μεθοδολογική και ή/και κλινική μεταβλητότητα μεταξύ των μελετών που συμπεριλήφθηκαν. Ως εκ τούτου, το επίπεδο της τεκμηρίωσης χαρακτηρίστηκε ως αντικρουόμενο.

Μυϊκή δύναμη
Οι συγγραφείς δεν μπόρεσαν να πραγματοποιήσουν μετα-ανάλυση για τη μυϊκή ισχύ, λόγω σημαντικών διαφορών στις μυϊκές ομάδες που αξιολογήθηκαν και στις μεθόδους ελέγχου, κάτι που εμπόδισε την ουσιαστική συγκέντρωση των δεδομένων.
Ερωτήσεις και σκέψεις
Η μεγαλύτερη πτώση του σκαφοειδούς οστού παρατηρήθηκε με συνέπεια σε άτομα με επιγονατιδομηριαίο πόνο. Η μεγαλύτερη εκτροπή του οπισθίου ποδιού αναφέρθηκε επίσης κατά τη διάρκεια της προσγείωσης και των δοκιμασιών step-down. Τα ευρήματα αυτά υποδεικνύουν ότι οι μεταβαλλόμενες μηχανικές του άπω τμήματος του ποδιού μπορεί να συμβάλλουν στον επιγονατιδομηριαίο πόνο και προσφέρουν κάποια υποστήριξη στο βιομηχανικό παράδειγμα του επιγονατιδομηριαίου πόνου. Ωστόσο, τα αποτελέσματα σε άλλες βιομηχανικές μετρήσεις ήταν ασυνεπή.
Θα μπορούσε να αναμένεται ότι τα συμπτωματικά άτομα θα παρουσίαζαν ευρύτερες αλλαγές στην βιομηχανική του αστραγάλου στο σύνδρομο επιγονατιδομηριαίου πόνου. Αν ίσχυε κάτι τέτοιο, θα μπορούσαν επίσης να αναμένεται διαφορές στην κατανομή της πίεσης στο πόδι μεταξύ ατόμων με σύνδρομο επιγονατιδομηριαίου πόνου και ασυμπτωματικών συμμετεχόντων. Ωστόσο, δεν παρατηρήθηκαν σημαντικές διαφορές στα αποτελέσματα της πίεσης στο πόδι.
Τα ευρήματα σχετικά με την έξω στροφή/εκστροφή του οπίσθιου άκρου (rearfoot eversion) και τη ραχιαία κάμψη της ποδοκνημικής (ankle dorsiflexion) θέτουν επίσης ερωτήματα. Μεγαλύτερη εκστροφή του οπίσθιου άκρου παρατηρήθηκε μόνο κατά την προσγείωση και στις δοκιμασίες step-down· δεν βρέθηκαν διαφορές για το περπάτημα, το τρέξιμο ή το μονόποδο squat. Μεγαλύτερη ραχιαία κάμψη της ποδοκνημικής αναφέρθηκε κατά το step-down. Αυτό μπορεί να φαίνεται αντιφατικό, καθώς η εκστροφή του οπίσθιου άκρου θα αναμενόταν να είναι πιο σταθερά εμφανής στις λειτουργικές δοκιμασίες· επιπλέον, η μειωμένη ραχιαία κάμψη έχει συνδεθεί με μεγαλύτερο δυναμικό βλαισό γόνατο (dynamic knee valgus) κατά τη δοκιμασία step-down. Επομένως, θα περίμενε κανείς τα άτομα με επιγονατιδομηριαίο πόνο να εμφανίζουν μειωμένη και όχι αυξημένη ραχιαία κάμψη της ποδοκνημικής.
Ενδιαφέρον είναι ότι αρκετά από τα μέτρα που περιλαμβάνονται φαίνεται να αξιολογούν συναφείς πτυχές της πρηνισμού του ποδιού. Η έξω στροφή του οπισθίου ποδιού (rearfoot eversion), η ραχιαία κάμψη του αστραγάλου, η κατανομή της πίεσης στο πέλμα και η πτώση του σκαφοειδούς (navicular drop) μπορεί να αντανακλούν διαφορετικές συνιστώσες της μηχανικής του απώτερου τμήματος του κάτω άκρου. Ωστόσο, τα συγκεκριμένα μέτρα δεν είναι εναλλάξιμα και μπορεί να επηρεάζονται από τη μέθοδο αξιολόγησης, τις απαιτήσεις της εκτέλεσης της εργασίας και το κλινικό πλαίσιο. Αυτό θα μπορούσε εν μέρει να εξηγήσει τα ασυνεπή ευρήματα που παρατηρούνται μεταξύ των μελετών.
Μίλα μου για σπασίκλες
Τα ευρήματα αυτής της μετα-ανάλυσης μπορεί να φαίνονται αντιφατικά με την πρώτη ματιά. Αλλά προτού συμπεράνουμε ότι η βιομηχανική συμβολή του ποδιού και του αστραγάλου στον επιγονατιδομηριαίο πόνο δεν είναι συνεπής, αξίζει να θέσουμε μια πιο θεμελιώδη ερώτηση: μήπως αυτές οι κλινικές δοκιμασίες μετρούν τελικά το ίδιο μηχανικό «κατασκεύασμα»;
Σκοπός της ανασκόπησης ήταν να διαπιστωθεί αν οι βιομηχανικές και κλινικές παράμετροι του ποδιού και του αστραγάλου διαφέρουν μεταξύ ατόμων με σύνδρομο επιγονατιδομηριαίου πόνου και ατόμων χωρίς. Το ερώτημα αυτό έχει ιδιαίτερη κλινική σημασία, επειδή συχνά χρησιμοποιούμε αυτές τις δοκιμασίες για να επιβεβαιώσουμε ή να απορρίψουμε μια βιομηχανική υπόθεση. Ωστόσο, οι δοκιμασίες που περιλαμβάνονται σε αυτή την ανασκόπηση αξιολογούν διαφορετικές πτυχές της μηχανικής του ποδιού και του αστραγάλου, συχνά σε πολύ διαφορετικές συνθήκες.
Ας ρίξουμε μια πιο προσεκτική ματιά στις διαφορετικές δοκιμασίες.
Δοκιμασία πτώσης σκαφοειδούς: Η δοκιμασία πτώσης σκαφοειδούς αξιολογεί την αλλαγή στο ύψος του σκαφοειδούς μεταξύ μιας τυποποιημένης θέσης και χαλαρής όρθιας στάσης. Έτσι, δίνει μια εκτίμηση του βαθμού παραμόρφωσης του έσω επιμήκους τόξου κάτω από φορτίο και μπορεί να θεωρηθεί έμμεσος δείκτης της κινητικότητας της πρηνισμού του ποδιού. Είναι απλή και κλινικά χρήσιμη δοκιμασία, αλλά πραγματοποιείται σε στατική, τυποποιημένη θέση. Άρα, προσφέρει περιορισμένες πληροφορίες για το πώς συμπεριφέρεται το πόδι δυναμικά. Μια μεγαλύτερη πτώση σκαφοειδούς μπορεί να υποδηλώνει μεγαλύτερη δομική κινητικότητα πρηνισμού, αλλά δεν μας λέει αν αυτή η κίνηση είναι όντως προβληματική ή αν συμβάλλει στα συμπτώματα του ασθενούς.
Foot Posture Index (FPI): Το FPI αξιολογεί τη συνολική θέση του ποδιού σε όρθια στάση, δίνοντας ένδειξη για το αν το πόδι εμφανίζει πιο πρηνισμένη ή υπτιασμένη στάση. Ωστόσο, παραμένει μια στατική αξιολόγηση και δεν μπορεί να προσδιορίσει γιατί υπάρχει αυτή η στάση ή αν επηρεάζει την κίνηση κατά τη διάρκεια λειτουργικών δραστηριοτήτων. Επιπλέον, υπόκειται σε μετρήσεις που εξαρτώνται από τον εξεταστή και από την τοποθέτηση/στάση που θα επιλέξει. Τέλος, επειδή η αξιολόγηση πραγματοποιείται σε μια τυποποιημένη όρθια στάση, η στάση του ασθενούς μπορεί να επηρεαστεί από τις οδηγίες ή την τοποθέτηση που δίνει ο εξεταστής. Αυτό δημιουργεί την πιθανότητα σφάλματος μέτρησης ή μεροληψίας που σχετίζεται με τον εξεταστή, αν και δεν θα πρέπει απαραίτητα να θεωρείται ότι οι ασθενείς αλλάζουν συνειδητά τη στάση τους για να ανταποκριθούν στις προσδοκίες του εξεταστή.
Πίεση πέλματος: Η πίεση πέλματος παρέχει πληροφορίες για το πώς κατανέμεται το μηχανικό φορτίο στο πέλμα κατά τη διάρκεια μιας συγκεκριμένης δραστηριότητας. Ωστόσο, η πίεση πέλματος δεν αποτελεί άμεση μέτρηση της πρηνισμού του ποδιού. Μπορεί να επηρεάζεται από πολλούς παράγοντες, όπως ο πόνος, οι αντισταθμίσεις, η στρατηγική βάδισης ή τρεξίματος, το υπόδημα, η ταχύτητα, οι απαιτήσεις της δραστηριότητας και τα ατομικά μοτίβα κίνησης. Σημαντικά, οι μελέτες που περιλαμβάνονταν στην ανασκόπηση αξιολόγησαν την πίεση πέλματος σε πολύ διαφορετικές δραστηριότητες, όπως περπάτημα, τρέξιμο, άλματα ή εργασίες που σχετίζονται με σκάλες. Αυτές οι διαφορές στις συνθήκες δοκιμής θα μπορούσαν να εξηγούν μέρος της σημαντικής ετερογένειας που παρατηρήθηκε μεταξύ των μελετών. Πιο σημαντικό: οι διαφορές στην πίεση πέλματος δεν υποδηλώνουν κατ’ ανάγκη διαφορές στη στάση του ποδιού ή στον πρηνισμό.
Εκτροπή οπισθίου ποδιού: Η εκτροπή οπισθίου ποδιού δίνει μια πιο άμεση μέτρηση της κίνησης του οπισθίου ποδιού και χρησιμοποιείται συχνά ως υποκατάστατο για την πρηνισμό του οπισθίου ποδιού. Ωστόσο, η ερμηνεία της εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το είδος της εργασίας/δοκιμασίας που εκτελείται. Η εκτροπή οπισθίου ποδιού κατά την ήρεμη στάση δεν είναι απαραίτητα ισοδύναμη με την εκτροπή κατά το τρέξιμο, την προσγείωση ή το κατέβασμα από σκαλί. Το μέγεθος, ο χρόνος (πότε συμβαίνει) και ο ρυθμός της κίνησης μπορεί να είναι όλα κλινικά σημαντικά. Επομένως, το να παρατηρείτε απλώς μεγαλύτερη εκτροπή δεν σημαίνει αναγκαστικά ότι η κίνηση είναι παθολογική ή ότι συνδέεται αιτιωδώς με τον πόνο επιγονατιδομηριαίας άρθρωσης.
Αυτό θέτει ένα σημαντικό κλινικό ζήτημα: η διαφορά ανάμεσα στις ομάδες δεν σημαίνει από μόνη της ότι η μετρούμενη μεταβλητή έχει κλινική σημασία. Ένα τεστ μπορεί να δείχνει εξαιρετική αξιοπιστία και παρ’ όλα αυτά να έχει περιορισμένη κλινική αξία, αν δεν αποτυπώνει την κίνηση ή τη στρατηγική φόρτισης που είναι σχετική με τα συμπτώματα του ασθενή.
Ένα ακόμη σημαντικό σημείο είναι η διάκριση ανάμεσα στην έκπτωση (impairment) και στη συμβολή (contribution). Το να βρίσκετε μεγαλύτερη πτώση του σκαφοειδούς οστού (navicular drop) ή μεγαλύτερη εκτροπή/έκλυση του οπισθίου ποδιού (rearfoot eversion) σε έναν ασθενή με επιγονατιδομηριαίο πόνο δεν αποδεικνύει ότι αυτοί οι παράγοντες προκάλεσαν τον πόνο. Μπορεί να είναι σχετιζόμενα χαρακτηριστικά, αντισταθμιστικές στρατηγικές ή απλώς στοιχεία που συνυπάρχουν με τον επιγονατιδομηριαίο πόνο. Η κλινική αξία ενός τεστ, επομένως, δεν εξαρτάται μόνο από το αν διακρίνει τους ασθενείς από άτομα χωρίς συμπτώματα, αλλά και από το αν τα αποτελέσματα μάς βοηθούν να λάβουμε αποφάσεις με κλινικά ουσιαστικό νόημα.
Τελικά, αυτές οι δοκιμασίες ίσως είναι καλύτερο να τις βλέπεις σαν διαφορετικά κομμάτια του ίδιου παζλ—όχι σαν ισοδύναμες, εναλλάξιμες μετρήσεις για την πρηνισμό του ποδιού. Η navicular drop αξιολογεί την παραμόρφωση του τόξου, το FPI εκτιμά τη στατική εικόνα του ποδιού, η πελματιαία πίεση δείχνει τη διανομή του φορτίου, ενώ η έξω στροφή οπισθίου τμήματος (rearfoot eversion) αποτυπώνει την κίνηση του οπισθίου τμήματος. Αν και αυτές οι μετρήσεις σχετίζονται, αποτυπώνουν ξεχωριστές πτυχές της μηχανικής του ποδιού. Στο τέλος της γραμμής, το βασικό κλινικό ερώτημα δεν είναι απλώς αν υπάρχει κάποια βιομηχανική αλλοίωση, αλλά αν η αλλοίωση που παρατηρείται έχει κλινική αξία για τα συμπτώματα του ασθενούς και τη συνολική κλινική εικόνα.
Μηνύματα που πρέπει να ληφθούν υπόψη
- Η πτώση του σκαφοειδούς οστού ήταν σταθερά μεγαλύτερη σε άτομα με επιγονατιδομηριαίο πόνο, με ισχυρά στοιχεία και χαμηλή ετερογένεια, υποδεικνύοντας μια συσχέτιση μεταξύ επιγονατιδομηριαίου πόνου και αυξημένης κινητικότητας του έσω τόξου κατά τη φόρτιση.
- Υπάρχουν ενδείξεις για άλλες βιομηχανικές του ποδιού και του αστραγάλου σε ασθενείς με επιγονατιδομηριαίο πόνο, αλλά τα αποτελέσματα δεν ήταν σταθερά. Η έξω στροφή του οπισθίου ποδιού διέφερε μόνο σε ορισμένες λειτουργικές δοκιμασίες, ενώ δεν βρέθηκαν σταθερές διαφορές κατά το περπάτημα, το τρέξιμο ή την μονόποδη καθιστή/βαθιά κάμψη (single-leg squat).
- Οι κλινικές μετρήσεις δεν αντικατοπτρίζουν απαραίτητα τη δυναμική λειτουργία του ποδιού. Η πτώση σκαφοειδούς (navicular drop), η FPI, η πελματιαία πίεση και η έξω στροφή/εκτροπή του οπίσθιου τμήματος (rearfoot eversion) αξιολογούν διαφορετικές πτυχές της λειτουργίας του ποδιού και δεν πρέπει να θεωρούνται εναλλάξιμες μετρήσεις της «πρηνιστικής κίνησης» (foot pronation).
- Μια βιομηχανική διαφορά δεν σημαίνει απαραίτητα ότι υπάρχει κλινικά σημαντική λειτουργική έκπτωση. Η παρουσία μεγαλύτερης πτώσης σκαφοειδούς οστού ή μεγαλύτερης έξω στροφής/εκτροπής του οπισθίου τμήματος του άκρου δεν αποδεικνύει ότι οι παράγοντες αυτοί προκαλούν ή συμβάλλουν στο πατηλομηριαίο άλγος ενός ατόμου.
- Η σημασία του πλαισίου είναι κρίσιμη όταν ερμηνεύεις τις βιομηχανικές δοκιμασίες. Η επιλογή της δοκιμασίας, η μέθοδος αξιολόγησης, ο πόνος και οι ατομικές στρατηγικές κίνησης μπορεί να επηρεάσουν τα ευρήματα και να συμβάλουν στην ετερογένεια που παρατηρείται ανάμεσα στις μελέτες.
- Οι κλινικές δοκιμασίες θα πρέπει να ερμηνεύονται σε σχέση με την κλινική εικόνα του ασθενούς. Αντί να αναρωτιούνται αν ο ασθενής έχει «μη φυσιολογικές» βιομηχανικές κινήσεις του ποδιού, οι κλινικοί θα πρέπει να εξετάζουν αν το βιομηχανικό χαρακτηριστικό που εντοπίστηκε είναι σχετικό με τα συμπτώματα του ασθενούς και μπορεί να καθοδηγήσει τη λήψη κλινικών αποφάσεων.
Αναφορά
Ο ΡΌΛΟΣ ΤΩΝ VMO & QUADS ΣΤΗΝ PFP
Παρακολουθήστε αυτή τη ΔΩΡΕΑΝ ΒΙΝΤΕΟΔΙΑΛΕΞΗ 2 ΤΜΗΜΑΤΩΝ από την ειδική στον πόνο στο γόνατο Claire Robertson, η οποία αναλύει τη βιβλιογραφία σχετικά με το θέμα και τον τρόπο με τον οποίο επηρεάζει την κλινική πρακτική.